AZ moet dit jaar gewoon de Champions League winnen.
Als ik de laatste dagen het nieuws over de DSB-Titanic voorbij zie komen, moet ik steeds denken aan de fotograferende Dirk Scheringa in Athene. Rondom de wedstrijd Olympiakos Piraeus-AZ gedroeg de Alkmaarse preses zich als een Japanse toerist in Europa. Alles werd met een ultra-lullig cameraatje voor het nageslacht vastgelegd.
Zelfs op de persconferentie voorafgaand aan het duel ging Dirk, niet geremd door enige schaamte, tekeer met het flitsende apparaatje. Noord-Hollandse lulligheid troef. Gek genoeg kwam de man die AZ eindelijk weer een kampioenschap bezorgde er met een glimlach van af. 'Ach, die Dirk'. Wolf in schaapskleren. Of op geitenwollen sokken. Hoe dan ook, zou Tom Egbers zeggen, iemand met een hoog aaibaarheidsgehalte. Egbers, die overigens afgelopen zaterdag plotsklaps de presentatie van het AZ-gala aan zich voorbij liet gaan, bang als hij was voor imagoschade. Als je wint, heb je vrienden. Bij tegenwind haakt menigeen af.
Dirk schitterde overigens zelf ook door afwezigheid bij het gala.
Dat Scheringa niet louter vrienden had, was al langer een feit. In scheepstermen was de DSB-bank Kaap de Goede Hoop voor dobberende debiteuren. Menigeen verzoop uiteindelijk in de kolkende zee van verplichtingen en polissen. Dat zette veel kwaad bloed. Niet voor niets werd de voorzitter van AZ en eigenaar van de DSB-bank constant omgeven door zware jongens. Als hij te gast was bij onze uitzendingen werd er drie dagen voor opname al een securitycheck van de studio gemaakt. Door mijn werk ben ik meerdere malen in aanraking geweest met mensen die aanzienlijk hoger in de Quote 500 staan, maar zelden iemand gezien die zo goed bewaakt werd als Dirk Scheringa.
De voormalige wijkagent die uitgroeide tot multimiljonair. Op zich een jongensboekverhaal van een eigenzinnige man die precies weet wat hij wil. Dat zijn eigenzinnigheid uiteindelijk ook zijn Waterloo betekende, maakt het uitermate wrang voor de geboren Groninger met Fries bloed. Al zullen vele slachtoffers - zoals Oscar Moens, twee dagen geleden op treffende wijze beschreven door collega Sjoerd Mossou - daar ongetwijfeld anders over denken.
Bij de AZ-fans is hij echter geliefd. Alleen door zijn inbreng werd AZ weer kampioen. Dat liet hij overigens bij de huldiging op het bordes van het DSB-stadion (hoe lang bestaat die naam nog?) duidelijk blijken. Hij was het die Louis van Gaal persoonlijk overtuigde om naar Nederland terug te keren, hij kocht de spelers om de titel te bewerkstelligen en hij stak vele tientallen miljoenen in de club. Naast de lening van 14 miljoen die er nog open staat (ben eigenlijk wel benieuwd naar de rente) besteedde DSB-beheer sowieso jaarlijks ruim 5 miljoen aan de club.
Hoewel er in Alkmaar geschermd wordt met een nieuwe hoofdsponsor, lijkt het wegvallen van DSB AZ fataal te worden. Nog een geluk dat er dit jaar geld van de Champions League binnen komt. Naast de 7,1 miljoen startgeld levert elke overwinning 800.000 en ieder gelijkspel 400.000 euro op. De late gelijkmaker van Standard's Traore kostte AZ dus 400.000 euro.
De spelers van AZ maken zich erg druk over hun toekomst, maar eigenlijk hebben ze de oplossing voor de problematiek in Alkmaar zelf in handen. Kwalificatie voor de achtste finales van de Champions League levert namelijk tenminste 3 miljoen euro op, in de kwartfinales mogen de 8 overgebleven ploegen 264 miljoen verdelen, de halve finale is goed voor 4 miljoen en winst in de finale brengt nog eens 9 miljoen in het laatje. AZ moet dit jaar gewoon de Champions League winnen. Anders is het topvoetbal in Alkmaar definitief voorbij en is Europees voetbal weer verleden tijd. Gelukkig hebben we de foto's nog. (WILFRED GENEE)