Exclusief

Het beste van het AD

In AD+ vind je een selectie van onze beste verhalen. Elke dag alles van het AD lezen? Neem dan een abonnement.

Volledig scherm
Bernadette Keizer. © Saskia Berdenis van Berlekom

Beroofd

columnNiet alleen in het donker terug fietsen!'' waarschuwt mijn moeder, als ik een avondje ga stappen. ,,Jahaa'', antwoord ik ongeduldig. ,,En doe je licht aan!'' roept ze me achterna. Mijn puberego is gekrenkt. Wat denkt ze? Dat ik niet in staat ben om zelfstandig naar huis te fietsen? Onzin.

Quote

Opstandig fietste ik alleen in het donker naar huis, zonder licht

Ik was 16 en kende geen gevaar. Enge mannen in busjes kwamen alleen voor in slechte horrorfilms of oude afleveringen van Peter R. De Vries. Mij kon niets gebeuren. Opstandig fietste ik alleen in het donker naar huis, zonder licht.

Inmiddels ben ik 21 en doe ik braaf mijn licht aan. Na het nieuws van deze week fiets ik 's avonds voorlopig niet meer alleen, al is dat schijnveiligheid. Gevaar verschuilt zich niet meer in het donker. Het slaat toe op klaarlichte dag, als Savannah naar een vriendinnetje fietst om daar huiswerk te maken. Het overvalt ook Romy, die nooit thuis is gekomen vanuit school.

De (vermoedelijke) daders zijn 14 en 16. Amper oud genoeg om hun eigen kamer op te kunnen ruimen. Bij gevaar dacht ik altijd aan enge mannen in busjes of harteloze moordenaars. Dat het gevaar schuilt in een puberlichaam, had ik nooit gedacht.

Ik wilde een column schrijven over de eindexamenkandidaten, die woensdag te horen krijgen of ze geslaagd zijn of niet. Hoe ze hun vleugels spreiden om te studeren, te reizen en de wereld te ontdekken. Maar ik kon het niet schrijven, wetend dat Romy en Savannah nooit hun eindexamens zullen meemaken.

Meisjes van 14 horen te giebelen met vriendinnen, naar de bioscoop te gaan en te dromen over wat er nog komen gaat. Ze verdienen te leren, te lachen en te spelen. Niet levenloos te worden teruggevonden in een sloot.

,,Niet alleen in het donker terugfietsen!'' Mijn moeder zegt het nog steeds, als ik wegrij. Uit liefde, weet ik nu. Onderweg dwalen mijn gedachten af naar Savannah en Romy. Hun laatste minuten moeten een hel zijn geweest. Van het mooie leven, alles wat nog komen zou, zijn ze in één klap beroofd. Koud en alleen liggen ze daar. Om nooit meer 15 te worden.

In samenwerking met indebuurt Amersfoort