Ganzen plaag voor boeren

DE LIER - Drie dode ganzen hangen aan hun vleugels aan palen langs het weiland aan de Groeneveldseweg, rand De Lier. Aan weerskanten klapperen stukken zwart zeil. Het moet de Canadese ganzen afschrikken.

Een eindje verderop zit een grote groep ganzen in het grasveld. "Het helpt eventjes, maar in korte tijd zijn ze er al aan gewend,'' zegt veehouder Ammerlaan uit Schipluiden. Op deze plek stonden kassen, maar die zijn afgebroken en de bouw van een nieuwe kas laat op zich wachten. Daardoor kon Ammerlaan de braakliggende grond dit jaar gebruiken als grasland.

Vier tot vijf keer per jaar haalt hij er hooi vanaf voor zijn honderdtwintig koeien en de kalveren. De boer heeft genoeg van van de vogels die het weiland bevolken. "Ze produceren verschrikkelijk veel mest,'' zegt hij. Met honderden besmeuren ze zijn vers ingezaaide gras. Zijn koeien willen zijn 'ganzenpoephooi' niet. "Als je de ganzenmest op het weiland ziet, denk je dat er mensen hebben gezeten, zo enorm zijn hun uitwerpselen,'' aldus Ammerlaan. Daarnaast vreten de ganzen zijn gras op. Ammerlaan heeft de ganzen niet zelf doodgeschoten en opgehangen, zegt hij. "Daarvoor heb ik wildbeheer gebeld. Die hebben een jachtacte en mogen schieten.''

Voorzitter Henk Herpers van Wildbeheer Delfland beaamt dat de ganzen een plaag vormen in het Groene Hart, Haaglanden en het gebied tot aan de Waterweg toe. Boeren bellen hem vrijwel dagelijks. De toename van het aantal ganzen - volgens Herpers zijn er tienduizenden in de provincie - wijt hij aan het jachtverbod dat een tijdlang heeft gegolden. Nu is dat ingetrokken en mag er het hele jaar op ganzen worden geschoten. "Te laat. We proberen de schade nu te beperken, maar het was beter geweest om de populatie altijd klein te houden.''

De situatie in de Lier staat niet op zichzelf, weet Herpers. "In Westland ligt veel grond braak door afgebroken kassen. Het zijn geliefde plekken voor de ganzenfamilies om neer te strijken en te broeden.'' De schade die de kolonieën veroorzaken is groot. "Ze grazen niet, ze trekken het gras uit de grond.'' Maar de dieren ophangen als vogelverschrikker, dat doet wildbeheer niet, zegt Herpers. "Wij roken of braden ze, we eten ze op. Geven ze aan kennissen, maar ophangen? Nee. Dat is geen gezicht.''

Regioconsulent Meijering van de Koninklijke Nederlandse Jagers Vereniging zegt dat het ophangen van vogels als afschrikking een oud boerengebruik is, dat tijdelijk effect sorteert. "Boeren zien jagers als hun dienstverleners en vragen de jagers er een paar op te hangen. Maar het heeft slechts tijdelijk effect.'' (EVELYNE LAMMERDING)