Het EK wordt een aanfluiting in de meest praktische zin

Hoogstwaarschijnlijk gaat u niet naar Charkov de komende zomer. U zou wel gek zijn, want Charkov is een deprimerend oord en er is al tijden geen hotel meer te krijgen. Ja, een muffige communistische slaapzaal op twee uur rijden is wellicht nog te vinden, mits u handig bent met websites in lokaal Oekraïns dialect.

En heel misschien heeft u altijd al eens willen kamperen in Oekraïne, in een koepeltentje. Dat kan natuurlijk.

Ik ga u missen, beste doorsnee voetballiefhebber. De Wortelman en de Oranje-generaal gaan namelijk wel naar Charkov, daar kunt u donder op zeggen, want de Wortelman en de generaal gaan altijd. Die willen weer live in beeld deze zomer, lekker gek zwaaiend naar de camera. Al moet de Wortelman kruipend naar godvergeten Charkov, hij zal er zijn.

Dat dit geen EK wordt voor weldenkende mensen, hebben u en ik allemaal te danken aan Michel Platini. Die liet dit gebeuren, als zijn eerste grote wapenfeit als voorzitter van de UEFA. Een voetbaltoernooi zo belachelijk, dat het alle andere belachelijke voetbaltoernooien met gemak overtreft.

(Laat u niet misleiden door de verhalen over onveiligheid. Dat is het probleem niet. Al die mediageile experts voorspelden in Zuid-Afrika óók een oneindige reeks aanslagen en overvallen, weet u nog, maar er kwam geen zak van terecht.)

Dit EK wordt bovenal een aanfluiting in de meest eenvoudige, praktische zin. Het leek Michel Platini namelijk wel een leuk idee om het EK te schenken aan twee landen die 1. amper hotelkamers hebben, 2. niet aan snelwegen doen, 3. over een dramatisch luchtvaartnetwerk beschikken, en 4. helemaal niets met elkaar te maken willen hebben.

Nu ben ik nooit bijzonder gesteld geweest op Michel Platini, dat geef ik toe. Vrolijk lachend met een Europa Cup door het Heizel-stadion gaan rennen terwijl de lijken liggen opgestapeld in de spelerstunnel; je moet er maar opkomen. Michel deed het - en jaren later zou hij benoemd worden tot president van de UEFA. Chapeau.

Nou zijn de Blattertjes van de FIFA geen haar beter natuurlijk, met hun eeuwige hebzucht. En de voetbaltoernooien zijn ons, doorsnee voetballiefhebbers, al veel eerder afgepakt, door de helft van de kaartjes aan verzekeringsmannetjes te geven. Én aan de media, eerlijk is eerlijk; een beetje boter heb ik wel op mijn hoofd, in deze.

Maar een EK organiseren op plekken waar je als normale burger niet op een normale, enigszins betaalbare manier van A naar B kunt komen, of waar je amper kunt overnachten met een dak boven je hoofd. Ik geloof niet dat u en ik dat hadden kunnen verzinnen.

Voor de gein moet u eens uitzoeken hoe het werkt om van speelstad Gdansk naar speelstad Lviv te vliegen, in juni uiteraard. Als u al een fatsoenlijke verbinding kunt vinden (minimaal één overstap), dan kost het u ten minste achthonderd euro en waarschijnlijk meer. Rijden kan ook, mits u een terreinwagen heeft met rupsbanden, of een ANWB-lidmaatschap met speciale dekking.

Ik wil u niet depressief maken. Het wordt vast weer een leuke zomer, maar ik adviseer u om lekker een televisie in de tuin te zetten. De kans dat uw buurman met een bos wortels op zijn hoofd komt binnenvallen is immers klein, want die staat op een camping in Charkov.

(Sjoerd Mossou)