Volledig scherm
Emine, Sara en Bram © Shody Careman

Wat kiezen we voor Sara: een hond of een kat?

LogboekSara, de anderhalf jaar oude dochter van Emine en Bram Verbrugge, heeft de zeldzame spierziekte MDC1A waarvoor geen behandeling bestaat. Vader Bram doet verslag. Vandaag deel 9.

Volledig scherm
Een Kooikerhondje © Privéfoto
Quote

De Kooikerhondjes hadden in een paar seconden mijn hart gestolen, maar toch knaagde er iets

Emine en Bram discussiëren over een huisdier. De eeuwenoude hond- of katdiscussie laait op doordat Sara een hulphondje krijgt aangeboden.  

Poes.   

Sara krijgt een poes. Zo'n schattig mormeltje dat door het huis achter een balletje aanrent. Of lekker tegen Sara aan ligt om te knuffelen. Ik roep het tegen iedereen, ook al wil Emine helemaal geen poes. Vieze beesten die verharen en in de tuin poepen, is haar overtuiging.  

De strijd om de poes verhardde. 'Waarom gun je haar dat niet?', vroeg ik in een huiskamer vol bezoek. Ook probeerde ik op het gemoed van de ooms en tantes te spelen en vroeg of zij Sara zo'n poesje zouden gunnen. Nu hoefde ik Emine niet meer te overtuigen, maar moest zij zich verdedigen.  

Zelfs tante Zik, normaal fel tegenstander van alles wat rommel kan geven, wilde voor Sara wel door de knieën gaan. Het beestje moet dan wel buiten poepen. En liefst niet in onze tuin. Ik toonde mij bereid om die concessies te doen. De steun van Zik, mijn vrouws lievelingszus, zou mij wel eens de overwinning kunnen brengen. Maar een e-mail stuurde mijn aanvalsplan in het honderd.  

Dat zit zo: de Vrienden van het Kooikerhondje boden Sara een hulphondje aan. Een hondje dat haar kan helpen met deuren openen en spullen van de grond rapen. En bovenal, zo stond er, zou de hond  'een trouwe vriend blijken om verdriet mee te delen'. De kooikerhondjes zijn een antwoord op dure hulphonden en er is net een nestje vol pups geboren. Als uitsmijter nodigde de mail-schrijver ons uit de Facebookpagina van de stichting te bekijken.  

We zagen een hondje dat met grote ogen in de camera keek. Braaf liepen de Kooikerhondjes naast kinderen in een rolstoeltje en hielpen hen plichtsgetrouw met allerhande klusjes. Zeg nu nog maar eens nee, dacht ik.  

De Kooikerhondjes hadden in een paar seconden mijn hart gestolen, maar toch knaagde er iets. Als ik heel eerlijk ben, ben ik meer van de katten dan van de honden. En zo'n beestje opvoeden is een hele klus. Het is net zo veel werk als een baby, zeiden vrienden. En ook de vrienden van het Kooikerhondje zeiden dat Sara is er nu eigenlijk nog te jong voor is. ,,Denk er dus goed over na!''  

Zo'n harig beestje dat Sara helpt en ons alledrie opvrolijkt. Het klinkt zó mooi. Maar tegelijkertijd sloeg de twijfel toe. De zorg voor Sara, ons werk, de stichting waarmee we strijden voor onderzoek naar zeldzame spierziekten - onze dagen zijn vol. Hebben we tijd voor zo'n beestje? Willen we nog meer verantwoordelijkheden? Dankbaar voor het aanbod durfden we bijna geen nee te zeggen.  

Toch hebben we de knoop doorgehakt. Dit is niet het moment voor een hulphondje. Maar Sara is bijna jarig. En een poesje kost zo veel minder tijd! 

Bram en Emine hebben de Stichting Voor Sara op­gericht om te strijden voor ­onderzoek naar de zeldzame spierziekte MDC1A. Meer informatie staat op voorsara.nl.

Volledig scherm
© Bram Verbrugge

In samenwerking met indebuurt Dordrecht

poll

Vind jij het terecht dat zwemmen in de Dordtse havens verboden is?

  • Ja, goed dat de waterpolitie boetes uitschrijft (24%)
  • Ja, maar agenten mogen af en toe wel een oogje dichtknijpen (15%)
  • Nee, er wordt al jaren in de havens gezwommen (56%)
  • Weet niet (4%)
2972 stemmen