Volledig scherm
© Bob Bronshoff

De absurde humor van Remko Vrijdag en Martine Sandifort

interviewHet affiche van Vrijdag vs. Sandifort, de nieuwe show van cabaretiers Remko Vrijdag (44) en Martine Sandifort (46) oogt als zo'n ouderwetse variétéposter waarop de artistieke verdiensten van beide artiesten extra worden gememoreerd: 'Bekend van onder meer Koefnoen, Dokter Corrie en de Vliegende Panters...'

Volledig scherm
© PR

,,Mensen kennen Dokter Corrie van tv, weten dat Remko bij de Vliegende Panters speelde en Marco Borsato en Mark Rutte persifleert en dat ik ooit een duo vormde met Alex Klaasen. Maar Remko Vrijdag en Martine Sandifort... Dan zie je veel mensen toch een moment peinzen", zegt Sandifort.

Vrijdag vs. Sandifort luidt de bondige titel van hun derde show. Hun meest toegankelijke, vinden ze, waarin ze voor de eerste keer met schrijvers samenwerkten. Vrijdag: ,, Na twee eerdere programma's, wil je een stramien vermijden." Sandifort: ,,De sketches hebben nu meer kop en staart. Minder associatief en meer toneelmatig."

Verrassen
Gelukkig blijven ze volop verrassen met hun verbeelding van het kleine en grote menselijk ongemak, gemarineerd in absurde humor en authentieke observaties. Kwaliteiten die door regisseur Kees Prins (Jiskefet) ten volle worden uitgebuit.

Een prachtig voorbeeld is de Marokkaanse psychiater, die zijn cliënte toebijt: 'Wat is jouw probleem?' Vrijdag: ,,Ja, hoe ontstaat zoiets? Er was het idee van de ene Marokkaan die tegen de andere zegt: 'Ik heb twee kaarten voor de Matthäus Passion. Gaan we samen met de Volvo en de golden retriever." Sandifort:  ,,Daar kwamen we niet uit. Een van onze schrijvers suggereerde om er een  Marokkaanse psychiater van te maken, die in zijn praktijk Schubert draait. De straattaal  -  'Wat is je probleem?'  -  blijft, maar je krijgt een volkomen ander effect."

Lees verder onder de foto

Volledig scherm
© Bob Bronshoff
Quote

Als je naar cabaret gaat, moet je tegen een stootje kunnen

Remco Vrijdag
Volledig scherm
© Bob Bronshoff
Quote

De sketches hebben nu meer kop en staart. Minder associatief en meer toneelmatig

Martine Sandifort

Inspiratie
Vaak leggen ze hun oor te luisteren in het café of de supermarkt. Humor ligt inderdaad op straat. Vrijdag: ,,Met Ellen en Jantine spelen we twee Rotterdamse volksvrouwen. Die ontstonden op basis van de kreet 'Daar ben ik heilig van overtuigd', die je dikwijls in conversaties  opvangt. Die vrouwen kletsen met zo'n lekker Rotterdams accent. Met zo'n licht verongelijkte toon, want vaak deugt er in hun ogen niks van."

Sandifort: ,,Ze praten over een gemeenschappelijke kennis die aan kanker is overleden. 'Een schat van een mens, maar ze heb er niet voor gevochten, hè...?' Heerlijk om te spelen, maar ook moeilijk.  Je laveert tussen herkenbaarheid en absurdisme." Vrijdag: ,,Die mensen moeten van vlees en bloed zijn, maar tegelijk over de top. Je moet ze echt bloedserieus spelen. Wij veroordelen onze types niet. En we denken nooit: 'Dat type zet ik eens lekker vet aan."

Imitaties
De imitaties waarin beide kleinkunstenaars uitblinken hebben geen plek in de show gekregen. Zoals Mark Rutte, de puntgave parodie van Vrijdag, die tijdens het Gouden Televizier-Ring Gala althans in de zaal weinig succes oogstte. ,,De meningen waren verdeeld. Ik kreeg na afloop ook veel  bijval. Voor de tv-kijker kan ik niet spreken. Maar ik geef toe - het was te lang. Bovendien is zo'n gala een honds bastion om te nemen. Ze wilden dit keer iets nieuws, maar ik denk dat het niet werkte omdat ik ook een prijs moest uitreiken. Dáár wachtten de mensen op. En nogal gespannen."

Weglopers
Ze hebben de laatste tijd weinig 'weglopers', constateren ze tevreden. De humor van Vrijdag en Sandifort leidde in het verleden soms tot vertrekkende bezoekers, bij wie een fabuleus flauwe woordspeling als 'Het is geen vervelende mie, maar leukemie' in het verkeerde keelgat schoot. Potje janken ,,We hebben dat soms", zegt Sandifort. ,,Als het over zelfmoordjongeren of euthanasie gaat." Vrijdag: ,,In een vorige show speelden we Trutje en Mietje, twee oudere zussen van wie de een dood wilde. Omdat de huisarts er niets van wilde weten, gingen ze zelf aan de slag." Sandifort: ,,Plastic zak over het hoofd, smoren in een kussen, uitlaatgassen... Maar het lukte gewoon niet. Dan zag je iemand vertrekken. Niet briesend hoor, maar je voelde wel: daar zit een pijnlijk plekje. "

Sandifort weet waarover ze spreekt. Ooit kroop ze in de huid van een spastische therapeute - nog altijd een van de gedenkwaardigste momenten uit de vaderlandse kleinkunst. ,,Een mevrouw wilde het podium op stappen - haar man had Parkinson. Die hield haar overigens tegen." Vrijdag: ,,Veel mensen denken dat cabaret uitsluitend om te lachen is. Het is immers CABARET! Van die voortdurende 'veramusementering' word ik wel moe. Als je naar cabaret gaat, moet je tegen een stootje kunnen." Sandifort: ,,Desnoods ga je een potje zitten janken. Prima."

Natuurlijk zit aan al hun types een vlekje. Hun personages zijn gemankeerd en dobberen, net als wij, willoos op golven, schuimend van moedwil en misverstand. In Vrijdag vs. Sandifort  -  een juweel van een voorstelling  -  komen ze allen voorbij. Geestig, maar evenzeer ontroerend en soms angstig herkenbaar. Waar ze zelf het meeste plezier aan beleven? Sandifort: ,,Als alle remmen losgaan en het schaamteloos wordt." Vrijdag: ,,Heerlijk. En voor jezelf ook bevrijdend."

Meer informatie bij Hekwerk.