Band wisselen met 0,0 ervaring

[LEZERSBIJDRAGE] Precies 10 jaar geleden, toen ik nog maar twee weken mijn rijbewijs had, gaf ik make-up party's op campings als bijbaan.

Dat was een stuk lucratiever dan mijn baantje bij de supermarkt op zaterdag, maar dat daar gelaten. Iedereen kreeg zijn eigen gebied aangewezen, dat van mij was helaas helemaal in Zeeland.

Twee uur rijden dus en midden in de nacht terug want vrouwen die vakantie hebben hoeven niet snel te beslissen over hun aankopen, ze hebben alle tijd. Zij wel.

Die nacht regende het behoorlijk hard. Mijn vorm van nachtblindheid en het ontbreken van verlichting langs de snelwegen buiten de Randstad (waarom eigenlijk?), zorgden voor een gevaarlijke situatie.

Ik concentreerde mij hevig op de achterlichten van mijn voorganger. Na een uur besloot ik toch die voorganger in te halen want we reden een ware slakkengang. Het bleek een vrachtwagen te zijn, dat had ik niet eens gezien met mijn beperkte zicht.

Ik had de vrachtwagen bijna ingehaald toen ik plots een knal hoorde en de make-up koffer in mijn achterbak hoorde bonken. Hevig slingerend probeerde ik het stuur onder controle te houden. Ik kon niet anders dan richting de berm sturen, maar ik was de vrachtwagen nog niet helemaal gepasseerd.

Ik gaf gas bij, met het stuur naar rechts en zag de koplampen van de vrachtwagen in mijn achteruitkijkspiegel dichterbij komen. Ik scheerde vlak voor de vrachtwagen langs, al hobbelend, de berm in en kwam tot stilstand.

Luid getoeter zoefde aan mij voorbij. Wat moet die chauffeur geschrokken zijn dacht ik nog. Daar stond ik , net mijn rijbewijs opzak, met een klapband rechtsachter, in de berm. Het was twee uur 's nachts en ik was nog 50 km van huis.

Ik belde mijn vriend op van wie de auto was. Hij was met z'n vrienden aan het drinken in het plaatselijke café. ,,Sjorry sjgatje...ik kan nie smeer rijden... hik'' en hij hing op nadat hij nog gevraagd had hoe het met zijn velgen was gesteld.

Dan maar de ANWB bellen? Ik was geen lid en ik wist dat ik dat meteen moest worden als ze kwamen. Mijn winst van die avond zou eraan op gaan. Dus ik besloot om de band zelf te verwisselen.

Een krik en een reserveband, hoe moeilijk kon het zijn? Nou in de keiharde regen, in een drassige berm met 0,0 ervaring bleek het nog vrij lastig. Ik kreeg de auto nog wel omhoog gekrikt maar een bout leek wel vastgelijmd.

Een alternatieve methode was iemand aanhouden. Helaas was er niet zoveel verkeer en wie zou er nou stoppen voor een verzopen kat met heel veel uitgelopen make-up. De situatie leek hopeloos. Ik had echt al heel hard aan die bout gedraaid, hij kwam niet los. Radeloos trapte ik keihard tegen de band aan. De bout schoot daardoor plotseling los! Ik kon eindelijk de band verwisselen. Het was inmiddels half vier, ik was door- en doornat, vies en moe maar apetrots vervolgde ik mijn weg. (MIRANDA DE PAAUW, roadreporter)

Het Roadreporterteam van het AD bestaat uit een negental lezers dat schrijft over ervaringen en belevenissen op en langs de weg. Zo vormen zij de ogen en oren van het AD.
(MIRANDA DE PAAUW, roadreporter AD Autowereld)