Volledig scherm
Directeur Joost Maaskant van de Pleinbios. © Jan de Groen

Al voor het dertigste jaar films kijken in de Pleinbioscoop

The Shining was de allereerste film ooit bij de Pleinbioscoop in Rotterdam. Volgende week donderdag staat de horrorklassieker weer op het programma, omdat de openluchtbioscoop dertig jaar bestaat.

Quote

Het leuke is dat je heel Rotterdam voorbij ziet komen

Joost Maaskant

Het idee is al die jaren hetzelfde gebleven: in de buitenlucht een film kijken op een gehuurde of meegebrachte stoel, een drankje drinken en met zijn allen van de zomeravond genieten. De Pleinbios begon ooit op het Schouwburgplein, in 1987, en is inmiddels op het Museumpark vaste prik voor filmliefhebbers die de zomer in de stad vieren. Vanaf woensdag zijn negentien avonden films te zien.

Dit jaar zijn er een paar dingen anders dan anders: er is voor het eerst een kinderprogramma, gewoon overdag, in een klein loodsje omdat het licht te fel is om een film te kunnen projecteren op kinderfilmkijktijd. En er is live filmmuziek, bij drie korte films met Buster Keaton spelen Rotterdamse muzikanten mee.

De jubileumeditie van de Pleinbioscoop moet een ode aan de filmmuziek worden: de soundtrack staat centraal bij het programma. De eerste film vanavond is Lalaland, dé muziekfilmhit van het afgelopen jaar. De laatste film, op 27 augustus, is Babydriver, een actiefilm die is opgenomen op het ritme van de soundtrack. Daar tussenin is er voor elk wat wils: drama, humor, actie, oud, nieuw met als hoogtepunt Apocalypse Now, de Vietnamfilm van Francis Ford Coppola.

Voor de derde keer is er tijdens de Pleinbios een avond waarbij doven en slechthorenden worden ingezet als vrijwilliger: zij verhuren de stoelen en verkopen de drankjes. Op deze avond zijn twee films gezien die in opdracht van de Pleinbios zijn gemaakt: één film zonder geluid, alleen maar met de bastonen die doven kunnen voelen en een film van een gedicht van stadsdichter Derek Otte, met de handen van een doventolk in beeld.

In het donker

Waarom de Pleinbioscoop het al zo lang volhoudt? Omdat het veel meer is dan een bioscoop, waar iedereen in het donker zit met zichzelf. ,,Het gaat om het ritueel", zegt directeur Joost Maaskant. ,,Je komt binnen, je kijkt waar je kunt zitten en je neemt een stoel. Het grappige is dat je de mensen waar je samen een film mee kijkt, kunt zien. Je kunt je niet afsluiten. En het leuke is dat je heel Rotterdam voorbij ziet komen."