Exclusief

Het beste van het AD

In AD+ vind je een selectie van onze beste verhalen. Elke dag alles van het AD lezen? Neem dan een abonnement.

Volledig scherm
© Marco de Swart

De inspirerende tassenkoning Munie

ColumnHanina Ajarai schrijft wekelijks over wat haar bezighoudt.

Quote

Ik werd onverwacht hard getroffen door die ene zin, zoals hij die zo kalm uitsprak op dat podium

Zoveel mogelijk geld ophalen voor een weeshuis in Marokko, dat was het doel van de avond. Een stel jonge vrouwen van Circle of Influence had daarvoor een mooi programma in elkaar gezet en ze wisten Ajouad el Miloudi te strikken voor de presentatie. Toen hij halverwege de avond een bekende tassenontwerper aankondigde met een wervende tekst (zijn tassen worden gedragen door sterren als Oprah Winfrey en Hillary Clinton!) en ons opdroeg flink te applaudisseren voor ene Omar Munie, gehoorzaamden we braaf.  

Deze Munie bleek een bescheiden jongeman te zijn met een indrukwekkend en inspirerend verhaal. De zaal moest goed zijn best doen hem te horen praten, zo zacht was zijn stem. Deze Tassenkoning, zoals hij door sommige lifestyle-journalisten wordt genoemd, zag er ook niet uit als een succesvolle modeontwerper, eerder als een brave uitwisselingsstudent.  

Op 9-jarige leeftijd werd hij samen met twee broertjes en een zus op het vliegtuig naar Nederland gezet. Zijn geboorteland Somalië - je weet wel: een van die banlanden van Trump - werd geteisterd door een burgeroorlog en zijn moeder achtte het daar niet langer veilig. Ze nam afscheid van haar kinderen en ze beloofde dat ze hen vier dagen later zou nareizen. 

,,Die vier dagen werden uiteindelijk vier jaar", vertelde Munie op de benefietavond. Ik werd onverwacht hard getroffen door die ene zin, zoals hij die zo kalm uitsprak op dat podium, terwijl je gewoon wéét hoeveel verdriet en ellende achter die woorden schuilgaan. Mijn moederhart brak een beetje. In Nederland kreeg hij de kans om zijn droom te verwezenlijken: mooie dingen maken. Hij koos voor de modevakschool, zeer tegen de zin van zijn moeder die zich inmiddels bij hem had gevoegd. Ze had liever gezien dat hij een respectabel vak als accountancy koos.  

Munie bleek in het bezit van een flinke dosis doorzettingsvermogen. Toen hij tijdens zijn studie ontdekte dat de tassen die hij in een avond in elkaar flanste, in trek waren bij zijn medestudenten, besloot hij daar zijn werk van te maken. Voor zijn 20ste hield hij al een bedrijf draaiende: Omar Munie Clothing. Hij zeulde met zijn zelfgemaakte tassen langs winkels, maar niemand vertrouwde hem. 'Zal-ie wel gestolen hebben.'  

Munie begreep dat hij het anders moest aanpakken. Hij spaarde een ticket naar de VS bij elkaar en hield een pitch bij warenhuis Macy's. Met succes.  

Den Haag, waar hij een flagshipstore heeft, is blij met hem. Hij zorgt daar in zijn eentje voor een kleine piek in de werkgelegenheidscijfers. Dat vindt hij ook belangrijk, dat mensen een vak leren. Stagebegeleiders weten hem te vinden omdat hij nooit te beroerd is moeilijk plaatsbare stagiairs aan te nemen. Sinds kort leidt hij ook The Dream Factory, een atelier annex vakschool waar iedereen die het vak wil leren welkom is, ook als je dat niet kan betalen.  

Als hij klaar is met zijn verhaal, applaudisseer ik als een gek. Ik ben zo trots op hem. En ik ben blij dat zijn moeder die dag een vliegtuig naar Nederland koos en niet naar Duitsland, zoals ze eigenlijk van plan was. Ik ben blij dat Omar Munie van ons is.