Herboren Slory: Iedereen lacht weer in de Kuip
Andwélé Slory wordt na zijn goal tegen RKC gefeliciteerd door Jon-Dahl Tomasson. FOTO MARCO DE SWART
ROTTERDAM - De hereniging met trainer Mario Been moest zijn neerwaartse spiraal van twee seizoenen eindelijk doorbreken. Het was voor Andwélé Slory sinds de voorbereiding aanhaken of definitief afhaken. Met drie treffers in de laatste drie competitiewedstrijden lijkt de aanvaller het juiste spoor overtuigend weer te hebben gevonden.
Onder Gertjan Verbeek reed ik met tegenzin naar het stadion.
Andwélé Slory
Tegen RKC (3-0) was het zaterdagavond wachten op de eerste Rotterdamse treffer alvorens het verzet van de povere hekkensluiter gebroken zou zijn. Net als tegen NAC was Slory weer de producent van de belangrijke openingstreffer.
Vanuit een schier onmogelijke hoek maakte hij gretig gebruik van de nonchalante manier van ingrijpen van de zwakke Gijs Luirink. Met een krachtige uithaal van de rechtervoet versloeg hij vervolgens knap doelman Jurgen Wevers.
,,Als je dan de reactie van het publiek hoort als die bal inderdaad het doel inrolt, dan geeft dat een heel apart gevoel,'' vertelde Slory na afloop.
De aanvaller vertelt het ruim een uur na de wedstrijd. De 26-jarige rechtsbuiten wandelt vrolijk het Maasgebouw van de Kuip uit, dat bij zijn wissel een staande ovatie voor hem over had. In zijn hand een mooie bos bloemen.
,,Gekregen als speler van de week,'' zo lacht de aanvaller. ,,Voor mijn vader, die is jarig.''
'Herboren' is het woord dat sinds de voorbereiding wordt gekoppeld aan de goedlachse Slory. Slechts drie keer scoorde hij de laatste twee seizoenen voor Feyenoord. Een productie die hij in de laatste drie duels moeiteloos evenaarde.
,,Het gaat lekker, maar ik ben er nog lang niet,'' zegt hij voorzichtig. ,,Het is vooral zaak om mezelf geen extra druk op te leggen; dat werkt bij mij averechts. Ik moet plezier hebben. Dat lukt de eerste maanden. Dat gevoel moet ik vasthouden.''
Het contrast met vorig seizoen, toen Gertjan Verbeek de scepter zwaaide in de Kuip, is enorm. Slory was toen zwak, ziek en misselijk. Nu straalt hij van oor tot oor.
,,Ik reed met tegenzin naar het stadion,'' zegt hij eerlijk. ,,Ik had geen plezier meer. Ik heb door blessureleed zoveel moeten missen. Dat heb ik eindelijk achter mij gelaten. Dat ik nu drie keer op een rij scoor, is lekker. Het gevoel rond de club is compleet veranderd. Iedereen lacht weer. Kijk maar naar onze trainingen, daar straalt iedereen plezier uit.''
Dat laatste is enigszins overdreven. Luigi Bruins, zijn maatje die net als hij werd weggeplukt bij Excelsior, is bijvoorbeeld slechts tribuneklant in Rotterdam-Zuid. Een situatie waar Slory gemengde gevoelens bij heeft.
,,Ik vind dat heel vervelend. Luigi kan zo goed voetballen. Hij moet zijn hoofd erbij houden en wachten op een nieuwe kans. Het elftal draait goed en de trainer heeft geen reden om te wisselen. Wij proberen hem te helpen, zoals vorig seizoen veel medespelers klaar stonden om mij te steunen toen het tegen zat.''
Tegen RKC kende Feyenoord, zonder te imponeren, nauwelijks problemen. De Rotterdammers, die vorig seizoen te pas en te onpas struikelden over degradatiekandidaten, sloegen driemaal toe. Na Slory prijkten ook de namen van Toni Varela, die een eigen doelpunt maakte, en invaller Georginio Wijnaldum op het scorebord. Dat Varela de tweede treffer op zijn naam kreeg, viel slecht bij Jon Dahl Tomasson.
,,Ik maakte die goal,'' vond de Deen. ,,Als ze die treffer aan Varela geven, dan zitten ze ernaast. Zeker weten.''
Na negen competitiewedstrijden staan de Rotterdammers gelijk met aartsrivaal Ajax. De enige tegenvaller voor trainer Mario Been was het uitvallen van Jonathan de Guzman. De middenvelder liep een knieblessure op. Deze week wordt duidelijk hoe ernstig de kwetsuur precies is. (MIKOS GOUKA)