Volledig scherm
© Daniella van Bergen

Ron hoeft niet meer buiten te slapen: 'Tent doe ik nooit meer weg'

Maanden sliep Ron Staallekker op straat, in een tent. Deze kerst heeft hij een dak boven het hoofd, dankzij iemand die zijn relaas las in het AD.

Quote

Ik kan weer douchen. Dan voel je je weer mens

Ron Staallekker

Het is behaaglijk warm in de slaapkamer van Ron. Buiten is het ijskoud, de temperatuur ligt rond het vriespunt. Maar daar heeft Staallekker (54) geen last meer van. Ruim een week heeft de Hagenaar nu een woonruimte in het leegstaande verpleegpaviljoen op het Parnassiaterrein aan de Monsterseweg.

Ron leidt rond in het grote gebouw. ,,Kijk, hier werden de medicijnen verstrekt. En daar was de personeelsruimte.'' Zijn eigen kamer is compact, zo'n 20 vierkante meter groot. ,,Groter hoeft niet. Ik heb een bed, een zithoekje, een toilet en een douche. Een douche! Ik kan weer douchen. Dan voel je je weer mens.''

Dit is wat hij wenste: een dak boven zijn hoofd. Deze krant sprak eind vorige maand met hem in aanloop naar een politieke discussie over daklozenopvang in de stad. Hij was gestruikeld in het leven, vertelde Ron. Eerst was er de scheiding, toen volgde ontslag, daarna kwamen de schulden. Jarenlang parasiteerde de voormalig accountmanager vervolgens op zijn netwerk. Totdat alle krediet op was. Sinds het voorjaar moest Ron op straat leven. Hij sliep in een tentje in het bos en liep dagelijks uren door de stad. Ondanks de kou en de beroerde omstandigheden wilde de Hagenaar zijn verhaal vertellen. Al was het maar om daklozen te helpen die niet zo makkelijk uit hun woorden komen. ,,Je mag niet dakloos zijn. Mensen die op straat slapen bestaan niet'', zei hij toen. ,,De opvang moet beter. Iemand die struikelt moet overeind geholpen worden.''

Volledig scherm
© Daniella van Bergen
Quote

Toen ik binnenkwam, wist ik meteen: dit is mijn hui

Ron Staallekker
Volledig scherm
© Daniella van Bergen

Lopen
Al snel na zijn relaas in deze krant kreeg Ron bericht. 'Ik heb misschien woonruimte voor je', meldde een Parnassiamedewerker. ,,Ik ben hier de eerste keer naartoe komen lopen vanuit Oud-Rijswijk. Onderweg heb ik mezelf steeds toegesproken niet te veel te verwachten. In zo'n situatie kun je geen teleurstelling gebruiken. Maar toen ik binnenkwam, wist ik meteen: dit is mijn huis.'' Leegstandsbeheerder Oak reserveerde de plek en vorige week zondag was zijn eerste nacht in zijn nieuwe onderkomen. Hij deed geen oog dicht. ,,Het is zo'n omschakeling. Ik was de tent gewend, de kou. Ik heb geluk gehad dat deze mensen zo gepakt werden door het artikel.''

Nadat hij de ruimten had schoongemaakt liep Ron de eerste nacht neuriënd door de gangen: ,,Dit is mijn huis, ik ben thuis.'' De trotse ex-dakloze serveert koffie met koekjes in zijn strak opgeruimde kamer. Het bed is netjes opgemaakt, de zithoek is aangekleed met kaarsen en een kerstlampje. Een Boeddhabeeld staat op de kast. Amper vier weken geleden leek het leven uitzichtloos, inmiddels liggen er A4'tjes met uitgeschreven werkplannen op tafel. Ron is fanatiek vrijwilliger bij daklozeninstelling Straat Consulaat. Hij helpt met workshops voor zwervers, verslaafden en andere straatbewoners.

Quote

Laat de gemeente afspraken maken met bouwers, bedrijven en instellingen

Ron Staallekker

Missie
Zijn metamorfose is er één in sneltreinvaart. Plots is hij de ervaringsdeskundige met een missie. Er zijn meer van zulke initiatieven nodig, vindt de Hagenaar. ,,Er zijn zoveel bouwplannen en zoveel beschikbare plekken. Laat de gemeente afspraken maken met bouwers, bedrijven en instellingen: in ruil voor een kleine vergoeding kunnen mensen dan hun leven weer opbouwen. Dat begint met een dak boven het hoofd. Zonder besta je niet, dan kan je nog geen verzekering afsluiten.'' En de procedures moeten korter. ,,Iemand die niets meer heeft, nergens terecht kan, moet je niet acht weken laten wachten op een uitkering of zorg.''

De komende maanden kan Ron nog op het Parnassiaterrein terecht. Zijn tent ligt nog in de hoes bovenop de kast. Die gooit hij nooit meer weg. Het is een herinnering aan een periode zonder toekomst, een gitzwarte bladzijde in zijn leven. ,,Nu is het mijn tweede huis. Een buitenverblijf.''

In samenwerking met indebuurt Den Haag

poll

Moet schoolzwemmen terugkomen in Den Haag?

Moet schoolzwemmen terugkomen in Den Haag?

  • Ja (85%)
  • Nee (12%)
  • Weet ik niet/geen mening (3%)
2569 stemmen