Moet je ze in Florence nu over Ajax horen. Want zo zout als met de afgeketste transfer van Mounir El Hamdaoui heeft technisch directeur Pantaleo Corvino het naar eigen zeggen nooit gegeten. Die begreep er helemaal niets meer van toen Ajax de door alle partijen ondertekende transferovereenkomst dinsdagavond weliswaar terugfaxte naar Florence, maar dat een half uur ná het verstrijken van de transfer-deadline deed? En toen is Corvino inderdaad op z'n Italiaans uit zijn vel gesprongen.
Ik zie het bestuur van Ajax nog boven op het dak van Grand Hotel Baglioni in Florence staan. Genietend van het uitzicht. Voorzitter Uri Coronel nipte wat van de allerbeste prosecco en Danny Blind wees naar de Duomo, een eindje verderop.
Het was februari 2009. Buiten scheen de zon en binnen werd het bestuur van de ene club door het bestuur van de andere club op een copieuze maaltijd gefêteerd. Antipasti, tortelli, stukje vlees en nog een espresso toe, voordat AFC Ajax een dag later een potje voetbal tegen ACF Fiorentina zou spelen.
Aan een grote vierkante tafel aten beide besturen hun buikjes rond en als tolkvertaler namens Fiorentina prikte ik in de hoek ook een vorkje mee. Er werd veel geluld over voetbal natuurlijk. Legde vice-president Mario Cognini uit over het hoe en waarom van een salarisplafond bij Fiorentina en vertelde Coronel wat Ajax per seizoen wel niet aan de shirtsponsor, merchandise en televisie-inkomsten verdiende. Cognini kon zijn oren niet geloven.
En toen begon ergens halverwege dus het speechen. Kwam Coronel met wat clichés over het prachtige paarse shirt van Fiorentina en bracht Cognini een nogal politiek correcte ode aan Ajax 'dat toch zeker de geschiedenis van het moderne voetbal heeft bepaald, dat nog steeds een voorbeeld is voor elke club in Europa, en dat ze in Italië allemaal Cruijff en Van Basten kennen natuurlijk en dat Fiorentina graag eens een kijkje zou komen nemen in de keuken van de jeugdopleiding in Amsterdam'.
'Ja, wie niet?,', schamperde Coronel en hief toen het glas. 'Opdat de beste morgen moge winnen,' zei Cognini. Applaus!
Waarna de voorzitter van Fiorentina Uri Coronel een luxe zilveren schaal met inscriptie cadeau deed en Ajax daar een wat sober Nederlands exemplaar tegenover stelde. Maar ach, wat zou het? De vriendschapsband was nu officieel bezegeld. Ajax en Fiorentina leken vrienden voor het leven.
Maar dat was dus toen.
Moet je ze in Florence nu over Ajax horen. Want zo zout als met de afgeketste transfer van Mounir El Hamdaoui heeft technisch directeur Pantaleo Corvino het naar eigen zeggen nooit gegeten. Die begreep er helemaal niets meer van toen Ajax de door alle partijen ondertekende transferovereenkomst dinsdagavond weliswaar terugfaxte naar Florence, maar dat een half uur ná het verstrijken van de transfer-deadline deed? En toen is Corvino inderdaad op z'n Italiaans uit zijn vel gesprongen.
Un giallo, wordt de whodunnit rond de mislukte transfer van El Hamdaoui in Italië inmiddels genoemd. Een voetbalthriller. En niemand die er nog wat van begrijpt.
Ondertussen geeft Ajax El Hamdaoui de schuld, vindt zaakwaarnemer Sigi Lens dat Ajax het smerig heeft gespeeld en zegt Pantaleo Corvino dat Danny Blind de onbetwiste onbenul is geweest in dit vuige spel, dat louter verliezers kent. Vooral Mounir El Hamdaoui natuurlijk, die een herstart van zijn in het slop geraakte carriere wel zag zitten maar die droom dinsdagavond in rook op zag gaan, hangend boven een dampend bord pasta in restaurant alle Murate in Florence.
De vraag blijft: whodunnit?