weblog Ontluisterend was gisteravond het optreden van nationale dartsheld Raymond van Barneveld. In de eerste ronde van het WK darts ging de vijfvoudig wereldkampioen keihard met 3-0 onderuit. Onze sportredacteur schrijft een serie brieven aan Van Barneveld.
Hee Raymond,
Ik ken je al bijna 20 jaar, realiseer ik me nu. In 1993 hadden we voor het eerst contact. Jij belde me zelf vanuit de perskamer van de Lakeside Country Club in Frimley Green. Je wilde aandacht voor je sport. Je had zojuist de tweede ronde van het WK gehaald door met 3-2 te winnen van de Engelsman Graham Miller.
Dartsgeschiedenis, inderdaad!
Want nog nooit was toen een Nederlander zo ver gekomen in het Engelse dartsmekka. Ja, Bert Vlaardingerbroek had er eerder gestaan maar die was vier keer in de eerste ronde gesneuveld. En dat is niet fijn. Jij weet hoe dat voelt hé? Zeker na gisteravond.
Na jouw historische prestatie lukte het me, na lang touwtrekken met mijn sportcollega's over de vraag of darts nu sport was of gewoon een spelletje, een bericht in de krant te krijgen. Een stukje van 56 woorden, ergens weggestopt op pagina 27, de laatste sportpagina van de krant. Maar het stond er.
Jij was trots. En terecht, want in de tweede ronde stond je nota bene tegen tweevoudig wereldkampioen John Lowe. Die partij verloor je helaas, maar op het nippertje: 3-2. Maar er was iets bijzonders gebeurd, vertelde je trots toen je weer belde. Je had 170 uitgegooid (hoogste check-out), en naar later bleek, was dat de hoogste uitworp van het toernooi. Goed voor 1500 Britse ponden, die toen zeker nog drie gulden waard per als postbstuk waard waren. En je tegenstander Lowe won dat jaar het toernooi. En jij bezorgde toen nog gewoon de post. Weet je nog?
Twee jaar later, in 1995, wist je je weer te plaatsen voor de Embassy, zoals het toernooi toen werd genoemd. En weer belde je keurig na elke partij even naar onze redactie. Maar nu niet voor een enkel rondje, je stoomde door en door. Eerst die kilt-drager van een Les Wallace, in de tweede ronde Dave Askew, in de kwartfinale Colin 'die met het open mondje' Monk, en in de halve finale pakte je ook nog Martin 'Wolfie' Adams.
Sensatie in de dartswereld, een Nederlander in de finale.
Je geheim, behalve je talent? Voor elke partij een paar bacardi-cola's, vertelde je me. Ook toen al had je moeite om om te gaan met de immense druk. 'Het brengt me tot rust. Ik voel me er goed bij', zei je toen over je baco.
Dat je de finale toen verloor van Richie Burnett maakte eigenlijk niet meer uit. Want de jaren erna brak je echt door. Met wereldtitels in 1998, 1999, 2003 en 2005. En zette je persoonlijk het darts in Nederland op de kaart. Jij en niemand anders!
Ik heb je in die tijd leren kennen als een eerzuchtige twijfelaar. Serieus, schuchter en vol onzekerheden. Je gebruikte nagenoeg alles, van magnetisme tot meditatie, om om jezelf goed te voelen. Nee, een liefhebber van verliezen was je niet.
Sterker: nederlagen pijnigden jouw ego van eenvoudige Haagse volksjongen. Van jezelf mocht je gewoonweg niet falen en als het onverhoopt toch gebeurde, dan kwamen er diepere krachten in je los waarover je nauwelijks controle had. Woede, schaamte en teleurstelling vochten dan in uiterst primitieve vorm om voorrang.
Je vertelde me eens dat het te maken had met een minderwaardigheidscomplex. Vroeger op de LTS had je het niet echt naar je zin. Je kon niet voetballen, was maar een middelmatige leerling en met timmeren sloeg je alle spijkers krom. Eigenlijk ging alles fout, terwijl je het allemaal zo graag wilde. Zelfs vriendinnetjes had je niet. Dan ga je inderdaad aan jezelf twijfelen.
Darts was als puber een uitkomst voor jou. Eindelijk iets dat je beheerste. Je hebt je daarna ruim tien jaar de pestpokke staan gooien om te bereiken wat je nu hebt bereikt.
Ik begreep gisteren daarom wel waarom je meteen afnokte na die shitpartij. En ik begreep ook al die twitteraars die zich groen en geel aan je hadden geërgerd. Mensen zijn nu eenmaal voor óf tegen jou. Dat is altijd zo geweest. Dat is je kracht, maar ook je zwakte. Accepteer het.
Maar ga niet zitten binnenvetten. Barney, wat is er mis? Of is er meer aan de hand? Gaat het thuis wel goed? Of heb je geen zin meer in darts, zoals Co gisteravond op televisie beweerde?
Zeg het me! Gooi het eruit!
Tot schrijfs.
Bert van der Linden
In de rubriek 'FC Ongeregeld' kijkt de sportredactie van AD.nl met een eigen blik naar opvallende momenten in de sportwereld.
