Exclusief

Het beste van het AD

In AD+ vind je een selectie van onze beste verhalen. Elke dag alles van het AD lezen? Neem dan een abonnement.

Volledig scherm
© Joost Hoving

'Onze ouders kwamen met een droom, wij willen daaraan verder bouwen'

ColumnFidan Ekiz is columniste voor het AD Rotterdams Dagblad en reageert op de ophef die ontstaan is over haar column van gisteren over de Turkijerel.

Bevangen door een gevoel van machteloosheid schreef ik zondag mijn column over de rellen in Rotterdam. Wat kun je zeggen over opgefokte fanatiekelingen die de Hollandse droom van migranten als mijn ouders kapot maken?

Ik richtte mij tot de groep zwijgende Nederlandse Turken, in de hoop dat zij hun stem laten horen. Niet alleen omdat we het zat zijn, maar omdat we dit verplicht zijn aan onszelf, aan onze ouders en aan dit land.

Al langer houd ik me vast aan een sprankje hoop op een keerpunt in het gebrek aan gemeenschapszin. Achteromkijkend zie ik de spanningen binnen de Turkse gemeenschap na de mislukte Turkse coup, de terreuraanslagen en de impact daarvan in ons land, de angst en verdeeldheid. Als ik voor me kijk, zie ik mijn kind dat opgroeit in dit land. Daartussen zit ik. Wat doe ik? De demonstratie in Rotterdam was doorslaggevend. Ik besloot niet langer toe te kijken maar mijn stem te verheffen.

Hartenkreet

De reacties op mijn hartenkreet zijn overweldigend. Ik verwonder mij erover hoezeer dit land hunkert naar normaliteit en nuance in het debat over vreemdelingen. Van alle kanten wordt mij de hand gereikt. Niet die van mij alleen, maar van alle Turkse Nederlanders die met mij zijn. Ik heb gehuild. Jullie openden vandaag voor ons de deur naar die gemeenschappelijkheid.

Nederlands-Turkse generatiegenoten schrijven mij massaal dat ze het óók spuugzat zijn om meegesleurd te worden in die anti-Nederlandse draaikolk.

Angst weerhoudt veel Turkse Nederlanders ervan hun stem te laten horen. Ze zijn bang de Turken verder in diskrediet te brengen, bang voor kritiek vanuit de gemeenschap en de eigen politiek verscheurde familie.

Maar geloof mij: deze mensen willen niks te maken hebben met die groep die dweept met islamistisch nationalisme. Tegen die groep zeg ik dit: ook wíj geven om het land van onze ouders. Die kwamen ooit met een droom naar Nederland. Zij wilden dat wij, hun kinderen, wat bereiken en dat we deel worden van deze samenleving. Dat hebben we gedaan. Wij willen verder bouwen aan die droom. Dat gaat met vallen en opstaan. Sommigen moeten daar harder voor vechten dan anderen. Sommigen zullen altijd onderweg zijn. Maar als je er écht in gelooft, dan gelooft dit land ook in jou. Dan kom je op een dag werkelijk thuis.

Lees HIER nog een keer Fidans column van gisteren na.

Exclusief

Het beste van het AD