Exclusief

Het beste van het AD

In AD+ vind je een selectie van onze beste verhalen. Elke dag alles van het AD lezen? Neem dan een abonnement.

Volledig scherm
Still uit het filmpje van het debat. © De Balie

Islamdiscussie op scherp: deelnemers reageren op ophef

opinieEen stevig debat over de islam in Nederland leidt tot felle discussies. Twee van de hoofdrolspelers in het debat reageren vandaag door middel van een opiniestuk. Deze bijdrages van Yoeri Albrecht - directeur van het debatcentrum - en Wim van Rooy - deelnemer aan het debat - worden voorafgegaan door een samenvatting van het debat door AD-commentator Wierd Duk.  

Volledig scherm
Paul Cliteur spreekt tijdens een partijcongres van partij Forum voor Democratie. © ANP

,,Alles wat je onder het tapijt veegt gaat daar in het geniep voortwoekeren en komt ooit als monster onder datzelfde tapijt weer vandaan. Je kan meningen wel verbieden en de gedachtepolitie laten heersen over wat wel en niet openlijk uitgesproken kan worden, maar daarmee zal je de aanhangers van die gedachten, de overtuigden en gelovigen echt niet op andere gedachten brengen.”

Dat schrijft Yoeri Albrecht, directeur van het Amsterdamse debatcentrum De Balie vandaag over 
de discussie die is ontstaan na een debat in De Balie.

Onder de noemer ‘Waarom haten zij ons eigenlijk?’ debatteerden vier panelleden maandagavond, onder leiding van de Leidse historicus Geerten Waling, over moslims en extremisme. Ook de vraag hoe het Westen moet omgaan met de dreiging van islamistisch geweld kwam aan de orde.

Reduceren van moslimpopulaties

Aan het woord kwamen de Leidse rechtsgeleerde Paul Cliteur (Forum voor Democratie), de Vlaamse auteur Wim van Rooy, het Culemborgse PvdA-raadslid Halim el Madkouri en emeritus hoogleraar Meindert Fennema (Groen Links).

In het publiek bevonden zich onder anderen oud-VVD leider Frits Bolkestein en de Arabist Jan Jaap de Ruiter. Gedurende het twee uur durende debat kwamen er vragen en opmerkingen vanuit de zaal. Zo opperde vertaalster en islamcritica Bernadette de Wit dat het reduceren van de moslimpopulaties in westerse landen ‘tot een à twee procent’ van de bevolking een oplossing kan zijn, te beginnen met ‘het uitzetten van de beroepsmoslims. Daar gaat een heel goed signaal vanuit voor de gematigde moslims – dan gaan die een beetje dimmen en dan is het probleem gewoon opgelost’.  
Gespreksleider Geerten Waling richt zich vervolgens tot het panel met de vraag ‘Is dit juridisch een beetje rond te krijgen?’ Waarop Paul Cliteur reageert: ,,Je kunt voorzichtiger beginnen.”

Dieptepunt in het debat

Wim van Rooy, een groot kenner van de islam maar omstreden wegens zijn scherpe islamkritiek, antwoordt dat in zijn ogen discrimineren een oplossing is: ,,Onderscheid maken tussen jodendom en christendom aan de ene kant en de islam aan de andere kant.”

Voor de aanwezige Arabist Jan Jaap de Ruiter, die wees op de ‘18 tot 20 miljoen moslims in Europa die allang hun plek hebben gevonden’, was dit moment aanleiding om op Twitter te spreken over ‘een van de dieptepunten in mijn optredens in het maatschappelijk debat’.

De commotie na afloop van het debat was groot. Cliteur en Van Rooy werden door Huub Bellemakers, kandidaatkamerlid voor GroenLinks, ‘gevaarlijke racisten’ genoemd. Gemeenteraadsleden van GroenLinks en de SP meldden te overwegen aangifte te doen. Volgens de Amsterdamse fractievoorzitter van GroenLinks, Rutger Groot Wassink, ‘past dit debat in de normalisatie van discriminatie’. Het Amsterdamse gemeentebestuur reageerde geschokt. En minister Lodewijk Asscher (PvdA) tweette naar premier Mark Rutte (VVD): ‘Afgrijselijk. Afschuwelijk’.

Reacties op het debat

Onze eigen columnist Özcan Akyol schreef in zijn column: ‘Als samenleving moeten we geweldsfantasieën en verdelging van bevolkingsgroepen niet gaan normaliseren’. Hier is het hele debat terug te zien. De Vara-website Joop.nl plaatste deze samenvatting onder de kop ‘Onvervalste moslimhaat in de Balie’. NRC schreef daar dit weer over. Paul Cliteur schreef dit verweer.

Tegen deze achtergrond reageert de directeur van De Balie, Yoeri Albrecht met een open brief onder de kop ‘Het vrije woord’. Ook auteur Wim van Rooy gaat hieronder in op de reacties met de bijdrage ‘Voor wie kwaad wil’. 

Ter inleiding: Wim van Rooy (69) is in Vlaanderen omstreden omdat zijn opvattingen over de rol van de islam in westerse samenlevingen aansluiten bij die van het rechtse Vlaams Belang. In Nederland kreeg hij bekendheid door zijn werk ‘Waarover men niet spreekt’ (De Blauwe Tijger, 2015). Het boek is een polemiek tegen wat hij noemt het politiek-correcte denken in het Westen over de islam. Van Rooy, die in Antwerpen woont, studeerde wijsbegeerte en letterkunde en specialiseerde zich in religiekritiek. Van Rooy figureert regelmatig als opiniemaker in de media, ook in Nederland. Ten overvloede: de stukken van Albrecht en Van Rooy zijn opiniestukken. Wij publiceren ze hier omdat we meer willen weten van de organisator en de hoofdrolspeler van het debat.

Opiniestuk Yoeri Albrecht
Het Vrije Woord

Volledig scherm
Yoeri Albrecht, directeur De Balie.

Alles wat je onder het tapijt veegt gaat daar in het geniep voortwoekeren en komt ooit als monster onder datzelfde tapijt weer vandaan. Je kan meningen wel verbieden en de gedachtepolitie laten heersen over wat wel en niet openlijk uitgesproken kan worden maar daarmee zal je de aanhangers van die gedachten, de overtuigden en gelovigen echt niet op andere gedachten brengen.

Ze blijven dan in het geniep hun eigen gelijk koesteren tot de dag van de openlijke opstand uitbreekt en de dijken breken.

De bevolking van Londen en New York werd geheel overvallen door respectievelijk Brexit en Trump. Ze hadden nooit voor mogelijk gehouden dat er in de hoofden van een minder mondain deel van de bevolking zoveel andere mening huisde. Daarom onder ander is het vrije woord belangrijk. Je leert soms iets over wat er in de hoofden van anderen rondspookt.

Juist door voor te schrijven wat er wel en niet gedacht en gezegd mag worden wordt de druk opgevoerd en de kloof in een samenleving onoverbrugbaar. Door meningen en debat te verbieden ontneem je de samenleving de mogelijk om vooruit te kijken. De samenleving moet dan op de tast de toekomst in. Niet aan te raden in tijden waarin het juiste pad onduidelijk begint te worden.

Maar dat is een boodschap die er in Nederland slecht in gaat. Liever schieten we op de boodschapper.

Nog geen twee weken na de terreuraanslag op Theo van Gogh kondigde toenmalig minister van Justitie Donner aan dat de wet op de smadelijke godslastering weer afgestoft zou moeten worden. God honen zou weer echt strafbaar worden. Dat was de schokkende reactie op een moord die gepleegd werd uit naam van een verbod op godslastering.

In De Balie was er afgelopen maandag een debat georganiseerd door een partner van ons waar grote commotie over ontstond. Onder leiding van de professoren Fennema (GroenLinks) en Cliteur (Forum voor de Democratie) en met medewerking van Frits Bolkestein (VVD) werd er door hun ‘Stichting Werkelijkheid in Perspectief’ gesproken over de reden waarom moslim extremisten hun slachtoffers zo haten. Die slachtoffers zijn in verreweg de meeste gevallen overigens moslims.

De hoofdgasten waren Halim el Madkouri arabist en islamoloog en gemeenteraadslid voor de PvdA en Wim van Rooij een Vlaamse schrijver die veel over de islam geschreven heeft en die standpunten van het Vlaamsblok is toegedaan.

De Balie is een plek waar het vrije woord gekoesterd wordt. We nodigen mensen van allerlei pluimage uit en met veel van die mensen zijn we het niet eens. Dat werd anders wellicht ook een heel kort lijstje gasten.

Dat betekent ook dat de redactie van De Balie geen greintje sympathie voelt met standpunten die pleiten voor racisme en discriminatie. Laat staan met oproepen tot het al dan niet gedwongen verminderen van minderheden. Want ook dat laatste kwam die avond ter sprake.

Wij maken iedere dag programma’s die heel duidelijk het tegendeel proberen te zijn. Wij proberen het besef te doen postvatten dat dialoog en bescherming van minderheden de essentie en het succes van rechtsstaat en democratie zijn of zouden moeten zijn.

Mensen die denken dat ze de rechtsstaat kunnen beschermen door hem af te schaffen doen sterk denken aan die Amerikaanse Majoor in Vietnam, beschreven door oorlogscorrespondent Peter Arnett, die met droge ogen durfde te beweren dat: ‘It became necessary to destroy the town in order to save it.’

Maar wij geloven wel dat het beter is te spreken dan te zwijgen en dat het beter is dat elkaars standpunten duidelijk zijn dan dat het verzwegen wordt en alleen maar gedacht. Dat doen we openbaar, we streamen alles en alles is transparant, live, eenmalig, niet gerepeteerd en niet geëdit. En dus ontspoort het soms en dus is het niet perfect en soms rauw en soms bijzonder, ontroerend of leerzaam en soms onbesuisd en soms verkeerd. Maar we doen iedere dag opnieuw in ieder nieuw programma zoals Havel dat noemde ‘een poging om in de waarheid te leven.’

Opiniestuk Wim van Rooy
Voor wie kwaad wil

Volledig scherm
Wim van Rooy. © RV

In 1990 gaf computerprogrammeur, essayist, dichter en romanschrijver Gerrit Krol een boek in het licht met als titel 'Voor wie kwaad wil'. Dat werk kwam me onmiddellijk in de geest toen ik de commentaren in de media las en de narcistische bespiegelingen uit de Amsterdamse gemeenteraad over mijn uitspraken in De Balie. Zonder enige schroom werd ik, zoals wijlen Pim Fortuyn, bij wie de kogel van links kwam, neergezet als extremist en racist. Men hoorde de treinen naar Auschwitz al rijden en de kwaadwilligheid – voor wie kwaad wil – nam groteske maar ook gevaarlijke en intimiderende proporties aan, zeker gezien het dodelijke lot van Fortuyn en Van Gogh.

In 'Voor wie kwaad wil' had Krol het over de doodstraf. De teneur van de titel kan op tweeërlei wijze worden begrepen. Iemand wil kwaad – de crimineel. Dat is het eerste kwaad. Wie pleit om die crimineel de doodstraf te geven (een aantal Verlichtingsfilosofen bijvoorbeeld, minus Beccaria) moet volgens de heersende mores als onmens gekwalificeerd worden. Dat is dan kwaad nummer twee. De crimineel wil kwaad (dat is immers duidelijk) en degenen die hem de doodstraf willen geven, worden zelf geïncrimineerd. Deze modus operandi wordt ook toegepast op de islamcriticus die, in tegenstelling tot de meeste politici die als ware radelozen niet meer weten hoe ze het kwaad dat in de islam ingebakken zit moeten beteugelen, een schuchter voorstel doet, daarbij denkend aan het boek van de Franse jurist Jean-Louis Harouel 'Les droits de l’homme contre le peuple' (2016).

Men suggereert dat de islamcriticus die tot het gaatje gaat kwaad wil, en de gevolgtrekking is ook dat men hem via een bepaald wettenarsenaal moet uitschakelen, als men dat al niet op een andere manier wil doen, want daartoe wordt niet zelden opgeroepen. Marcel van Dams uitspraak over Pim Fortuyn ‘U bent een slecht mens’ zindert nog na, maar de groenrode mens heeft er nog steeds geen conclusies uit getrokken en blijft in zijn narcistische ivoren toren emmeren over populisme en ‘o schande’, want zijn remedies om de islam te integreren zijn al jaren uitgeput en het enige wat hem rest is de vlucht naar voren: islam aanpakken met nog meer islam. Wie anders denkt dan de politiek correcte dogma’s van de firma Links & Progressief moet voor de bijl. De staatspedagogie van islamofilie, multiculturalisme en antiracisme, die via het onderwijs en allerlei postmoderne gesubsidieerde organisaties ad nauseam wordt opgedrongen, doet denken aan de Pravda en de agitprop van het communisme, dat zonder dat de actoren zich daarvan bewust zijn opnieuw, maar nu in postmoderne vorm, stevig wortel heeft geschoten in onze samenleving, en dit via het ideeëngoed van mei ’68 (ik was erbij, ik kan het weten). Dat nieuwe nihilisme heeft zowat iedereen binnen de politieke klasse aangestoken. Wie anders denkt, moet op een of andere manier worden uitgeschakeld. Geen middel wordt daarbij geschuwd: desinformatie, aperte leugens en domme onwetendheid. Dan ook worden de grote woorden boven gehaald en wordt er met het dogma van de fundamentele grondslagen van de maatschappij gezwaaid, terwijl men juist die radicale waarden uitverkoopt.

Alsof de samenleving zich niet moet weren – denk aan George Van den Bergs ‘weerbare democratie’ uit 1936 – tegen een totalitair systeem dat er al veertienhonderd jaar in slaagt alles te usurperen en ten slotte te vernietigen wat het op zijn weg vindt. Ik refereer aan denkers als Abdelwahab Meddeb (‘La maladie de l’Islam’), Hamed Abdel-Samad (‘Der islamische Faschismus’), Adonis en Houria Abdelouahed (‘Violence et Islam’), Wassyla Tamzali (‘Une femme en colère: Lettre d'Alger aux Européens désabusés’), Lydia Guirous (‘Allah est grand. La République aussi’), Malika Sorel (‘Décomposition française: Comment en est-on arrivé là?’), Ibn Warraq (‘Leaving Islam: Apostates Speak Out’), Sabatina James (‘Scharia in Deutschland. Wenn die Gesetze des Islam das Recht brechen’), Bassam Tibi (‘Europa ohne Identität? Europäisierung oder Islamisierung’), Hamid Zanaz (‘L’impasse islamique’), Zineb El Rhazoui (‘Détruire le fascisme islamique’), Zohra Bitan (‘Cette gauche qui nous désintègre’), maar er zijn er ondertussen honderden. Zijn die ervaringsexperts dan allemaal fout? Het is ‘la gauche contre le réel’ – links tegen de werkelijkheid - zoals Elisabeth Lévy het noemt, een attitude die ons héél duur te staan zal komen en die met de piecemeal social engineering die tot nog toe gehanteerd werd alleen maar tot meer micro-burgeroorlogen (Hans Magnus Enzensberger) zal leiden. Ik hoor echter van de kant van de elites geen enkel zinnig antwoord, tenzij blijven aanmodderen met dezelfde islamofiele habitus.

Het resultaat is ernaar: Koranscholen en imams doen hun werk. Steeds meer wijken in West-Europa zien eruit als Pakistan of Egypte, waar onderdrukkende en tirannieke islamitische mores gelden waarvan met name vrouwen, niet-moslims en homoseksuelen het slachtoffer zijn. Asielcentra worden niet zelden beheerst door dezelfde sharia-principes: daar worden vandaag de geïslamiseerde no-gozones van morgen gecreëerd. Zijn er nog niet genoeg wijken en gemeenten waar roven, aanranden en auto’s in brand steken aan de orde van de dag zijn? Is het normaal dat Joodse instellingen permanent zwaar beveiligd moeten worden?

Als men de treinen naar Auschwitz al ziet en hoort rijden, dan zal het zijn wegens het islamitische antisemitisme dat het oude christelijke en biologische racisme komt vervangen. Zelfs wat dat verderfelijke thema betreft, wordt de islam gepamperd, al doet hij zich ritualiter als slachtoffer voor. Wij in de Vlaamse gemeenschap hebben daar de relmaker Dyab Abu Jahjah voor, want die spreekt over de Joden die hoognodig uit Israël moeten ophoepelen. Hoe? ‘La valise ou le cercueil’ – ‘De koffer of de doodkist’ - die keuze krijgen ze wel. Moet daar niet tegen worden opgetreden?