Volledig scherm
© Koos Groenewold

Bennie Jolink: Blij dat het er op zit

interviewNormaal wordt maandagavond in Den Bosch geëerd met de Buma NL Lifetime Achievement Award, zo vertelt zanger Bennie Jolink (69) in een interview met deze krant. De prijs komt in het afscheidsjaar van de roemruchte boerenrockband.

Quote

Zelfs met een zogenaamd prestigieuze prijs als de Edison verdien je alleen een beeldje. We kregen daar in 2006 de oeuvreprijs. Ik was eigenlijk van plan dat geval onderin de wc-pot te monteren. Maar omdat Anouk tijdens de uitreiking spontaan met ons meezong, heb ik dat ding toch maar in de vensterbank gezet

Bennie Jolink

Hij werd omzichtig benaderd. Zou Bennie Jolink wel interesse hebben in een lauwering door de platenindustrie? De Normaal-frontman heeft met 'Hilversum' al 40 jaar een haat-liefdeverhouding, waarbij hij graag verbaal de klemtoon op de eerste helft legde. Maar de  Buma NL Lifetime Achievement Award neemt hij vanavond met groot plezier in ontvangst.

,,Ik vind het een eer, zo'n carrièreprijs,'' zegt Jolink. Maar de reden voor het enthousiasme heeft ook een aardsere kant. ,,Van de Buma heb ik altijd een essentieel deel van mijn inkomen ontvangen. In 1997, toen de hele Normaal-catalogus van vinyl naar cd overging, was het zelfs 110.000 gulden. Da's toch de moeite.''

Als hij in het meegebrachte juryrapport leest dat zijn band wordt onderscheiden vanwege een imposante '30-jarige carrière' verslikt hij zich in de koffie. ,,30? 40 zullen ze bedoelen. Heb ik me daar 10 jaar voor lul gewerkt!''

En nu hij toch bezig is: ,,Bij muziekprijzen hoort altijd een geldbedrag van precies nul cent. In de boekenwereld verdienen ze soms een ton, maar zelfs met een zogenaamd prestigieuze prijs als de Edison verdien je alleen een beeldje. We kregen daar in 2006 de oeuvreprijs. Ik was eigenlijk van plan dat geval onderin de wc-pot te monteren. Maar omdat Anouk tijdens de uitreiking spontaan met ons meezong, heb ik dat ding toch maar in de vensterbank gezet.''

Ergernissen
Jolink (69) ontvangt aan de keukentafel, thuis in Hummelo. De zanger - roze-paars overhemd, blauwe bretels en witgrijze sik - verkeert in opgewekte stemming. Maar wie vreest dat hij met het klimmen der jaren milder is geworden, kan opgelucht ademhalen. Hij gaat 3 maanden voor het officiële pensioen van zijn band eens goed zitten voor een betoog vol ergernissen. Die variëren van Madonna ('talentloze kantoortrut') tot Michael Jackson ('pedofiel met een saaie piepstem'). En van De Wereld Draait Door ('Afschuwelijk programma waar publiciteitsgeile narcisten hun niet-originele mening mogen wauwelen') tot de op de Buma Awards geëerde Nederlandstalige muziek ('Heb ik he-le-maal niets mee').

In december speelt Normaal in de Gelredome zijn finale concert. Wat Jolinks gevoelens zijn over zijn naderende afscheid? ,,Ik ben blij dat het er op zit,'' zegt hij zonder aarzelen. ,,Het kan gewoon niet meer. Eigenlijk al een tijdje. Je moet me de ochtend na een optreden eens zien. Helemaal gesloopt. Komt door m'n astma, ik ben die longen van mij echt aan het uitwonen.'''

Hij knikt naar het glanzende apparaat dat pontificaal op tafel staat. ,,De vernevelmachine. Zonder de verse lucht uit dat ding kan ik niet meer. Voor elk concert leg ik mezelf er een kwartier aan. En na zes liedjes, stap ik er twee de coulissen in.'' Hij wijst op een pomp van het formaat staafmixer in de kast. ,,Da's pure zuurstof. Daar neem ik dan nog vijf hijsen van en ik kom als herboren het podium weer op.''

Kiespijn
Gaat hij het niet missen? Het applaus van de fans? De adoratie? ,,Jazeker. Als kiespijn,'' bromt hij. ,,Natuurlijk, het is mooi als muziek wordt gewaardeerd. Maar de reden dat Normaal het 40 jaar heeft volgehouden is dat we geen jukebox met oude hits zijn geworden. We hebben altijd nieuwe nummers geschreven, verschillende stijlen geprobeerd.''

,,Nee, dat namen niet alle fans ons in dank af. Maar fans zijn een nare mensensoort. Types die vinden dat ze ergens recht op hebben omdat ze fan zijn. Nou, ik heb in die 40 jaar nooit iemand gedwongen een plaat of een concertkaartje te kopen.'' Hij grijnst. ,,Gelukkig heeft Normaal altijd vooral 'anhangers' gehad.''

Hij verheugt zich op wat gaat komen. Meldde hij in zijn jonge jaren nog vol branie dat 'hij geluk zou hebben als hij de 30 haalde en pech wanneer hij 40 werd', tegenwoordig is hij een gelukkige grootvader van zeven kleinkinderen.

En hij heeft al een nieuw bandje: de Pensionado's. ,,We zijn met z'n vijven en het modernste wat we spelen komt uit de jaren '60. Jazeker, we gaan optreden. Maar wel binnen een straal van 50 kilometer rond Hummelo. Wie ons wil zien, die pakt de auto maar.''