FOTO GEOFF YORK, WWF
BARROW - Walrussen langs de kusten van Alaska en Noord-Rusland hebben ernstig te lijden onder klimaatverandering. Doordat het zee-ijs verdwenen is langs de kusten waar de grote kuddes leven, moeten de dieren het land op om te rusten. De kuststrook is vaak te smal en te steil, waardoor de walrussen elkaar vertrappen. De kalveren worden doodgedrukt.
Kalveren worden doodgedrukt op de smalle en steile kuststroken
Het WNF ziet op meer plaatsen hoe de opwarming van de aarde ecosystemen aantast. De wereldleiders in Kopenhagen moeten grote ambities durven tonen en harde afspraken maken. Alleen dan kunnen we voorkomen dat de schade onomkeerbaar wordtJohan van de Gronden, directeur WNF
Een team van Amerikaanse wetenschappelijke en natuurbeschermingsorganisaties, waaronder het Wereld Natuur Fonds (WNF) vond bij Barrows in Alaska op één plaats ruim 130 dode jonge walrussen.
Walrussen leven op en rond het zee-ijs op de Noordpool. Ze vinden hun voedsel op de zeebodem: krabben, kreeften, schaaldieren. Die sporen ze op met hun zeer gevoelige snorharen, waarna ze ze open breken of leegzuigen. Omdat ze fourageren op de zeebodem, kunnen ze niet te ver naar open zee: daar wordt het te diep. Walrussen komen normaal gesproken niet verder dan zo'n 15 kilometer uit de kust.
Ze gebruiken het zee-ijs om op uit te rusten, hun jongen te werpen en te zogen. Ook is het de uitvalsbasis bij het zoeken naar voedsel. Nu het zee-ijs soms honderden kilometers is teruggetrokken van de kust, raken de walrussen hun leefgebied kwijt. Wanneer ze aan de randen van het ijs blijven, moeten ze enorme afstanden overbruggen naar ondiepere gedeelten waar ze voedsel kunnen vinden.
Ook worden steeds meer dode walruskalveren in open zee gesignaleerd. De moederdieren vervoeren de kalveren aan hun nek, maar houden dat niet vol over te grote afstanden.
Door het gebrek aan ijs, trekken de walrussen zich in enorme kuddes terug op de kust. De kuststroken zijn te smal en te steil, waardoor de dieren elkaar vertrappen. De kalveren overleven dat vaak niet. Het WNF zag op de Russische kust, bij Cape Schmidt, hoe een kudde van zo'n 20.000 dieren aan land kwam en op zoek ging naar eten in het water voor de kust. Wanneer ze zo massaal in een relatief klein gebied moeten fourageren, is er onvoldoende voor de meer kwetsbare dieren.
"Wat er op dit moment gebeurt met de walrussen aan de poolkust, is een duidelijk signaal van klimaatverandering," zegt directeur Johan van de Gronden van het WNF. "Het Wereld Natuur Fonds ziet op meer plaatsen op de wereld hoe de opwarming van de aarde ecosystemen aantast. Het is belangrijk dat de wereldleiders in Kopenhagen grote ambities durven tonen en harde afspraken maken. Alleen dan kunnen we voorkomen dat de schade onomkeerbaar wordt."