Over de grens zag ik Arjen Robben spelen en Robin van Persie uiteraard. Van Persie is op grootse wijze bezig bij Arsenal, werkelijk formidabel. Maar ik denk dan meteen weer aan het Nederlands elftal. Ik zag Robben matig spelen bij Bayern München. Het bekende gedoe: op de flank de bal aannemen, actie maken, naar binnen rennen, de bal af kunnen geven en dat dus niet doen maar op het doel schieten. Hij had vier keer een speler in kansrijke positie kunnen bedienen. Hoe gaat dat straks op het EK? Gaan we Van Persie weer net als na het WK van 2010 afzeiken? Ik kan me niet voorstellen dat we weer gaan spelen met naar binnen trekkende flankspelers als we een spits hebben die in bloedvorm is en alle kansen verzilvert.Willem van Hanegem
Waar zijn de spelers die hun collega's kritisch durven te coachen? Dat vroeg ik me gisteren ineens af. Het was niet voor het eerst dat ik wedstrijden zag waarin spelers en trainers ontzettend aardig voor elkaar zijn, terwijl er aanleiding genoeg is om elkaar toch op zijn minst eens duidelijk de waarheid te zeggen.
Ajax - FC Utrecht, heel veel slechter zie je ze niet in de eredivisie. Maar ook daar zag ik duimen omhoog gaan bij foute passes. En het is niet eens cynisch bedoeld. De voor Jan Doedel diep gesprinte spits neemt het zijn middenvelder niet kwalijk hoor, welnee, lachen, duimpje en soms nog een klein applaus ook.
Het zit hem in de tijd, denk ik. Op internet schelden ze elkaar de huid vol en durft iedereen van alles te roepen, maar in het echt kruipt iedereen weg als het fout gaat. Waar zijn de boze leiders gebleven? Ik zie ze niet onder de spelers, nauwelijks onder de trainers, niet onder de bestuurders en al helemaal niet bij de media.
Iedereen zoekt dekking bij elkaar, vriendjes bij vriendjes, ik word er onpasselijk van. Om ergens de top te bereiken, moet je de confrontatie aan gaan, elke dag. Het mag best gezellig zijn, hoor, maar dan wel als er gepresteerd is. Als iemand niet presteert, moet hij aangepakt worden.
Ik vind tegenwoordig individuele sporters veel harder voor zichzelf. Ze moeten wel, want ze kunnen zich niet verschuilen. Maar voetballers? Ze zijn in Nederland zo teer. Ik heb het over de eredivisie dan, hè. De competitie waar ze nog steeds aardig betaald worden, gemiddeld genomen.
Over verdienen gesproken, ik las deze week de verhalen over Mounir El Hamdaoui. Ik weet niet wat ik moet geloven, omdat Mounir zelf nergens echt aan het woord komt. Hij wilde niet weg bij Ajax, omdat hij geen geld meekreeg, of zoiets. Misschien mag hij vandaag of morgen in een hem welgevallig blad iets zeggen. Flauwekul is dat, maar zo gaat het tegenwoordig.
Misschien vertelt Ajax wel een hoop onzin over het afketsen van zijn transfer naar Fiorentina. Beleg een bijeenkomst als speler, ga voor de camera staan en zeg wat er aan de hand is.
Het profvoetbal in Nederland is een zachte sector aan het worden. De eredivisie heeft de sfeer van een sociale werkplaats. Ik heb niks tegen die instellingen, ik ben er zelfs een voorstander van, maar in de eredivisie moet op het scherp van de snede gepresteerd worden.
Nu dat niet lijkt te hoeven, concentreren we ons noodgedwongen op het randgebeuren. Gekke schoenen, rare dansjes, een tikje onder je kont van de elftalleider als je gewisseld wordt. Dat moet dan weer wel goed uitgevoerd worden en zichtbaar voor iedereen, anders krijg je kritiek als elftalleider.
Lorenzo Ebecilio loopt er tegenwoordig bij als Winnetou, maar is er één Ajacied die hem vertelt dat er wat meer gevraagd wordt van een speler van Ajax dan hij tot op heden biedt? Er moet echt gauw werk gemaakt worden van het coachen in het veld. Het is supernoodzakelijk in een sport waarin we toch ooit in Europa mede de lakens uitdeelden.
Je moet tot het uiterste blijven gaan om op je top te kunnen presteren en die prikkel hoeft niet alleen uit het geld of gekke kapsels te komen. De wereld van de topsport is een rauwe wereld, wordt het te soft, dan zakt het niveau. Kijk zelf maar, volgende week, in welk stadion dan ook hier, het is me van een slappe gelatenheid allemaal. Iedereen is tevreden met weinig.
Over de grens zag ik Arjen Robben spelen en Robin van Persie uiteraard. Van Persie is op grootse wijze bezig bij Arsenal, werkelijk formidabel. Maar ik denk dan meteen weer aan het Nederlands elftal. Ik zag Robben matig spelen bij Bayern München.
Het bekende gedoe: op de flank de bal aannemen, actie maken, naar binnen rennen, de bal af kunnen geven en dat dus niet doen maar op het doel schieten. Hij had vier keer een speler in kansrijke positie kunnen bedienen. Hoe gaat dat straks op het EK? Gaan we Van Persie weer net als na het WK van 2010 afzeiken? Ik kan me niet voorstellen dat we weer gaan spelen met naar binnen trekkende flankspelers als we een spits hebben die in bloedvorm is en alle kansen verzilvert.