Exclusief

Het beste van het AD

In AD+ vind je een selectie van onze beste verhalen. Elke dag alles van het AD lezen? Neem dan een abonnement.

Volledig scherm
© Joost Hoving

Bij de synagoge

In mijn buurtje te Blijdorp wemelt het op zaterdagmorgen van de patrouillerende agenten in kogelvrije vesten. Ze zijn zwaarbewapend, met automatische geweren, maar gedragen zich als vriendelijke kerels. Van onder hun baretten groeten ze met een jongensachtige glimlach. Maar hun vinger houden ze aan de trekker en over je schouders kijken ze wantrouwend de rest van de wereld in.

Ze bewaken de joodse synagoge bij mij om de hoek. Het is een schraal gebouw, met de allure van een nieuwbouwkerk uit de vorige eeuw. Het ligt aan het A.B.N Davidsplein, vernoemd naar Aäron Davids, de opperrabijn van Rotterdam die het kamp Bergen-Belsen niet overleefde.

Dit lelijke gebouwtje, waarvan we er in Rotterdam zoveel hebben, is een potentieel doelwit van terroristen. Er staat daarom een wit politiehuisje op poten en een rij paaltjes tegen bomauto's. Aan de buitenmuren hangen schijnwerpers en camera's.

Quote

Wie kwaad wil, kan dood en verderf zaaien

Woensdagmiddag keek ik er rond. Ik voelde dat iemand me in de gaten hield. (Geachte politie, die man in die spijkerbroek, met dat zwarte trainingsjack, die zich daar verdacht bewoog, dat was ik. Geen zorgen, mijn strafblad is blanco en ik ben ook niet gek geworden.)

Een paar uur later was Londen opeens in de ban van terreur en gisteren bleek in Antwerpen een aanslag verijdeld. 'Precies een jaar na de aanslagen van Brussel', zei mijn zoon (10) wijs. En toen kwam die vraag die hij me al zo vaak heeft gesteld: 'Papa, denk je dat er binnenkort ook hier een aanslag komt?' Tja, wat zeg je dan? 

Het zijn spannende tijden. Een gek, een paar gekken, wie kwaad wil, kan dood en verderf zaaien. Morgen, op de sabbat, barst het dus in mijn buurtje weer van de agenten en politieauto's. Overdreven? Nee, het is beter zo. 
Maar dat beeld, iedere zaterdag, van een plukje joden met hoeden en baarden, de nazaten van de vele joodse Rotterdammers die de nazitijd niet overleefden. Dat zij alleen onder bescherming van een politiemacht een uurtje of wat veilig hun geloof kunnen belijden, daar word ik treurig van.