Het imago van het raadsel Seedorf wordt ten onrechte bevestigd

Het blad JFK heeft een opwindend verhaal voor zijn lezers opgeduikeld: Clarence Seedorf wil terug in het Nederlands elftal. Hij zegt: ,,Het is irritant dat ik met mijn staat van dienst niet automatisch geselecteerd word. De deur staat bij mij altijd open, maar hij wordt aan de andere kant vaak dichtgegooid. Waarom? Dat is een goede vraag, die ik niet kan beantwoorden.''   

De quotes van Seedorf stoven gisteren het wereldwijde web over. Knap, zo'n interview. Vooral ook omdat de man begin december vrij duidelijk in Voetbal International heeft laten weten dat hij niet meer voor Oranje geselecteerd hoeft te worden. Hij is er helemaal klaar mee en iedereen begreep dat.  

Er is geen Nederlandse voetballer die zo veel grote prijzen gewonnen heeft als Clarence, maar tussen hem en de nationale ploeg is het nooit wat geworden. Einde verhaal, dus. Hoe check je dit binnen een half uur? In het geval van Seedorf is dat niet eenvoudig. Barack Obama heb je eerder aan de lijn dan Clarence. Toevallig ken ik twee goede vrienden van hem.  

Een daarvan, de journalist Simon Zwartkruis, vroeg ik Seedorf eens te bellen. Dat deed-ie graag. Per slot van rekening haalde hij enige tijd terug het verhaal op waarin de man van Milan afscheid nam van zijn kandidatuur voor Oranje. Wat bleek? Het vraaggesprek met JFK is een half jaar oud. Wat toen nieuws was, is al lang geen nieuws meer. Seedorf blijft ex-international.   

,,Gek dat mensen zo'n oud interview plaatsen,'' zei Clarence nog. De schrijver van het stuk bevestigde later dat het verhaal inderdaad te lang op de plank is blijven liggen.   

Jammer. Voor Clarence vooral. Hij moet weer uitleggen aan de bondscoach dat er niks aan de hand is. Het imago van het raadsel Seedorf wordt ten onrechte bevestigd. En jammer voor ons.   

Vlak voor het WK worden alle internationals (die lezen namelijk allemaal JFK) weer eens herinnerd aan het soms oplaaiende idee, dat er in de journalistiek maar een eind aangeklooid wordt. Heel jammer. (CHRIS VAN NIJNATTEN)