Volledig scherm
Vincent Janssen (17 goals), Luuk de Jong (18) en Dirk Kuyt (16) © AD

Topscorer van Nederland: eretitel zonder garanties

Het belooft een spannende race te worden om de topscorers-titel in de Eredivisie. Dirk Kuyt (16 goals) en Vincent Janssen (17) zitten de huidige lijstaanvoerder Luuk de Jong (18) sinds afgelopen weekend op de hielen. Maar wat is deze titel eigenlijk waard? Een mooie transfer naar het buitenland, dat zeker. Maar een mooie toekomst?

Volledig scherm
Romário. © Pro Shots

Ooit was het een titel om trots op te zijn, topscorer van de Eredivisie. Spelers als Marco van Basten, Romário en Dennis Bergkamp, allen meervoudig topscorer van de Nederlandse voetbalcompetitie, hoefden simpelweg deze geloofsbrieven te overhandigen om zichzelf een sterrenstatus bij een Europese topclub aan te meten. En gingen vervolgens vrolijk verder met het maken van doelpunten; de Eredivisie was namelijk een uiterst logische opstap tot de carrière van een voetbalvedette.

Maar zoals zo'n beetje elk aspect van het Nederlandse voetbal een dalende lijn heeft ingezet, geldt dit ook voor de topscorer van de Eredivisie. Via Van Basten, Romário en Bergkamp kwamen we bij Nilis, Kezman en Huntelaar, om uiteindelijk te belanden bij Vleminckx, Dost en Finnbogason. Topscorer van de Eredivisie: een titel die aan inflatie onderhevig is. We nemen de vijf recente topscorers onder de loep, en kijken hoe het hen sindsdien verging.


Memphis Depay (PSV, 22 doelpunten), seizoen 2014/2015

Weet u het nog? Memphis Depay was de Nederlandse competitie ontgroeid. De geblokte vleugelspeler van PSV had niets meer te leren op onze kille poldervelden, die moest hoognodig naar een serieuze competitie. Goed, met zijn 22 doelpunten had hij het laagste aantal goals van een topscorer van de Eredivisie sinds midden jaren negentig, maar toch... Memphis Depay. Die was rijp voor de top.

Volledig scherm
Memphis Depay. © Pro Shots

Inmiddels speelt hij al een maand of acht in Engeland. Bij Manchester United, en daar staan ze niet bepaald in de rij om met een voorhamer George Best van z'n sokkel te rammen en te vervangen voor een standbeeld van Memphis. Natuurlijk, in de kwalificatiewedstrijden van de Champions League tegen Club Brugge schitterde het Nederlandse talent en maakte hij beslissende doelpunten. Maar dat was in augustus 2015. Wat heeft hij sindsdien in Engeland gepresteerd? Een goede wedstrijd tegen FC Midtjylland; een club die meer weg heeft van een lukrake verzameling medeklinkers dan van een geducht voetbalbolwerk.

Tegen binnen- en buitenlandse topploegen heeft Memphis zich bij Manchester United nog geen enkele keer bewezen. Hij acteert als wisselspeler bij een ploeg die qua recente prestaties op z'n best als goedwillende Europese middenmoter beschouwd kan worden. Memphis is een speler die alles weg heeft van een internationale vedette (kleding, vrienden, feestjes), maar voorlopig minus bijbehorende prestaties.


Alfred Finnbogason (Heerenveen, 29 doelpunten), seizoen 2013/2014
Alfred Finnbogason was een exponent van een oude Friese traditie, een traditie van succesvolle Heerenveen-spitsen. Ga maar eens na welke aanvallers het publiek in het Abe Lenstra-stadion de afgelopen decennia heeft mogen bewonderen; Van Nistelrooy, Alves, Sibon, Allbäck, Tomasson, Huntelaar. Stuk voor stuk doelpuntenmakers die uitgroeiden tot publiekslieveling. Dat overkwam de IJslandse goalgetter ook; in twee seizoenen bij Heerenveen liet Finnbogason de fans 53 keer juichen. Moet gezegd dat daar heel wat strafschoppen tussen zaten.

Volledig scherm
Alfred Finnbogason. © Pro Shots

Ook voor de IJslander kwam er de transfer naar het buitenland, in het geval van Finnbogason was dat Real Sociedad. In de Spaanse competitie deed de topscorer van Nederland er 25 wedstrijden over om 2 keer het net te vinden. En toen vond men het in Spanje welletjes. Finnbogason mocht het proberen in Griekenland, bij Olympiakos Piraeus. Maar ook in Athene bleek de weg naar het doel niet geasfalteerd zoals in Friesland, maar vol drempels, hobbels en kuilen.

Finnbogason staat inmiddels onder contract bij FC Augsburg. Wellicht dat de Bundesliga een competitie is waar hij weer gaat scoren. Maar voorlopig is het armoe troef, de buitenlandse avonturen van Finnbogason.


Wilfried Bony (Vitesse, 31 doelpunten), seizoen 2012/2013

Toen Wilfried Bony in 2011 naar Arnhem kwam, had hij al enige naam gemaakt als clubtopscorer van Sparta Praag. De sterke Ivoriaan had in Nederland dan ook niet lang nodig om zijn draai te vinden. Hij scoorde in zijn debuutwedstrijd tegen De Graafschap en werd in no time de onbetwiste spits van Vitesse. In 65 wedstrijden schoot hij 46 keer raak, een gemiddelde dat internationale oren deed spitsen.

Volledig scherm
Wilfried Bony. © Pro Shots

De rust en overtuiging waarmee de Ivoriaan in de Eredivisie deze 46 ballen tegen de touwen werkte, deed bovendien vermoeden dat we met een hele goede spits te maken hadden. En dit vermoeden werd bevestigd bij Swansea, de club die hem in de zomer van 2013 overnam. In Wales liep Bony keurig 1 op 2, en bewees zodoende dat hij op Premier League-niveau mee kon.

Coach Manuel Pellegrini haalde hem een jaar geleden naar Manchester City, maar op het allerhoogste niveau is Bony niet de goalgetter van weleer. Hij speelt vaak, dat zeker, en valt niet uit de toon. Maar het lukt Bony zelden om uit te blinken te midden van alle wereldsterren. En zijn moyenne houdt niet over; dit seizoen kwam hij in 17 optredens tot 4 goals.


Bas Dost (Heerenveen, 32 doelpunten), seizoen 2011/2012

Bas Dost vestigde zijn naam in Almelo. Een spits die er bij Heracles 14 in het mandje legt, moet iets kunnen oordeelde men bij sc Heerenveen. Dus Dost vertrok naar Friesland. Zijn eerste seizoen verliep wat stroef, coach Ron Jans zag het bovendien niet altijd in de Deventenaar zitten. Maar in zijn tweede jaargang bij Heerenveen bloeide de lange spits op; de teller stokte op 32.

Volledig scherm
Bas Dost. © Pro Shots

Ajax was uiterst gecharmeerd van Dost, maar een transfer naar Amsterdam ketste op het laatste moment af. De spits keek over de grens, en zocht zijn heil bij VfL Wolfsburg. In Duitsland kende de Nederlander moeizame jaren. Hij maakte tijdens zijn competitiedebuut de winnende goal, maar dit bleek geen voorbode voor succes. Dost moest vaker dan hem lief was plaatsnemen op de bank, en leek de zoveelste Eredivisie-topscorer te worden met een mislukt buitenlands avontuur.

Maar - net als in Heerenveen - richtte de aanvaller zich op, begon te scoren en werd een vaste waarde in de Volkswagen-stad. Niet de sterspeler waarvoor in Duitsland dagelijks enkele fanclubs worden opgericht, maar Dost heeft aangetoond het 'stapje hoger' aan te kunnen. Hij mag zich sinds een jaar dan ook international noemen.


Björn Vleminckx (NEC, 23 doelpunten), seizoen 2010/2011
Aanvankelijk vergaarde Björn Vleminckx zijn roem in Nederland niet met zijn voeten maar met zijn handen. De Belg wist namelijk van een inworp een wapen te maken door de bal met beide handen richting tweede paal te slingeren. Tegenstanders bedachten zich wel driemaal voordat ze de bal op eigen helft over de zijlijn roeiden. Want een inworp van Vleminckx stond gelijk aan een corner.

Volledig scherm
© Pro Shots

Maar de aanvaller kon meer dan dat. Hij benutte zijn strafschoppen tamelijk feilloos en stond dikwijls op de juiste plek om af te ronden. Zodoende schopte hij het in 2010/2011 tot 24 doelpunten, en werd hij topscorer van de Eredivisie. Met een lichte vorm van verbazing sloeg men de prestaties van de fors gebouwde Vleminckx gade. Was dit de speler die kort daarvoor in de Belgische tweede klasse speelde?

Club Brugge haalde Vleminckx in de zomer van 2011 terug naar zijn geboorteland. Maar in Brugge droogde de stortvloed aan goals vlotjes op. In 46 wedstrijden trof Vleminckx in Brugge slechts 9 keer het doel, en hij koos Turkije als zijn volgende bestemming. Bij uiterst modale clubs aan de Bosporus zette Vleminckx uiterst modale prestaties neer. Nee, de loopbaan van Vleminckx heeft het hoogtepunt al lang gehad. Dat hoogtepunt was in Nijmegen, in het seizoen 2010/2011.