Volledig scherm
© Vara

Jeuk is echt hartstikke leuk

ColumnAD-journalist Angela de Jong schrijft elke week een column over wat haar opvalt op televisie.

Volledig scherm
© AD
Volledig scherm
© Vara

Ik hoor het nog veel te vaak om me heen. 'Jeuk? Dat ken ik helemaal niet.' Of: 'Nee, dat kijk ik niet. Ik ben allergisch voor Thomas Acda.''

Toegegeven, ik gaf er in het begin ook geen kwartje voor. Als de recente tv-geschiedenis iets heeft uitgewezen, dan is het dat wij in Nederland geen goede comedyseries kunnen maken. Het is steevast flauw, moralistisch of gewoon een heel slechte kopie van een Amerikaanse successerie. En als ik te vaak naar die nieuwe SBS6-serie Bureau Raampoort kijk, snap ik die aversie tegen Acda ook ineens.

Maar Jeuk is écht anders. Jeuk is briljant. Ook een remake, van een Deense reeks, maar dan een heel goede. Die meer kijkers verdient dan de schamele 441.000 mensen die er afgelopen week voor bleven zitten na Penoza.

Even tussendoor: ik snap daar he-le-maal niets van, dat je bij de aftiteling van Penoza wegzapt. Ik kán dat fysiek niet eens. Ik zit elke week weer lamgeslagen op de bank, uitgeput van de rondrazende adrenaline en spanning. Waar ik dan vooral behoefte aan heb, is een halfuurtje lachen, heel hard lachen. Dan ben ik het beeld van een heroïne spuitende Boris en een in elkaar getrapte Berry weer kwijt en val ik later probleemloos in slaap.

En hard lachen, dat lukt gemakkelijk bij Jeuk. Elke aflevering is een aaneenschakeling van gênan­te situaties waarin Peter Heerschop en Thomas Acda terechtkomen. Net iets te lang kijken naar een blote borst van een vrouw die een baby zit te voeden. Een lullige opmerking maken tegen een onbekende voorbijganger en er later in de bouwmarkt achterkomen dat uitgerekend hij de medewerker is die jouw planken op maat moet zagen. Nietsvermoedend bij vrienden gaan eten en opeens uitgenodigd worden voor een potje partnerruil. Of je schoonmoeder die bij de familiebarbecue je zwakke zaad ter sprake brengt.

Inderdaad, schoonfamilie, seks, poep, pies of lichamelijk ongemak als zweetvoeten zijn de favoriete onderwerpen. Mannenhumor heet dat officieel. Maar voor vrouwen is het minstens zo leuk. Omdat de meeste situaties in essentie heel herkenbaar (nee, niet de partnerruil) of voorstelbaar zijn, net als de dodelijke blikken, pijnlijke stiltes en wanhopige zuchten die daarop volgen. Acda, Heerschop maar vooral ook Jelka van Houten spelen zo goed dat ik thuis op de bank de schaamte even hard voel. Om er vervolgens om te schateren, want niks is zo lekker als lachen om het ongemak van anderen.

Wat het nog leuker maakt zijn de gastrollen van bekende Nederlanders als Filemon Wesselink, Kees Tol en Simon Keizer die vrolijk de draak steken met zichzelf. En dat iedereen gewoon zijn eigen voornaam heeft in de serie. Peter is Peter, Jelka is Jelka en Simon is Simon. Daardoor vervagen de grenzen tussen fictie en realiteit en komt het allemaal nog dichterbij.
Kortom: probeer het eens. Zet die eventuele aversie tegen Thomas Acda opzij en kijk morgenavond. Jeuk is écht leuk!

Reageren? angela@ad.nl