Met Little Talks zette de IJslande folkpopband Of Monsters And Men de deur naar internationaal succes wagenwijd open. 'Toen dat nummer een hit werd in IJsland wisten we dat we iets speciaals in handen hadden', zegt zanger/gitarist Ragnar Þórhallsson.
Het is snel gegaan met Of Monsters And Men. De zeskoppige formatie werd opgericht in 2010 en bracht een jaar later al debuutalbum My Head Is An Animal uit in IJsland, waar Little Talks een nummer 1-hit werd. Door het succes in hun thuisland en groeiende populariteit in de VS, besloot Universal de band in te lijven en My Head Is An Animal wereldwijd uit te brengen.
'In het begin waren we helemaal niet zo serieus met de band bezig', vertelt bassist Kristján Páll Kristjánsson. 'We maakten gewoon samen muziek en toen we een paar songs hadden gemaakt dachten we: waarom zouden we die niet opnemen?' Dat hun carrière door Little Talks zo'n vlucht zou nemen, zagen de bandleden niet aankomen. 'Je kunt wel liedjes schrijven, maar je weet nooit precies hoe goed die zijn', aldus Þórhallsson. 'Ik heb nummers geschreven die ik geweldig vind, maar die als we ze spelen in de oefenruimte verschrikkelijk blijken te zijn.'
Þórhallsson is weliswaar liedjesschrijver, maar hij heeft geen muzikale opvoeding gehad. 'Waarschijnlijk ben ik daarom niet zo goed in gitaarspelen', lacht hij. Kristjánsson komt juist uit een hele muzikale familie. 'Het was voor mij geen keuze', zegt hij. 'Er werd van mij verwacht dat ik muziek maakte. Mijn ouders hebben nog een keer met ons meegespeeld op de bruiloft van mijn zus. Ze zongen samen Little Talks.'
Naast muziek maken is het vertellen van verhalen heel belangrijk voor IJslanders. Kristjánsson: 'Er zijn hele oude IJslandse verhalen waarvan niemand weet wie ze bedacht heeft en of ze wel waar zijn. Ze zijn honderden jaren lang mondeling overgeleverd.' Þórhallsson betwijfelt of de teksten die hij samen met zangeres/gitarist Nanna Bryndís Hilmarsdóttir schrijft voor Of Monsters And Men direct beïnvloed zijn door die geschiedenis. 'Misschien indirect, omdat we ermee zijn opgegroeid. Maar zo schrijven Nanna en ik nu eenmaal onze teksten: door verhalen te verzinnen.'
©FaceCulture