Door:
Mark Caldenhoven
3-4-12 - 17:57
FC ONGEREGELD
© reuters.
© ap.
© afp.
© ap.
© afp.
© afp.
De liefhebbers van het alom geprezen tiki-taka-voetbal van FC Barcelona raad ik aan vanavond af te stemmen op de NOS. Het wordt misschien de laatste keer dat Nederland dit seizoen via het publieke kanaal kan genieten van Xavi en co, van de dribbels van Lionel Messi en de Catalaanse onverzettelijkheid van Carles Puyol. Barça vliegt er vanavond namelijk uit. Klaar. Over. Uit. Weg kans op de El Clásico in München.
Als de kruitdampen van een heet en spectaculair avondje in Camp Nou zijn opgetrokken, staat één persoon vol in de spotlights: Zlatan Ibrahimovic. De Zweed gaat zijn club AC Milan in de verlenging aan de halve finales van de Champions League helpen.
Na zijn goal, de 0-1, rent hij via een high-five met Clarence Seedorf naar de dug-out van FC Barcelona. Gaat staan en maakt een lange neus naar Josep Guardiola. Letterlijk. Als de ultieme revanche voor een haatverhouding in 2010.
Ik hoor de Messi-adepten al lachen, maar die hebben dan ook de bij vlagen bizarre biografie 'Ik, Zlatan' niet gelezen. Ik had het in één ruk uit. (Henk Spaan vat het op de cover in 4 woorden treffend samen. 'Onmogelijk mens, uitstekend boek.')
Over de hoofdstukken rond Ajax, Louis van Gaal en Johan Cruijff is al genoeg gezegd en geschreven. Ik was vooral gefascineerd over Ibrahimovic' inkijkje in Josep Guardiola. De kampioenenmaker van Barcelona krijgt er ongenadig van langs van de Zweed, die hem tot in het diepst van zijn ziel heeft gekwetst. Zo zelfs, dat hij de biografie van zijn (voetbal)leven begint met die twee woorden: Pep Guardiola. Alleen dat moet al voer voor psychologen zijn.
Zlatan speelde tussen 2009 en 2010 een jaar in Camp Nou. Een hel, zegt hij in zijn boek. Oorzaak: Guardiola. Over hun eerste ontmoeting, schrijft Ibrahimovic. 'Zeg', zei Guardiola. 'Hier in Barcelona staan we me beide benen op de grond. 'Sure', zei ik. 'Fine!' Dus hier komen we niet met Ferrari's of Porsches naar de training. 'Ik knikte, maakte geen stennis, zo van: Wat gaan mijn auto's jou verdomme aan?' Maar ik dacht: Wat wil hij? Wat wil hij me duidelijk maken?'
Het kwam nooit meer goed. Ibrahimovic, die Messi, Xavi en Iniesta de schoolkinderen van hun trainer noemt, richt vervolgens de meest giftige pijlen op zijn oude trainer. In het boek in woorden, gisteravond met een kleine waarschuwing, vanavond in daden.
'Toen we uit bij Villarreal speelden, liet hij me 5 minuten spelen. Vijf minuten! Ik kookte inwendig. Niet omdat ik op de bank zat. Ik kan het accepeter als de trainer mans genoeg is om te zeggen: 'Je bent niet goed genoeg, Zlatan. Ik stel je niet op!' Maar Guardiola zei geen woord, geen barst. En nou had ik er genoeg van. Ik voelde het in mijn hele lijf en als ik Guardiola was geweest, was ik bang geweest. Niet dat ik een vechtersbaas ben. Ik heb allerlei rotzooi uitgehaald. Maar ik houd mijn handen thuis.'
Later, als Ibrahimovic in de kleedkamer staat: 'Er stond daar een metalen bak waar we onze kleren in doen. Ik staarde naar die bak. En toen gaf ik hem een schop. Hij vloog wel drie meter weg, maar ik was nog niet klaar. Nog lang niet. Ik schreeuwde: Jouw ballen zijn net zo groot als die van mijn kinderen. En vast nog wel ergere dingen. En toen nog: Jij doet het in je broek voor Mourinho. Loop naar de hel.' Ik was knettergek en je zou verwachten dat Guardiola iets terug zou zeggen, iets in de trant van: Ho, ho, zo praat je niet met trainers. Maar zo is hij niet. Hij is een laf watje. Hij zit nog in de luiers. (...) Hij liep de kleedkamer uit en praatte er nooit meer over. Met geen woord.'
Ook vanavond niet.
In de rubriek 'FC Ongeregeld' kijkt de sportredactie van AD.nl met een eigen blik naar opvallende momenten in de sportwereld.
