En nu de schadevrije minuten

[LEZERSBIJDRAGE] Al 31 jaar bazuinde ik het in het rond aan een ieder die het maar wilde horen: ik rijd al sinds mijn 18e schadevrij!

Tenminste, ik ben nooit tegen andermans auto gereden. Wel een keer te laat gestopt voor onze garagedeur waardoor er op bumperhoogte van de deur een deuk zichtbaar bleef.

Ook een keer tegen een bermpaaltje gereden toen mijn voet van de rem afgleed. En niet te vergeten de zijspiegel. Die reed ik er af toen ik in een smal steegje tussen twee rijen auto's door moest laveren.

Na 31 jaar rijden was De Aanrijding dan toch gekomen. In een onbewaakt ogenblik schoof ik met onze Mercedes op een andere auto. Zo voelde het ook, schuiven.

Geen knal zoals ik mij er altijd op had voorbereid. Hoogstens een tikje. Ik stapte uit en schrok heel erg van wat ik zag. De hele rechtervoorkant van de Mercedes zat in elkaar terwijl ik toch niet harder dan 15 kilometer had gereden.

De bestuurder van de auto die ik aangereden had, stapte uit. Hij stelde mij meteen gerust. Die schade kwam allemaal door de kreukelzone. Hij legde mij het principe van de kreukelzone vergezeld van drukke handgebaren uit.

Bij een ongeluk werkt de kreukelzone als een harmonica en vangt zo de kracht van de botsing grotendeels op. Je auto heeft wel schade maar zelf kom je er ongeschonden van af.

En had ik nou altijd gedacht: hoe veiliger de auto, hoe minder schade.

Terwijl ik de auto naar de zijkant van de weg had gemanoeuvreerd om de schadeformulieren te kunnen invullen, bedacht ik dat ik nu toch al een paar minuten schadevrij had gereden. Je moet immers altijd van het positieve blijven uitgaan. Maar voorlopig schep ik over die schadevrije minuten nog maar niet al te veel op. (JACOBINA KUNNEN, roadreporter)

Het Roadreporterteam van het AD bestaat uit een zevenlezers dat schrijft over ervaringen en belevenissen op en langs de weg. Zo vormen zij de ogen en oren van het AD.
(JACOBINA KUNNEN, roadreporter AD Autowereld)