Volledig scherm
© Marco de Swart

Hebt u dat, Lodewijk Asscher? Mee-dogen-loos!

Nog 46 dagenFrank Poorthuis schrijft een open brief aan Lodewijk Asscher, lijsttrekker van de PvdA.

Beste meneer Asscher,

Ik hoop dat u deze week niet te druk was met het voorbereiden van uw speech over een deelakkoord in de zorg met de stemkanonnen van SP en Groenlinks, om mee te krijgen hoe Mark Rutte in de Tweede Kamer Ard van der Steur in het mes liet lopen. De innige omarming die daarmee gepaard ging, en toen nog een tweede keer voor de fotografen, die de eerste gemist hadden. Zag u het? Anders ff terugkijken graag. Want dat was belangrijke televisie. Niet omdat Van der Steur zijn koppie net even te lang liet hangen op de schouders van de baas.

Op zichzelf een van de genantste politieke momenten van de afgelopen jaren. Nee, u moet even kijken om te zien wat er nodig is om dit land te leiden.

Meedogenloosheid! Hebt u dat, meneer Asscher? Mee-dogen-loos-heid!

Terwijl u misschien met uw campagneteam zat te bedenken welke deelakkoorden er nog meer te verzinnen zijn met Roemer en Klaver en wie weet ook Buma, knipte Mark Rutte even de touwen door van een mank paard aan zijn verkiezingskaravaan.  En als u denkt dat Mark Rutte daar mee zit: geen moment. En mocht u menen dat de mensen in het land daarmee zitten? Vergeet het maar. Rutte duikt een paar dagen onder in zijn torentje en komt daar dan weer breed glimlachend uit. De mensen vergeven het hem. Hij is een leider.

Ja meneer Asscher, ik denk dat we dat zo moeten zien inmiddels. Mark Rutte, de personeelsmanager van de liberalen, die er de afgelopen jaren af en toe echt een potje van heeft gemaakt, Mark Rutte is een meedogenloos leider geworden. Beste Lodewijk Asscher, waarom vertel ik dit? Waarom deze brief? Wel, ik heb met u te doen. Ik zal niet ontkennen dat ik enige hoop op u had gezet. Een nieuwe, verse leider van de PvdA. Nieuw elan aan de linkerkant, met wat ervaring en stamina. Maar meneer Asscher, misschien bent u er wel helemaal niet voor gemaakt. Het verkiezingscircus van, wat is het, nog een kleine zes weken. Dat kan hè?

U was een fantastisch bestuurder in Amsterdam. U pakte de vrouwenhandel op de wallen aan, als mens en minister liet u zien dat we discriminatie niet moeten pikken, en ook al zagen we wel dat u van te goede komaf bent, u wilt een schild voor de minder bedeelden zijn. Het woord integriteit staat op uw voorhoofd gestempeld. Maar beste meneer Asscher, Waar is het gebleven, al die bravoure? Is het te zwaar? Voelt de verantwoordelijkheid te beklemmend? Het heeft er alle schijn van.

Eigenlijk vanaf het moment dat u Diederik Samsom, de campaigner Samsom, van de sokken blies, een prestatie op zich, eigenlijk vanaf dat moment bent u in een soort mist verdwenen. Oh, zeker, u maakt uw rondjes langs de media en in de kranten. U zit aan bij talkshows. Maar u bent feitelijk onzichtbaar. Alles wat u zegt relativeert zichzelf, of het spreekt voor zichzelf. En dan, meneer Asscher, dan lukt het een keer. Dan lukt het een keer om eens flink van u af te bijten. Om het beest in de mens Asscher los te laten, en dan...

Afgelopen week publiceerde Mark Rutte die veelbesproken brief van hem. Een gotspe, daar hoeven we het verder niet over te hebben. Mark Rutte die Geert Wilders ging spelen, die de VVD als een PVV-light neerzette. En u, als PvdA-leider, u zei dat hij een 'slap aftreksel van een populist' was. En ik dacht: wow eindelijk. Natuurlijk had u dat zelf niet bedacht, dat was vast een van de gisse jongens en meisjes in uw team. Maar hé, wat maakt het uit. Zelfs Obama heeft speech-writers.

Maar dan komt u, nee echt, dan komt u een dag later met:  'Ik had Mark Rutte geen slap aftreksel van een populist moeten noemen. Dat is onaardig en voor je het weet blijft dat hangen", Beste Lodewijk Asscher: DAT IS DE BEDOELING! Onaardige dingen in een verkiezingsstrijd moeten blijven hangen. Weet u nog: Jan Peter Balkenende die Wouter Bos toevoegde: 'U draait en u liegt'. En of dat bleef hangen. Tot ver na de verkiezingen!

En alsof het nog niet genoeg was, schreef u daarna ook nog: "Mark Rutte is een aardige en bekwame politicus met een groot gevoel voor humor en een grote flair". Dat, meneer Asscher, was ongeveer op het moment dat Mark Rutte zijn mes in de buik van Ard van der Steur zette en zei: 'Maar je gaat er wel aan, kerel. Dat begrijp je wel.'  Dit is een campagne, meneer Asscher. Waarom begrijpt u dat niet? Hier gelden de wetten van de jungle. We willen u niet leuk vinden, een aardig en een goed mens. Ja, dat willen we allemaal wel. Maar we willen u vooral een leider vinden. En meedogenloos. Hebt u dat, meneer Asscher? Mee-dogen-loos.

Kill!

Frank Poorthuis was tien jaar politiek verslaggever. Nu beschouwt hij Den Haag vanaf een gepaste afstand en schrijft hij er wekelijks over tot aan de verkiezingen in maart.