Toen McClaren twee jaar geleden zijn doorlopende contract bij FC Twente verbrak, deed hij dat voor zijn gezin. In Tubantia sprak hij de gevoelige woorden: 'Ik had mijn vrouw en kinderen beloofd dat ik maximaal twee jaar bij hen weg zou zijn. We gaan nu allemaal in Duitsland wonen.'
Als kampioen 'oude koeien uit de sloot halen' is het zo nu en dan heerlijk om oude interviews terug te lezen. De conclusie na zo'n sessie is bijna altijd: niets is veranderlijker dan de mens. Vooral interviews van Louis van Gaal lezen altijd lekker weg. Geen oprechter mens dan Louis. Althans, dat zegt 'ie zelf. Zo omschrijft hij zichzelf steevast als een mensen-mens. Altijd een beetje eng om zoiets van jezelf te zeggen. Laat andere mensen dat maar doen. Zoals het ook onmiddellijk gaat jeuken als mensen zichzelf authentiek noemen.
Vijf jaar geleden vroeg ik hem of het fijn was om Louis van Gaal te zijn. Dat was natuurlijk een retorische vraag: 'Nou, ik ben erg tevreden met mezelf.' Vervolgens vertelde hij dat hij altijd volgens het harmoniemodel werkt en zeer veel waarde hecht aan de wijze waarop mensen met elkaar omgaan. Datzelfde benadrukte hij onlangs in een Playboy-interview. 'Ik heb nooit dingen gedaan die over de schreef gaan.'
Het staat allemaal nogal haaks op zijn werkwijze in de zaak-Ajax. Zelfs (voormalig?) huisvriend Rob Cohen verbaast zich over Van Gaals optreden in het in zijn ogen 'achterbakse spel' dat er in de Arena wordt gespeeld. Want het was Louis van Gaal die er op stond dat er niets over zijn aanstelling naar buiten kwam voordat het rond was. 'Als ik al een imago heb, dan is het wel dat ik een eerlijk mens ben', sprak hij zelfs ferm in het borsten- en billenblad. Het is vast de uitzondering die de regel bepaalt. Al week Van Gaal al eerder van zijn pad door aanvankelijk elke deur naar Ajax te sluiten, maar dat later weer bij te stellen. Het is nou eenmaal niet gemakkelijk om consequent te zijn.
Niet voor niets hanteerde Marco van Basten als bondscoach zelfs de slogan: 'Ik ben consequent inconsequent'. Het zou hem een prima directeur voor Ajax maken, want daar weet inmiddels niemand meer wat 'ie aan de ander heeft.
Het is het opportunisme dat uitspraken in de voetballerij zo vergankelijk maakt. Toen McClaren twee jaar geleden zijn doorlopende contract bij FC Twente verbrak, deed hij dat voor zijn gezin. In Tubantia sprak hij de gevoelige woorden: 'Ik had mijn vrouw en kinderen beloofd dat ik maximaal twee jaar bij hen weg zou zijn. We gaan nu allemaal in Duitsland wonen.'
Benieuwd hoe die huiselijke situatie nu is. Het zou Joop Munsterman niet slecht uitkomen als de hele familie in Enschede neer zou strijken. Kan Steve ook niet te veel uit de band springen. Opmerkelijk trouwens het gegeven dat McClaren al de zevende trainer onder het voorzitterschap van Munsterman is sinds diens aanstelling in januari 2004. Niet direct het toonbeeld van een consequent beleid. Enig opportunisme is Munsterman dan ook niet vreemd. Maar wie wel eigenlijk? Zelfs Fred Rutten, die in het verleden predikte dat spelers voor hun vertrouwen moeten weten waar ze aan toe zijn, wijkt daar nu van af bij zijn doelmannen Isaksson en Tyton. Die krijgen allebei geen toezegging en 'als ze daar niet mee om kunnen gaan dan horen ze niet bij een club als PSV'.
De uitzondering op de regel lijkt vooralsnog Gertjan Verbeek. Wanneer wijkt hij van zijn ogenschijnlijk onwrikbare pad? Als PSV met een goede aanbieding komt? Volgens velen doet Verbeek dat niet, omdat zijn contract nog een jaar doorloopt en men in Alkmaar heel tevreden met hem is. Een contractverlenging hangt in de lucht. Toch was het Verbeek zelf die onlangs bekendmaakte dat in zijn huidige contract de clausule staat dat hij in het komende (derde) jaar weg mag als er een club naar zijn zin komt. Dat zal Marcel Brands ongetwijfeld ook weten. Verbeek zou met al dat jonge talent de perfecte man in Eindhoven zijn. De herkansing van een kundige, gedreven, maar bovenal consequente trainer. Waar vind je die nog?