Volledig scherm
Topmodel Ashley Graham is het boegbeeld van #bodypositivity. © AFP

Ook in de modewereld is een maatje meer oké

Wat ooit begon met de hashtag #bodypositivity is uitgegroeid tot een online beweging. Duizenden vrouwen verenigen zich op Instagram met een gezamenlijke boodschap: omarm je eigen lichaam. In welke vorm dan ook. Het zijn vrouwen met cellulitis, striae en rolletjes. Is er sprake van een nieuwe ontwikkeling?

Volledig scherm
Asha ten Broeke © Asha ten Broeke

,,Absoluut”, zegt Miranda Koelemeijer, voormalig plus-size model en eigenaar van modellenbureau Maxime Models. ,,De gemiddelde Nederlandse vrouw heeft maatje 42 en niet 34. Dat zie je ook terug in reclamecampagnes en modebladen.” Koelemeijer begon zes jaar geleden met haar modellenbureau, gericht op voluptueuze vrouwen.,,Destijds werd ik uitgelachen, omdat er nauwelijks vraag was naar modellen met een maatje groter. Nu kunnen we de vraag bijna niet aan.”

Journalist Asha ten Broeke denkt dat de behoefte aan een representatiever beeld van vrouwen er al tientallen jaren is, maar dat social media die vrouwen een podium geeft. ,,Eindelijk laten 'gewone vrouwen' van zich horen. Dankzij Facebook, Twitter en Instagram hebben voluptueuze vrouwen ook een stem. Ze verenigen zich op Facebook, Twitter en Instagram om hun eigen lichaam te laten zien, precies zoals het is”, vertelt Ten Broeke.

Volledig scherm
Miranda Koelemeijer, eigenaar van Maxime Models © Kim Buckard © Miranda Koelemeijer

Koelemeijer wijst op een koerswijziging bij grote merken, Als voorbeeld noemt ze de campagne #curvepower van MS Mode. Daarmee wilde het modemerk laten zien dat vrouwen van alle maten hun lichaam moeten omarmen. ,,In heel Nederland hingen posters van vrouwen met flinke billen. Tien jaar geleden was dat ondenkbaar!”

Rolmodelfunctie

Na een overdaad aan fitgirls en healthbloggers hunkeren vrouwen volgens Ten Broeke en Koelemeijer naar ‘gewone’ rolmodellen. Koelemeijer: ,,We willen dat de zachte, ronde delen van onze lichamen ook geaccepteerd worden. Delen die normaal gesproken worden weggeshopt”, spreekt Koelemeijer namens de ‘gewone vrouw’. Ten Broeke vult aan: ,,Diversiteit geeft het signaal af dat schoonheid ook bestaat buiten maat 34 om. Jonge, vollere meiden kunnen zich herkennen in vrouwen met een maatje meer. De boodschap is: hou van je lijf zoals het is. Daar hebben veel vrouwen baat bij.”

Imperfecte lichamen

Onder de hashtag #bodypositivity plaatsen vrouwen met  uiteenlopende figuren en uiterlijke kenmerken hun foto's op Instagram, Twitter en Facebook. Striae, een sinaasappelhuid, vetrollen, cellulitis: het mag allemaal. Bij shoots van modemerken worden ook steeds vaker transgender-modellen en vrouwen boven de 50 jaar gesignaleerd. 

Een internationaal boegbeeld van de beweging is topmodel Ashley Graham. Twee jaar geleden was zij het eerste plus-size-model ooit in de bikinispecial van Sports Ilustrated. In april zette het Britse model Charli Howard een foto van haar billen met sinaasappelhuid op Instagram. ,,Het is niets om beschaamd over te zijn'', vindt ze. Instagrammers reageerden lyrisch op haar positieve boodschap.

Volledig scherm
Engelse model Charli Howard toont regelmatig haar sinaasappelhuid op Instagram en krijg daarbij heel veel bijval. © RV
Volledig scherm
. © RV

Sprookje

Volledig scherm
Karin Swerink © ANP

Vogue-hoofdredacteur Karin Swerink erkent dat de modewereld op zoek is naar mogelijkheden om te etaleren dat er meer bestaat dan skinny of perfecte modellen.  Ze verwijst daarbij naar het succes van Ashley Graham.  ,,Je ziet die tendens al regelmatig in diverse bladen en magazines, ook bij ons. Laatst hadden we een shoot waarbij we  bewust cellulitis en striae niet wegfotoshopten. 

,,En ook op de catwalk van Dolce & Gabbana was begin dit jaar een heel divers beeld te zien. Er liepen onder anderen oudere en dikke, kleine en bekende en onbekende mannen en vrouwen in de show mee. Kortom: echte, herkenbare mensen.

,,Aan de andere kant moeten modemagazines ook dat sprookje blijven weerspiegelen, de glamour uitstralen", vertelt Swerink. We willen even in een andere wereld stappen. Daarvoor worden de bladen gekocht en daarvoor kijken we ook naar Disney-films en bezoeken we De Efteling.''

Lees ook de column van Nynke de Jong over dit onderwerp.