FC Utrecht krijgt het niet cadeau

UTRECHT - Dat simpele kunstje van de bal hooghouden, dat kennen ze nu wel. Laat de spelers van FC Utrecht alsjeblieft maar eens wat meer uit de kast halen.

De toon is gezet. De brutale uitdaging aan het adres van de spelers van FC Utrecht laat geen ruimte voor vraagtekens.

De kinderen met een lichamelijke beperking die bij het Utrechtse revalidatiecentrum De Hoogstraat leren hun mogelijkheden weer optimaal te gebruiken willen gráág een leuke dag met de spelers van FC Utrecht. Máár ze zijn ook niet vies van een beetje competitie.

Alweer voor de vijfde keer bezoekt de selectie van FC Utrecht de jaarlijkse sportmiddag - Sportief Tour genaamd - van De Hoogstraat.

'Verbroedering' is het thema, maar daar gaat het niet alleen om tijdens het sporten.

Want er moet natuurlijk ook wat gepresteerd worden. Met en tegen elkaar, in talrijke competities.

Zo kunnen spelers en kids zich wagen aan rolstoelbasketbal, rolstoelhockey, zitvolleybal, (schuif)tafeltennis en een gamehonk, waar sportspelletjes worden gespeeld op de Wii.

En daarbij is het zeker geen uitgemaakte zaak dat de topsporters een makkie hebben tegen de 'Hoogstraaters'.

,,Ik was geschokt'', zegt FC Utrecht middenvelder Loïc Loval lachend. En dan doelt de internationale van Guadeloupe op de tegenstand die hij ondervindt. ,,Het niveau van de kinderen is hoog. We moeten uitkijken, want met het rolstoelbasketballen zijn zij echt sneller dan wij.''

Er wordt ondertussen alweer voor de derde keer gescoord. Loval: ,,Er is geen houden aan. Verbroedering is er ook, jazeker. We hebben allemaal heel veel plezier op zo'n dag. Als we professioneel aan het trainen zijn, hebben we lang niet altijd de mogelijkheid om te lachen.''

Voor de fanatieke Yareth van den Heuvel (11) is de strijd zeker nog niet gestreden. Vroeger is hij verlamd geweest aan zijn rechterlichaam. Maar na zijn revalidatie weet hij nu zijn idolen, de Belgische FC-spelers Hans Somers en Jan Wuytens, met gemak te overwinnen. ,,Het niveau waarop de FC Utrecht spelers nu spelen, kan ik met gemak aan,'' klinkt het vol bravoure. Om er eerlijk aan toe te voegen. ,,Maar als ik ze in een echte wedstrijd zie voetballen, weet ik zeker dat ik niet tegen ze op kan.''

Yareth kan een grote glimlach niet onderdrukken. Hij wint niet alleen van Wuytens en Somers, het bezit van de verkregen handtekeningen van alle spelers doet hem ook nogal wat.

,,Dat is precies de bedoeling'', zegt Els Duijn, consulent aangepast sporten van De Hoogstraat. ,,De kinderen staan in contact met hun idolen. Zij hebben een voorbeeldfunctie. Daar worden ze zoveel sterker van, letterlijk en figuurlijk. De kinderen kunnen hun grenzen verleggen en zich bovendien vermaken met sporten, waar ze anders nooit mee in aanraking komen.''

En dat geldt natuurlijk ook voor de gasten van FC Utrecht.

Duijn: ,,De sportactiviteiten werken twee kanten op. Het is niet alleen grensverleggend voor de kinderen, maar zeker ook voor de spelers. Voor hen kan het namelijk een belangrijke eyeopener zijn. Want hoe is het nu eigenlijk om in een rolstoel te basketballen, terwijl je benen het goed doen?''

Dát er ook een andere kant van de medaille is, daar is Kevin Vandenbergh -de derde Belg in Utrechtse dienst - zich terdege van bewust. ,,Wij worden met de neus op de feiten gedrukt. De realiteit is dat het ook zomaar afgelopen kan zijn met je voetbalcarrière. Dat bewijst maar weer eens het geval van Anderlecht-speler Marcin Wasilewski. Hij liep laatst na een overtreding van Axel Witsel een dubbele open beenbreuk op. Zijn carrière hangt nu aan een zijden draadje. Met sommige kinderen die hier revalideren is het ook zo gegaan, een ongelukje en je bent verlamd.''

En anderen worden met beperkingen geboren. Zoals Merel Woering (17) . Zij is al lichamelijk en geestelijk beperkt sinds haar geboorte. ,,Ik zie in mijn beperkingen, vooral mogelijkheden.''

Ze heeft zojuist op de Wii gewonnen van die Dries Mertens - Belg nummer vier van FC Utrecht - die even moest wennen aan het feit dat de spelregels anders zijn dan op het veld. Wanneer hij aan de verliezende hand is, geeft hij zijn tegenspeler een klein zetje.

Met een knipoog weliswaar.