Het gaat gewoon heel goed met Ibrahim Afellay

COLUMN  Hoe leg ik nou eens goed uit dat Ibrahim Afellay een verwend, trots mannetje is, niet in staat tot enige vorm van (openlijke) zelfkritiek. Misschien wel met de constatering dat de enigen die Ibi nog op handen dragen homo's zijn; omdat ze hem zo'n mooie jongen vinden.

In deze crisisweek stond Afellay alleen gelegenheidsverslaggeefster Anouk Hoogendijk van dagblad Sp!ts te woord. Zij heeft in tegenstelling tot Ibi wel een basisplaats in het Nederlands elftal en doet tijdens het interviewtje haar best. Hoogendijk zegt dat je als aanvoerder verplicht bent met de pers te praten, dat PSV-fans recht hebben op uitleg, ze probeert het waarom van de elleboogstoot te achterhalen; het mag allemaal niet baten.

Het is werkelijk verbijsterend wat Afellay ons te melden heeft na zijn wanprestatie en misdragingen tijdens Ajax-PSV en de schorsing die volgde. Waarom hij niet met de media praat? Hij beweert dat het 'bescheidenheid' en 'verlegenheid' is. 'Ik ben wie ik ben.'

Ik kom vaker voetballers en trainers tegen met een verkeerd zelfbeeld. Bescheiden, verlegen? Na 32 keer niet verloren te hebben, struikelt PSV over NAC. De verslaggever van Eredivisie Live kan de kolere krijgen van aanvoerder Afellay en die van de NOS plus alle krantenverslaggevers ook. Een week later verliest PSV van Ajax en de captain van PSV geeft ongeïnteresseerd een tamelijk onbeschoft interview aan Eredivisie Live en herhaalt daarna wat hij de week ervoor flikte: hij praat niet met de media.

Ik kan me heus voorstellen dat sommige voetballers journalisten verachten. Geheel wederzijds zeg ik erbij. Maar je blijft wél met elkaar in gesprek. Zo hoort dat. Je vreet uit dezelfde ruif zal ik maar zeggen. Een journalist is bovendien een doorgeefluik naar de achterban. Ik kreeg sms'jes van PSV-supporters die woedend zijn op Afellay. Die mensen heb je wat uit te leggen.

De pers niet te woord staan zoals zondag jongstleden gebeurde, dat heeft noch met bescheidenheid noch met verlegenheid te maken. Het is onprofessioneel en vooral arrogant. Dat mag coach Fred Rutten zich in meerdere opzichten aanrekenen. Dinsdag, nadat hij zijn aanvoerder tot de orde had geroepen in een persoonlijk gesprek, zei hij wel begrip te hebben dat Afellay even niet voor de camera wil staan. Onverstandig dat Rutten zo'n persboycot goedpraat. Komt waarschijnlijk omdat Rutten - privé een verrassend leuke kerel - zelf een broertje dood heeft aan de media.

Zijn keuze om Afellay aanvoerder te maken is in velerlei opzichten een foute geweest kunnen we nu vaststellen. Een captain hoort iemand met gezag te zijn, niet lijdend aan bescheidenheid of arrogantie. Een aanvoerder moet kunnen uitleggen wat er de afgelopen weken fout ging en waar precies.

Een echte aanvoerder neemt een ploeg ook op sleeptouw, verliest zijn zelfbeheersing niet. Afellay voetbalde de eerste helft slordig, de tweede helft was hij ronduit slecht en ongedisciplineerd. Ibi speelde (weer eens) zijn eigen wedstrijdje: en maar lopen met de bal. Ik hoorde Hans Kraay junior maandagavond beweren dat Arsène Wenger om die reden geen interesse heeft in Afellay. Dat hij meer postbode is dan voetballer is Fred Rutten eveneens te verwijten. Hij leert het hem niet af. Hij stimuleert het zelfs. Afellay speelt dertig meter te veel naar achteren en dat nodigt uit tot te veel dribbels.

Zijn elleboogstoot (op Enoh) was dom. Er staan 1001 camera's op spelers gericht. Niks blijft verborgen. Een schorsing volgde, juist voor de topper tegen FC Twente. Zo naaide Ibi zijn eigen ploegmaats.

Zijn persboycot betekent een regelrechte minachting van de eigen supporters, al denkt Ibi daar anders over: 'Ik praat vaak genoeg met PSV TV en de fans weten heus wel dat het goed met mij gaat.'
Hè?

Het gaat dus goed met Ibrahim Afellay. Dat u het weet. Hij heeft geen spijt van zondag jl., laat staan berouw.

Het gaat gewoon goed met Ibi. Wat zeg ik? Hartstikke goed. (HUGO BORST)