column En toen kon het afgelopen zaterdagmiddag zomaar gebeuren dat verdediger Cataldo Montesanto van Libertas Stabia in de 28ste minuut van de tweede helft tijdens de thuiswedstrijd tegen l'Ercolano, een duel in de Italiaanse amateurdivisie, 'porca t***' zei bij een 4-2 achterstand.
Italianen zijn gewend om de schuld altijd aan iemand anders te geven
Na drie penalties tégen en op het moment dat een ploeggenoot opnieuw de bal knullig verspeelde. Porca t***. Scheidsrechter Abategiovanni bedacht zich geen moment en trok rood. Vanwege godslastering; een overtreding van regel 16 uit het Italiaanse wetboek van scheidsrechters.
Zelfde vergrijp, ander plaats-delict. In stadion Bentegodi in Verona stond trainer Mimmo di Carlo van Chievo zondag even op van de bank. De tweede helft tegen Cagliari was amper begonnen, de voorsprong 1-0, lentezonnetje erbij en Chievo in de aanval. Niks aan de hand zou je zeggen, maar toen moet Di Carlo in alle opwinding toch iets ontglipt zijn. Dio c*ne, dio m***le, of iets van die orde of grootte. De vierde official schreef het op en een dag later werd Di Carlo, een keurig nette huisvader, vanwege blasfemie voor een duel geschorst. Overigens zei Di Carlo deze week zich de verwensing helemaal niet te kunnen herinneren of wellicht had hij het woordje 'diaz' gebruikt, slang in de regio's Veneto en Lombardije, maar toch zéker niet met de bedoeling om de naam van God te misbruiken, laat staan om op de tenen van gelovige fans te gaan staan.
Nou ben ik persoonlijk geen voorstander van vloeken maar je zou toch kunnen stellen dat er van alles mis is met de Italiaanse rechtstaat en het algehele welzijn van haar zo geliefde voetbal, om over wantoestanden binnen de kerk - zoals het gefriemel van geestelijken aan de intieme delen van minderjarige jongetjes - niet eens te beginnen, maar sinds begin februari een nieuw artikel aan de Italiaanse scheidsrechterscode werd toegevoegd, lijkt godslastering opeens het meest ernstige vergrijp.
'Laten we zeggen dat we de omgangsvormen binnen ons voetbal willen verbeteren', zei bondsvoorzitter Carlo Abete deze week. Allemaal leuk en aardig, maar wat koop je voor de nieuwe keurigheid als corruptie en omkoping nog altijd bestaan, spelers soms ongestraft kunnen schoppen of voor een schwalbe mogen gaan en de hoofdrolspelers van het Calciopoli-schandaal, Luciano Moggi voorop, ondertussen nog vrij rondlopen op straat?
'Wij Italianen zijn gewend om de schuld áltijd aan iemand anders te geven en aan wie dan beter dan aan God?', zei mijn goede Florentijnse vriend Andrea vanochtend. 'Niet dat ik het goed praat, maar mijn eigen opa kon soms minutenlang vloeken tijdens het voetbal; God zus en Madonna zo, met de rozenkrans zelfs in zijn hand'. Hij knipoogde, 'om maar aan te geven dat vloeken en geloven best naast elkaar kunnen bestaan'.