R. van der Plank van VNO waarschuwt tegen blindstaren op premievoordeel...
Werkgevers moeten keiharde eisen stellen aan de zorg voor hun zieke werknemers. De ziektekostenverzekeraars bij wie ze een collectief contract voor hun personeel hebben afgesloten, dienen hoge kwaliteit te garanderen door het inschakelen van 'hofleveranciers'. Dat zijn geselecteerde hulpverleners die de zieke werknemer goed en snel oplappen. Zij zijn de beste waarborg dat de werkgever waar voor zijn geld krijgt.
Dat vindt R. van der Plank,secretaris gezondheidszorg vande werkgeversorganisatie VNO/NCW.
Volgens Van der Plank is zo'n kritische opstelling noodzakelijk nadat de Ziektewet eind jaren negentig werd geprivatiseerd. Sindsdien hebben werkgevers er financieel belang bij dat ziek personeel snel weer gaat werken. Maar het is nog wennen.
'Tot dusver kijken werkgevers bij het afsluiten van een collectief contract alleen naar het premievoordeel', constateert Van der Plank. 'Maar ik zeg: besef wel dat je goud in huis hebt. Het is legitiem om van je verzekeraar meer service te eisen, en affiniteit met jouw belang: dat je zieke werknemers snel weer aan de slag gaan.
'Natuurlijk moeten er meer artsen worden opgeleid. Anders kan de verzekeraar ze niet tegen elkaar uitspelen om zijn hofleveranciers te selecteren.'
Niet alleen individuele verzekerden zijn vragende partij, ook werkgevers met collectieve contracten zijn klanten van de gezondheidszorg.
'Juist collectiviteiten kunnen marktmacht ontwikkelen', vindt Van der Plank. 'Dat is nodig om de verzekeraars te dwingen zich niet langer als betaalkantoor op te stellen, maar als dienstverlener'.
Van der Plank vreest niet dat de 'hofleveranciers' voor zieke werknemers de voorboden zijn van tweedeling en voorrangszorg. 'Ik wil met mijn voorstel juist voorkomen dat we weer in de oude discussie over tweedeling terecht komen. De hofleveranciers werken in de reguliere gezondheidszorg. Als zij snel en met kennis van zaken kunnen werken, hoef ik niet zo nodig naar bedrijvenpoli's en privé-klinieken. Want dat zijn bypasses, omleidingen die nodig zijn zolang de gewone zorg niet bij machte is om aan de wensen van de verzekerde tegemoet te komen.
'Privé-klinieken kosten ons bovendien extra geld, want wij werkgevers betalen via de premies voor ons personeel al 45 van de 75 miljard gulden die worden uitgegeven aan reguliere zorg. Mijn verhaal is niet gericht op de bypass, maar op de hoofdroute.'
Tot dusver hebben de werkgevers een voorsprong als marktmacht, omdat alleen zij ervaring hebben met collectiviteiten. Toch wil Van der Plank zijn pleidooi niet beperken tot zijn eigen achterban. 'Iemand die geen werknemer is en niet in zo'n collectieve verzekering zit, kan op precies dezelfde manier eisen stellen aan verzekeraars. Om te beginnen de ouderen. Een specifieke categorie met speciale wensen, meer hulpmiddelen bijvoorbeeld of extra thuiszorg.
'De organisatie CSO vertegenwoordigt 600 duizend ouderen. Een enorme marktmacht. Ik snap niet waarom CSO-voorzitter Jos Sturkenboom voor zijn achterban geen collectief contract afsluit.'
- Verzekeraars die 'hofleveranciers' inschakelen om de wensen van de klant te vervullen, staan die de basisverzekering waar minister Borst van Volksgezondheid naartoe wil niet in de weg?
'De discussie over het verzekeringsstelsel is niet van belang. Het inkopen van zorg door de verzekeraar moet centraal staan. Solidariteit? Die krijgt een andere invulling en komt tot zijn recht in de verschillende deelmarkten.'
- De zorg wordt er zo niet goedkoper op.
'Kostenbeheersing is niet meer alleen zaligmakend en mag niet langer het leidend beginsel zijn in de organisatie van de zorg. Wij waren lange tijd voorstander van rantsoenering, maar de pendant daarvan is schaarste en wachtlijsten. Als werkgevers inzien dat ze er belang bij hebben om meer invloed uit te oefenen op de kwaliteit, zijn ze misschien bereid er meer voor te betalen. We hebben een belang gekregen bij value for money. Goede gezondheidszorg is zijn prijs echt wel waard.'