Exclusief

Het beste van het AD

In AD+ vind je een selectie van onze beste verhalen. Elke dag alles van het AD lezen? Neem dan een abonnement.

Henk Vinke omarmt twee Algerijnse dames.
Volledig scherm
Henk Vinke omarmt twee Algerijnse dames. © Privéfoto

De teller van Henk Vinke staat op 191 landen

WERELDREIZIGERNog vijf te gaan, dan heeft Henk Vinke alle 196 landen in de wereld bezocht. Hij ontmoette presidenten, sliep in een daklozenopvang en was getuige van een zelfmoordpoging. Eén van zijn mooiste reizen maakte de Amersfoorter vorig jaar: naar Rottummerplaat ,,Ik zag er dolfijnen en allerlei soorten vogels.''

Hé, wat leuk, een ansichtkaart. Helemaal uit Constantine, in het noordoosten van Algerije. Wie zou daar in 's hemelsnaam vertoeven? 'Hallo Wichard, eindelijk dan, Henk Vinke'.

De vakantiegroet is een knipoog naar een gesprek dat we een jaar of zes geleden voerden. Vinke had toen circa 150 landen in de wereld bezocht. Op zijn lijstje ontbrak onder meer het Noord-Afrikaanse Algerije, dat de minder bereisde verslaggever wél had bezocht. Maar dat was begin jaren negentig, voordat het terrorisme het land in zijn greep kreeg.

Vinke (59), laboratoriumassistent in Meander Medisch Centrum, bracht er een week door en alleen in het noorden. Het zuiden van Algerije, met de onmetelijke Sahara, is volgens het reisadvies van Buitenlandse Zaken nog steeds taboe. ,,Dat geldt ook voor een stukje bij hoofdstad Algiers'', vertelt hij, weer veilig thuis. ,,Daar is een Fransman onthoofd en dan kleuren ze zo'n gebied rood, hè?''

Tussen de pinguïns op Zuid-Georgia.
Volledig scherm
Tussen de pinguïns op Zuid-Georgia. © Privéfoto

'Heiden'
De teller staat nu op 191. Nog vijf te gaan en Vinke behoort tot het selecte gezelschap dat alle landen van de wereld heeft bezocht. Toch kan daar weleens een flinke tijd overheen gaan. Oost-Timor moet wel lukken, mogelijk in de loop van dit jaar. De resterende staten zijn echter zeer onveilig (Somalië, Jemen, Afghanistan) of weigeren hem, christendemocraat nota bene, als 'heiden' de toegang (Saoedi-Arabië).

Wat kan: erheen vliegen, twee nachten onder escorte in het Hilton verblijven en hup, terug. Maar dat is geen sport. Waarom zou hij anders vier keer naar Israël en tien keer naar de Verenigde Staten zijn gereisd?
Hij hoeft niet zo nodig deel uit te maken van de officiële club van wereldreizigers, jagend op uitbreiding van hun palmares.

Ofschoon het lekker aantikt als je, zoals Vinke deed in 2011, drie maanden door Afrika trekt. Hij begon in Kameroen en zakte af naar Zuid-Afrika via de Centraal-Afrikaanse Republiek, Congo-Brazzaville, Angola, Namibië, Botswana, Lesotho, Swaziland, Mozambique, Malawi, Tanzania, Rwanda en Burundi. De grens van Malawi bereikte hij door in Mozambique het laatstje eindje mee te liften achter op een fiets.

Het cliché 'wie verre reizen doet, kan veel verhalen' gaat in zijn geval absoluut op. In Bangladesh bijvoorbeeld haalde hij de krant, toen ie in hoofdstad Dhaka stuitte op een delegatie van Gemenebestvertegenwoordigers. En in Petra, Jordanië, werd Vinke gekiekt met de minister van toerisme.

Henk met Max uit Micronesia op één van de vele kleine eilandjes van het atol Ulithi.
Volledig scherm
Henk met Max uit Micronesia op één van de vele kleine eilandjes van het atol Ulithi. © Privéfoto

Hij doet denken aan wethouder Hekking, een typetje uit de programma's van Van Kooten en De Bie, dat overal opduikt waar camera's zijn. Onlangs nog, in Algiers. Hij raakte verzeild in een parade, ter herdenking van de onafhankelijkheidsstrijd van Algerije. Zonder dat iemand acht op hem sloeg, stond hij ineens vlak bij de president. Langer geleden, in Ecuador, kreeg hij het zelfs voor elkaar de eerste man van het Zuid-Amerikaanse land de hand te schudden.

Er zijn ook minder vrolijke verhalen te vertellen. In een Canadese bus was hij getuige van een halfslachtige zelfmoordpoging. Met niet al te scherpe mesjes probeerde een jongen zijn hals door te snijden. In Lima, Peru, bleek de knal die hij hoorde, afkomstig uit een pistool; een taxichauffeur was neergeschoten en beroofd. Zelf werd Vinke eenmaal slachtoffer van een beroving (in Marokk0) en ook maar een paar keer ziek. Was het wel meteen cholera (Turkije) en hepatitis A (Pacific).

Quote

Door te reizen krijg je een beter inzicht in hoe de wereld draait. Al die clans en culturen...

Henk Vinke, reiziger

En niet overal is het even mooi. In de republiek Nauru, de kleinste (eiland)staat ter wereld in Oceanië, half zo groot als Schiermonnikoog, was niets te doen. ,,Het is helemaal afgegraven, vanwege de opstapeling van vogelpoep. Daar zitten namelijk veel fosfaten in.''

Vinke is bepaald geen luxereiziger. In vijfsterrenhotels ben je alleen maar bezig met apies kijken. Bovendien is het zondegeld. Om zijn reizen te bekostigen, leidt hij een sober bestaan. Chic uit eten is er niet bij, een oude auto is goed genoeg. Hij mengt zich het liefste onder de lokale bevolking. Reizend met trein en bus door de Amerikaanse staat Oklahoma, in 2010, sliep Vinke zelfs twee nachten in een daklozenopvang. Geregeld via een passant, bij wie Vinke had geïnformeerd waar hij goedkoop zou kunnen slapen.

Als vakbondsman (Vinke vertegenwoordigt in het Meander leden van FNV en CNV) knoopt hij, indien dat past in zijn reisschema, contacten aan met collega's. Zo leert hij veel over projecten en het dagelijkse leven ter plekke. ,,Door te reizen krijg je een beter inzicht in hoe de wereld draait. Al die clans en culturen... Of ik daardoor meer begrip heb gekregen voor asielzoekers? Dat mensen op de vlucht slaan voor oorlog kan ik begrijpen. Maar hoe arm ze ook zijn, de meeste Afrikanen hebben hier niets te zoeken. Wat zij nodig hebben, is werk. Daarom moeten wij daar investeren in de economie, in fabrieken.''

Tussen een Pakistaanse en Indiase grenswacht (fotomontage).
Volledig scherm
Tussen een Pakistaanse en Indiase grenswacht (fotomontage). © Privéfoto

Gekkenhuizen
Qua natuurschoon noemt Vinke de VS, waarvan hij 43 staten bezocht, Nieuw-Zeeland en Israël het mooiste. ,,Steden zijn gekkenhuizen. Als je iets wilt bezoeken, sta je uren in de rij voor een kaartje. Geef mij maar de woestijn, waar je niets hoort, maar alles ziet. Of de bossen. Daar zie je niets, maar hoor je alles.''

Indrukwekkend, de zeeziekte daargelaten, was de zeven weken durende reis die Vinke in 2008 maakte met een zeilboot, van Antartica naar het vrijwel onbewoonde eiland Zuid-Georgia in de Atlantische Oceaan. Dat was overigens óók een heel begrotelijke trip (ruim 7000 euro). Aan de andere kant: als het ruige werk straks fysiek niet meer mogelijk is en Vinke, om te kunnen blijven reizen, zich genoodzaakt ziet aan te monsteren op luxe cruiseboten, zal hij toch ook flink in de buidel moeten tasten.

Maar de eigenlijke moraal van dit verhaal is: om bijzondere ervaringen op te doen, hoef je niet ver te reizen. Eén van zijn mooiste uitstapjes maakte hij afgelopen jaar, naar... Rottummerplaat. Met de stichting Vrienden van Rottumeroog en Rottumerplaat verrichtte hij schoonmaakwerk in dit deel van het Waddengebied. ,,Ik vond het er heel mooi. Je zag er
zeehonden en allerlei soorten vogels.''

Tijdens zijn reizen verzamelde Henk Vinke zo'n 150 bierglazen.
Volledig scherm
Tijdens zijn reizen verzamelde Henk Vinke zo'n 150 bierglazen. © Rodney Kersten

En dan is er nog niets: dat reizen, volgens Vinke genetisch overgedragen door zijn opa, die net als hij altijd over atlassen zat gebogen, kent een praktisch probleem. Het aantal landen in de wereld ligt namelijk niet vast. Sinds hij in 1976 zijn eerste verre reis ondernam, naar Canada, waar familie woont, ontstonden meerdere nieuwe landen. Zuid-Soedan, onafhankelijk geworden in 2011, is daarvan een voorbeeld. Oké, dat land heeft Vinke inmiddels afgevinkt. Oost-Timor, dat in 2002 op eigen benen kwam te staan, volgt, zoals gezegd, spoedig. Maar stel nu dat, als gevolg van de Brexit, Schotland besluit om zich los te maken van Groot-Brittannië?

Het is het lot van iedere verzamelaar: de collectie is zo mooi als de laatste aanwinst.

Exclusief

Het beste van het AD