Exclusief

Het beste van het AD

In AD+ vind je een selectie van onze beste verhalen. Elke dag alles van het AD lezen? Neem dan een abonnement.

Volledig scherm
Bob Dylan © epa

'His Bobness' koestert zijn duistere kant

Dat Bob Dylan uitgerekend tijdens de paasdagen aan zijn volgelingen verschijnt, kan amper toeval zijn. De zoveelste wederopstanding van de 75-jarige Nobelprijswinnaar is er, zoals altijd, eentje omgeven met mysterie.

Volledig scherm
Bob Dylan in zijn jongere jaren. © Getty Images

Waarom hij zo maniakaal toert? Omdat hij van muziek houdt. Waarom hij amper gitaar meer speelt op het podium? Omdat hij achter de piano beter klinkt. En waarom hij de laatste jaren louter songs uit het oeuvre van Frank Sinatra op plaat zet? Omdat het erg goede nummers zijn.

Soms overstijgen de verwachtingen van een vraaggesprek de uiteindelijke antwoorden ruimschoots. Toen eind maart een langgerekt interview met Bob Dylan op diens eigen website verscheen, begon de muziekwereld terstond een minutieus onderzoek. Ruim 8000 woorden doorvlooien op zoek naar een beginnetje van de ontrafeling van het raadsel Dylan.

Een spannende missie. Want naarmate de jaren vorderen, raken de drijfveren van de 75-jarige muzikant met steeds meer mysterie omgeven. Hij is productief als in zijn beste dagen, treedt nog rustig zes keer per week op, maar treedt buiten zijn muziek om minder naar buiten dan ooit.

Niet welkom
Tijdens optredens spreekt hij al jaren letterlijk geen woord meer met zijn publiek. Een krakerig 'thank you' tijdens het slotapplaus geldt als een vlaag van grootse mededeelzaamheid. En de rimpels in zijn gezicht kennen we slechts van afstand. Fotografen zijn al decennia lang niet meer welkom in de concertzalen en zijn gelaat verbergt de grootmeester daarbij het liefst onder een merkwaardig onmodieuze tropenhoed.

Volledig scherm
Bob Dylan. © afp

En krijgt hij als winnaar van de Nobelprijs voor Literatuur de gelegenheid de wereld nog een keer vanaf het hoogste podium toe te spreken, weigert hij naar de uitreiking te komen. Dylan haalde zijn onderscheiding recent op toen hij toch in Stockholm moest zijn voor een optreden. Een paparazzifoto toont hem op de rug gezien, terwijl hij in vaal jack de academie binnenstapt. In zijn eentje. Volgens een lid van het Nobelcomité verliep de overdracht overigens in goede sfeer.

Over het waarom van deze manoeuvre in het interview met schrijver Bill Flanagan geen woord. Net als over zijn relatie met de ouderdom, zijn persoonlijke leven of over het wegvallen van invloedrijke collega's als Bowie, Prince en Cohen.

Wel onthulde Dylan dat hij ooit samen George Harrison een studioafspraak met Elvis Presley liet lopen zonder af te bellen. En dat hij zijn muziek nog steeds op cd beluistert. Geen hippe Spotify-playlist of een collectie retro-vinyl dus voor His Bobness. Welke muziek hij momenteel graag draait? Dylan komt - toch enigszins verrassend - met namen als The Stereophonics, Iggy Pop, Norah Jones én Amy Winehouse. Maar helaas, meer uitleg dan ,,Zij was de laatste echte individualist'' komt er niet.

Onverstaanbaar
Ook de bedenkelijke kwaliteit van zijn recente concerten blijft onbesproken. Want nu er de komende dagen zo'n 10.000 mensen richting de Afas Live - een kaartje voor een zitplaats op de vloer kost 109 of 120 euro - trekken, moet het worden gezegd: alleen de meest verstokte Dylan-adepten herkennen in de rochelende hijgpartij nog de stem die ooit de protestgeneratie woorden gaf.

Volledig scherm
Bob Dylan in het Rotterdamse voetbalstation de Kuip. © ANP Kippa

Gold in de jaren 60 het woord van protestzanger Dylan voor zijn volgeling nog als wet, tegenwoordig is dat woord vanaf de bühne simpelweg onverstaanbaar geworden. Dylan is zo langzamerhand de slechtst denkbare uitvoerder van zijn eigen monumentale songs.

Op zijn recente coveralbum Triplicate zingt hij weer alleszins behoorlijk, maar live is het al zeker tien jaar doorbijten voor de fans die hopen op een glimp van het roemruchte verleden. Dylan speelt ze een enkele keer nog, klassiekers als Blowin' in the Wind, Don't Think Twice, It's All Right of Like a Rolling Stone. Maar dan wel in een versie die net zo veel van het origineel afwijkt als Dromen zijn Bedrog van de Macarena.

Waarom? De meest voor de hand liggende verklaring is dat Dylan precies doet wat hij nu al bijna 60 jaar doet. Namelijk precies waar hij zelf zin in heeft.

Bob Dylan in Afas Live. Morgen, maandag en dinsdag. Alleen voor het concert van dinsdag zijn nog kaarten.