Volledig scherm
© AD

Radeloze Joop (81): Soms loopt urine langs haar enkels

Twee tachtigers slaan alarm om de falende zorg aan hun zwaar demente echtgenotes bij de Haagse zorgaanbieder WZH. 'Ik moet vaak huilen.'

Quote

Zes weken later kreeg ze een schone bh. Zo lang, dat vind ik smerig

Oude Nijhuis

Op een dag trof Joop van Rijn (81) zijn vrouw en zeven demente medebewoners volkomen verlaten aan in de gemeenschappelijke huiskamer. De ene medewerker was om 14.00 uur in de middag vertrokken. De dienst zat erop. De shift van de volgende begon pas om 16.00 uur. Twee volle uren lang was er - op een vluchtige inspectie na - geen toezicht. En zo ging het niet één keer, maar gebeurt het al jaren meerdere keren per week. 'Vooral in het weekend.'

Incident
Uit arren moede gaat de heer Van Rijn er zelf maar zitten. 'Ik word de oppasser genoemd.' Want hij wordt er akelig van als hij bedenkt wat er allemaal mis zou kunnen gaan. 'Er is nog geen incident geweest, maar mensen zouden bijvoorbeeld kunnen struikelen. En dan kun je zomaar te laat zijn.'

De echtgenote van Van Rijn woont ruim 3,5 jaar op een van de psychogeriatrische afdelingen (voor dementerenden) van verpleeghuis WZH Waterhof in Den Haag. Om dichtbij te zijn is hij een tijdje terug zelf verhuisd naar een zogenaamde Garantwoning van WZH, een zelfstandig appartement naast het verpleeghuis, waar eventueel zorg geleverd kan worden.

Zorginstelling
Samen met zijn buurman Ben Oude Nijhuis (82), wiens vrouw ook dement is en bij WZH - een van de grotere aanbieders van ouderenzorg in de regio Den Haag - woont, wil hij nu zijn verhaal vertellen in het AD. De tachtigers zitten allebei in de cliëntenraad van de zorginstelling. Ze trokken meerdere keren aan de bel. Zonder resultaat.

De vrouw van Oude Nijhuis woont in verpleeghuis De Strijp, dat op hetzelfde terrein staat als WZH Waterhof. Dag in, dag uit is hij er hier getuige van hoe het misgaat. De dienstroosters sluiten er wel op elkaar aan, maar de zorg faalt op tal van terreinen. Zo ziet hij dat zijn levenspartner, met wie hij 60 jaar getrouwd is, haar medicijnen niet inneemt. ,,De pillen worden neergezet en de medewerker vertrekt. Wachten tot ze zijn doorgeslikt? Geen tijd voor, hoor je dan. De pillen vind ik terug in de asbak. Of in haar broekzak. Levensgevaarlijk. Ze heeft onder meer diabetes en een hoge bloeddruk.''

Een ander voorbeeld. Oude Nijhuis doet zelf de was voor zijn vrouw. 4 weken lang zat er geen bh bij het vuile goed. ,,Ik ging ernaar vragen. Niks. Weer vragen. En nog een keer. 6 weken later kreeg ze eindelijk een schone bh. Dat vind ik ronduit smerig.'

Onvoldoende toezicht
Ook is zijn vrouw geslagen door een medebewoner. 'Dat is het gevaar bij onvoldoende toezicht. Pas toen een tweede bewoner werd geslagen, is de man overgeplaatst.'' Onlangs nog ontdekte de Hagenaar dat de bloedsuiker van zijn vrouw maar een keer per 3 maanden wordt geprikt. 'Terwijl met de arts is afgesproken dat dit elke maand gebeurt.'

Oude Nijhuis wijt de misstanden aan de bezuinigingen op de zorg. Dat zijn vrouw er de dupe van is dat 'het personeel zich rot rent' - 'op sommige momenten moet één medewerker drie huiskamers met elk zes bewoners in de gaten houden' - gaat hem aan het hart. 'Ik zit thuis vaak te huilen. Ik heb daar met iemand over gepraat. Die zei: je gaat hier aan onderdoor, Ben. Nu probeer ik het los te laten.'

Ook Van Rijn doet het pijn om te zien dat zijn wederhelft, die er zelf niet om kan vragen, de juiste zorg moet ontberen. 'Soms is ze niet verschoond. Dan staat ze even op en loopt de urine langs haar enkels. Ik ga altijd opgewekt naar haar toe, maar kom er vaak met een zwaar gemoed weer vandaan.'

Piekert
Ooit stonden hun vrouwen vol in het leven. Van Rijn piekert zich suf over hoe zijn vrouw dement kon worden. Het laat hem niet los. 'Je moet actief blijven, zeggen ze. En dat was mijn vrouw. Ze heeft altijd gewerkt als gymjuf.' Nu zijn hun liefdes zwaar hulpbehoevend. De echtgenote van Van Rijn is haar spraak kwijt en zit in een rolstoel. 'Ze kan niet staan. Dan zakt ze in elkaar.' En ook de vrouw van Oude Nijhuis is een schim van wie ze ooit was. Oude Nijhuis: 'Wij zitten in een rouwproces, dat jaren voortduurt. Het houdt pas op als ze overlijdt.'

Zorgaanbieder WZH zegt dat het niet in kan gaan op individuele casussen. 'Wij zijn in goed gesprek met de mantelzorger. Voor wat betreft de vraag over het dienstrooster: wij hebben een dienstrooster wat 24 uur per dag dekking kent waarbij medewerkers aanwezig zijn ten behoeve van meerdere bewoners. Een individuele casus kent meerdere aspecten en daar kunnen we verder niet op in gaan.'