Bij Heerenveen zagen we ook een wederopstanding. En ook daar ben ik blij mee, want Heerenveen vinden we met zijn allen een leuke club. Ik hoop alleen wel dat de leiding daar eens bij zichzelf te rade gaat over hoe ze met hun elftal en trainers zijn omgesprongen in het afgelopen jaar.
Na een kwartier had ik al helemaal geen zin meer in onze eigen nationale topwedstrijd van het weekeinde. En dat lag helemaal aan scheidsrechter Jan Wegereef. Tiendalli vocht een duelletje uit met Suarez, weinig aan de hand, maar de scheidsrechter trok meteen geel.
In een wedstrijd die leuk begon met twee aanvallende ploegen was dat signaal van de scheids helemaal niet nodig! Het leek een aantrekkelijk duel te worden. Maar als je als back zo snel geel krijgt, dan ben je bijna helemaal ontwapend. Even later kreeg Janssen een berisping van de scheidsrechter omdat die Uruguayaanse duikelaar zich weer eens liet vallen. Dan heb ik het thuis voor de televisie dus gehad.
Als je dan de gelegenheid hebt om op het andere net naar Chelsea-Arsenal te kijken, dan is de keuze niet zo moeilijk. Ik weet dat je scheidsrechters een beetje moet ontzien, ben ik het mee eens. Maar wat zien die gasten een hoop dingen niet die ze wel moeten zien. En het omgekeerde is ook waar; ze zien veel wat verder niemand ziet.
Sorry, ik ben er chagrijnig van geworden. Mijn topper was aan gort nog voor die begonnen echt helemaal op gang was. Ik hoorde dat Ajax dik gewonnen heeft, nou, gefeliciteerd; dat kon ik na twintig minuten al wel voorspellen. Het leek wel of het de bedoeling was. Bah.
Eerder op de dag zag ik Feyenoord-AZ. Dat pakte uit in een overwinning voor AZ en ik vond dat daar niet zo veel op af te dingen was. AZ was echt de betere ploeg. Niet de hele wedstrijd, Feyenoord deed ook aardig mee, maar AZ was gewoon beter. Eindelijk, zou ik zeggen. Ik ben blij dat de landskampioen zichzelf langzaam terug vindt. De bepalende jongens spelen weer met vertrouwen.
Dat zag je bijvoorbeeld goed aan Martens. El Hamdaoui gaat ook weer beter spelen alleen moeten ze hem nog eens uitleggen dat hij de bal best eens wat eerder aan een medespeler mag geven, voetballen moet je samen doen. Ik vind dat het leuke aan voetbal, als een ploeg uit een dip ineens weer lekker gaat spelen. Waar het aan ligt?
Daar ga ik niet bijdehand over doen, ik sta daar niet elke dag bij de trainingen van Dick Advocaat te kijken. Je moet de inbreng van een trainer in deze niet overschatten. Dat kan hem ook in kleine dingen zitten. Het zijn mensen hè, die voetballers. En als de een de ander aansteekt in zijn ongenoegen of ontevredenheid, dan heb je een probleem. Bij AZ zijn ze weer een beetje blij met elkaar, geloof ik en dat zie je op het veld terug. Dissonant vond ik, helaas, Stijn Schaars. Die haalde zijn niveau niet.
Bij Heerenveen zagen we ook een wederopstanding. En ook daar ben ik blij mee, want Heerenveen vinden we met zijn allen een leuke club. Ik hoop alleen wel dat de leiding daar eens bij zichzelf te rade gaat over hoe ze met hun elftal en trainers zijn omgesprongen in het afgelopen jaar.
Er is daar geen goede controle geweest en er zijn rare beslissingen genomen. Jan de Jonge was ooit zo eerlijk om te zeggen dat hij voorlopig of misschien wel nooit meer hoofdtrainer wil zijn. Wordt hij na het ontslag van Sollied tóch voor de groep gezet. Vind je het gek dat het dan mis gaat? En dat is niet de enige misrekening geweest. De mensen daar een beetje kennende, zullen ze hun eigen functioneren niet onbesproken laten.
Voor het overige wilde ik onze bondscoach en eigenlijk ons allemaal feliciteren met de loting voor het EK. We zitten in een groep waar we gewoon eerste in moeten worden. De Zweden hebben in Ibrahimovic een goeie spits, maar verder is het team over zijn top heen. De Finnen zouden het liefst nog iedere interland Litmanen opstellen, dat zegt ook wat.
Hongarije kan aardig spelen, die hadden zich bijna gekwalificeerd voor het WK, maar het is van een beduidend lager niveau dan wat wij kunnen opstellen. Over die andere twee landjes moeten we niet denigrerend doen, aan de andere kant, laten we eerlijk zijn; daar winnen we vier keer van. En die overwinningen zijn niet onbelangrijk, want ook dáármee haal je de punten waarmee het Nederlands elftal steeds groepshoofd is. Dat vergeten we wel eens, maar het brengt ons vaak voordeel, ook nu weer. (WILLEM VAN HANEGEM)