Volledig scherm
Vincent Bijlo. © Marco de Swart

'Een vrouwtje meer', kun je dat zeggen zonder van seksisme beticht te worden?

Cabaretier Vincent Bijlo schrijft drie keer per week een column over wat hem opvalt op de radio.

De Noren stellen een tweevrouwsmuur op, de scheidsrechtster legt de bal klaar voor een vrije trap die wel eens gevaarlijk zou kunnen worden. Tweevrouwsmuur? Misschien moet je toch tweemansmuur zeggen als je vrouwenvoetbal verslaat? En 'een vrouwtje meer' kun je dat zeggen zonder van seksisme beticht te worden? In mannenvoetbal zeggen we ook 'een mannetje meer'. Vrouwdekster, stofzuigster, libera?

Het is nog een beetje onwennig, vrouwenvoetbal verslaan. De NOS deed gisteravond op Radio 1 bij mijn weten voor het eerst een hele wedstrijd. Dat zou men het liefste met een vrouwelijke verslaggever doen, maar die is er niet. Nog geen Jacqueline van Gelder of Armana Avsaroglu. Men is deze week op zoek naar vrouwelijk verslaggeverstalent. Daar lees je alles over op nporadio1.nl. Vrijdagochtend maakt juryvoorzitter Evert ten Napel, die honderden mannenvoetbalwedstrijden heeft verslagen, de winnares bekend.

We moesten het gisteravond doen met een vent, een kerel, een gozer, een gast, Andy Houtkamp. En waarom ook eigenlijk niet? Vrouwenhockey wordt ook altijd door mannen verslagen. Voor vrouwentennis hebben we Marcella Mesker, zeker, maar alle andere vrouwensporten worden door mannen becommentarieerd. Daar moet verandering in komen, uiteraard, maar dat gaan we tijdens Weuro2017 niet meer meemaken.

Een vrouwelijke analyticus was er wel. Voormalig voetbalster Daphne Koster, ex-aanvoerster van het Nederlands elftal, zat naast Robbert Meeder in de studio.

67ste minuut. Meeder en Koster hebben het over Shanice van de Sanden. Ze kan heel hard lopen, maar haar rendement is zeer laag. En net op dat moment wordt er gescoord door... Shanice van de Sanden. 1-0! En dat tegen de op papier zwaarste tegenstander uit de poule. De Noren, die met Ada Stolsmo Hegerberg misschien wel de gevaarlijkste speelster van het hele toernooi in huis hebben.

De Galgenwaard juicht. Dat gejuich klinkt, door het grote aantal supportsters op de tribune, wezenlijk anders dan bij mannenvoetbal. Ik hoor lichte, vrolijke, frisse vreugde.

Ik hoor een nieuw geluid. Zo moet het ook hebben geklonken toen het mannenvoetbal nog niet zo vreselijk zwaar, serieus en commercieel was.

Er zullen ongetwijfeld cynische commentaren over het spelniveau in de kranten verschijnen, daar moet niemand zich iets van aantrekken. Laten we deze mijlpaal vieren, en wat mij betreft mag de man Houtkamp, nee, mogen alle mannen vrouwenvoetbal verslaan, zonder dedain en neerbuigendheid.