Exclusief

Het beste van het AD

In AD+ vind je een selectie van onze beste verhalen. Elke dag alles van het AD lezen? Neem dan een abonnement.

Sjaak Bral.
Volledig scherm
Sjaak Bral. © Joost Hoving

Bral: Toeterturken

Column'We moeten vooral naar onszelf kijken.'' Zo verklaart de Haagse aanstaande ex-wethouder Rabin Baldewsingh de overwinning van de Turkse president Erdogan. In de grote Turkse steden greep die knurft naast de macht, op het platteland hernam hij deze én hij kreeg vooral veel steun uit het buitenland. Ook in Nederland steunt de meerderheid van de Turken een president die ons voor fascisten uitmaakt.

En dan moeten wij vooral naar onszelf kijken? Wel, laten we dat eens doen. Wij hebben de Turken decennialang toegestaan in ons land hun geluk te beproeven. Velen zijn daarin geslaagd en leveren met hun levensgeluk een substantiële bijdrage aan het onze. Waar zou ik zijn zonder Ali, mijn Turkse slager annex groenteboer? Turken zijn bovenal een ondernemend volkje: het bedrijf Yildiz heeft zojuist de Verkade-koekjesfabriek overgenomen. Zulks zijn de mores van het kapitalisme.

Iets anders is de import van ideologieën die niet de onze zijn. Zondagmiddag passeerde mij een stoot toeterturken. Uit het dakraam van hun auto's hingen jongemannen met de Turkse vlag. Apengedrag. Er werden leuzen geroepen, er klonk keiharde baggermuziek uit de Bosporus. Ik keek het tafereel hoofdschuddend aan. Hoe leeg en ongelukkig is je bestaan, als je trots moet zijn op een land waar je zelf geeneens wil wonen?

Zulke pijnlichamen verdienen ons mededogen. Wellicht is dat een verklaring voor de uitspraken van wethouder Baldewsingh: hij reageert uit medelijden. Wij kunnen onderhand concluderen dat de man niet uitblinkt in scherpe analyses of zijn betogen onderbouwt met steekhoudende argumenten. Het meest succesvol is Baldewsingh als hij weg kan zweven in zijn dagdromen (lees: zijn gedichten). In de realiteit raakt hij echter de weg kwijt. ,,De steun voor Erdogan heeft niets te maken met een gebrekkige integratie maar is onze eigen schuld'', beweert hij stellig. ,,Als mensen zich weggezet voelen, kiezen ze voor versterking in hun eigen kring.''

Precies hetzelfde gebeurt aan de overkant, bij de PVV. Geert Wilders is evenals Erdogan bepaald geen pretletter, maar hij raakt wél een gevoelig punt: het lijkt erop dat de visite de baas in huis is geworden.

Exclusief

Het beste van het AD