Exclusief

Het beste van het AD

In AD+ vind je een selectie van onze beste verhalen. Elke dag alles van het AD lezen? Neem dan een abonnement.

Volledig scherm
© Pim Ras

'Ik gunde IS mijn leven niet'

SeksslavinFarida Khalaf werd geslagen, verhandeld en verkracht door extremisten van IS. Nu durft ze haar verhaal te delen met de wereld. ,,De terroristen kregen me niet klein.''

Quote

Mijn moeder zei: 'Sta op, vertel je verhaal aan de wereld. Zodat andere meisjes de dingen die jij hebt meegemaakt bespaard zullen blijven'

Farida Khalaf

Ze stormden op 15 augustus 2014 haar dorp Kocho binnen. Met hun zwarte vlaggen, lange baarden, in witte pick-up trucks. Dat gevaar altijd op de loer ligt, weet Farida al op jonge leeftijd. Niet voor niets leert haar vader, militair in het Iraakse leger, haar schieten met een kalasjnikov. Haar jezidi-geloofsgemeenschap in Noord-Irak is al zo vaak in de geschiedenis aangevallen, vernederd en onderdrukt. De jezidi's aanbidden de engel Melek Taus en worden daarom door veel moslims als ongelovigen beschouwd.

Tegen de strijders van Islamitische Staat blijkt niemand in het stoffige dorp opgewassen. Farida wordt met andere ongetrouwde meisjes gescheiden van haar familie. ,,De meer dan 400 mannen uit mijn dorp werden binnen een uur doodgeschoten. Mijn broertje heeft het met zijn eigen ogen gezien'', zegt de nu 19-jarige Farida tijdens een bliksembezoek aan Nederland.

De jonge, kleine vrouw met donkere ogen spreekt met zachte stem. ,,Ik heb lang getwijfeld of ik mijn verhaal moest doen", bekent ze. ,,Ik wil voorkomen dat ik iets zeg waar ik niet achter kan staan. Voelde me geestelijk en lichamelijk te zwak. Mijn moeder trok me uiteindelijk over de streep. Ze zei: 'Sta op, vertel je verhaal aan de wereld. Zodat andere meisjes de dingen die jij hebt meegemaakt bespaard zullen blijven'.''

Tekst loopt door onder foto

Volledig scherm
Veel jezidi's zijn op de vlucht © afp

Grote borsten, lage prijzen

Quote

Telkens spookten de woorden van mijn vader door mijn hoofd: 'Je bent een sterk meisje. Dat moet je nooit vergeten'

Farida

'Kort na haar gevangenneming wordt Farida gedwongen de pil te slikken. Ze komt terecht in een huis, met tal van andere jezidi-meisjes. Sommigen zijn nog niet eens tien jaar oud. De jongste meisjes en de mooiste tieners moeten naar de woning van zelfverklaarde kalief Abu Bakr al-Baghdadi. ,,Jullie hebben geluk. Jullie hebben de eer om de nieuwe bruiden te worden'', hoont de terrorist die de meisjes wegvoert.

Zelf komt Farida terecht op de slavenmarkt in Raqqa, de hoofdstad van het IS-kalifaat. ,,Deze is nog vers! Grote borsten, lage prijzen'', hoort ze de strijders te midden van de vrouwen roepen.

Voor een paar tientjes wordt Farida verkocht aan een uit Libië afkomstige strijder. Net als haar vriendin Evin. Zij wordt op een avond weggeleid. Farida hoort haar even later gillen. Ze weet wat haar te wachten staat.

Farida wil voorkomen dat ook zij wordt misbruikt. Ze ziet twee flessen liggen, slaat ze stuk en probeert met een scherf zelfmoord te plegen. Het mislukt. ,,Ik deed het niet omdat ik het had opgegeven'', verzekert Farida, terwijl ze haar blik naar beneden richt. ,,Ik gunde ze mijn leven niet.''

De wonden zijn nog niet geheeld

Quote

Met mijn broer deelde ik álles. Dat is me ontnomen. Terwijl we niemand iets hadden aangedaan

Farida

Na haar zelfmoordpoging had Abu Haitham genoeg van Farida. Hij verkoopt haar aan een terroristenleider. Zijn manschappen hebben de bijnaam 'de Beesten'. Farida probeert meermaals te vluchten. Tevergeefs. Het komt haar steeds op een afranseling te staan. Niemand die haar wonden daarna verzorgt. ,,Bij elke klap dacht ik: jij gaat mij niet klein krijgen. Telkens spookten de woorden van mijn vader door mijn hoofd: 'Je bent een sterk meisje. Dat moet je nooit vergeten'.''

Haar vader is door de IS-strijders vermoord, net als haar oudste broer. ,,Het waren de twee belangrijkste mensen uit mijn leven. Mijn vader was meer een vriend dan een ouder. Met mijn broer deelde ik álles. Dat is me ontnomen. Terwijl we niemand iets hadden aangedaan. Het heeft mijn vertrouwen in mensen aangetast. Ik vind het moeilijk om lief te hebben. Het heeft tijd nodig. De wonden zijn nog niet geheeld.''

Tekst loopt door onder foto

Volledig scherm
Jezidi kinderen in een vluchtelingenkamp in Griekenland © epa

Het meisje dat van IS won

Op een dag lukt het Farida om een geweer af te pakken en ermee in te slaan op de jihadist die zich aan haar vergrijpt. Terwijl ze haar straf afwacht, ziet ze een mobieltje liggen en belt een familielid. Die laat iemand sturen om haar te redden.

Het hoeft niet meer. Een rebellengroep valt de IS-strijders aan die haar gevangenhouden. In de chaos weet Farida met vier andere meisjes te vluchten.

Een Syrisch gezin ontfermt zich over haar. Uiteindelijk komt ze terecht in het vluchtelingenkamp Dohuk in Irak, waar ze wordt herenigd met haar moeder en twee jongere broertjes.

De Duitse Andrea Hoffmann is in januari 2015 in het jezidi-vluchtelingenkamp. Ze raakt aan de praat met Farida en tekent haar verhaal op in het boek Het meisje dat van IS won.

Tekst loopt door onder foto

Volledig scherm
Jezidi's op de vlucht © afp

Geheim adres

Quote

Ik wil de wereld laten zien dat IS mij en veel andere jezidimeisjes niet klein heeft gekregen

Farida

,,Ik voel me verplicht om aandacht te vragen voor jezidi's die nog altijd in nood zitten'', zegt Farida. ,,Ik ben maar drie maanden vastgehouden. Maar er zijn meisjes die nog altijd in handen zijn van IS. Misschien kan ik hen helpen om bevrijd te worden, door mijn verhaal te delen. Ik wil de wereld laten zien dat IS mij en veel andere jezidimeisjes niet klein heeft gekregen. Ondanks wat ze ons hebben aangedaan. Ik heb ze gezien en zal tegen ze getuigen. Of dat nu voor een rechtbank is of niet. Ik zal naar voren stappen en vertellen wat ze ons hebben afgenomen. Dat ze zelfs onze religie wilden afnemen door de jezidi's te dwingen zich te bekeren. Het is ze niet gelukt.''

Farida woont nu op een geheim adres in Duitsland. Ze is er geestelijk en lichamelijk slecht aan toe als ze in het land aankomt en ondergaat meerdere operaties. Inmiddels is ze herenigd met haar moeder en broertjes.

De Iraakse wil wiskunde studeren, iets waar ze als kind al van droomde. Ze glimlacht. ,,IS heeft me meegenomen en pijn gedaan. Maar ik laat me mijn droom niet ontnemen."