OG3NE: Wat er ook met mama gebeurt, we blijven in Kiev

InterviewOG3NE-zussen Amy, Shelley en Lisa Vol staan te popelen om hun koffers te pakken voor het Eurovisie Songfestival in Oekraïne, maar op de achtergrond is er de zorg om hun ernstig zieke moeder. ,,Mama wil absoluut niet dat haar ziekte onze carrière in de weg staat. Dus we blijven ook in het allerergste geval in Kiev.''

Quote

Onze moeder is gewoon heel erg ziek en niemand weet wat haar perspectieven zijn

Lisa

De drie zussen Amy en Shelley (21) en Lisa (22) weten nu al dat ze het in Kiev extreem druk gaan krijgen. Repetities, optredens, feestjes, kleding passen, rode lopers en ontelbare persconferenties. Maar hoe hectisch het ook wordt, ze willen dagelijks een paar keer bellen of skypen met hun moeder die een zeer zeldzame en kwaadaardige vorm van botkanker heeft. ,,Ze is te slecht om mee gaan’’, vertelt Lisa openhartig, terwijl haar zussen instemmend knikken.

Een paar jaar geleden werd bij moeder Isolde de lastig te behandelen aandoening chordoom geconstateerd. Lisa: ,,Het begon bij de eerste nekwervel, dus vlak bij de hersenstam. En nu zitten de tumoren ook op meerdere plekken in haar schedelbasis en hals.’’ Hun moeder is een paar jaar geleden twee maanden lang bestraald in Frankrijk. ,,Dat hielp’’, benadrukt Amy. ,,Maar helaas kreeg onze moeder door die heftige behandelingen vervelende uitvalsverschijnselen. Haar rechterarm en –been zijn verlamd en ook de tongzenuw is door die bestralingen beschadigd geraakt.’’ Shelley: ,,Die tumorgroei vreet energie en praten en eten is ontzettend lastig. En ze heeft veel pijn.’’ 

Volledig scherm
Amy, Lisa en Shelley (vlnr) © ANP

Lisa: ,,Onze moeder is gewoon heel erg ziek en niemand weet wat haar perspectieven zijn. Er wachten haar weer nieuwe behandelingen omdat er nieuwe tumoren zijn bijgekomen en oude helaas zijn teruggekeerd. Wanneer ze bestraald wordt weten we nog niet, maar niet in de Kiev-periode. Gelukkig maar.’’

Fijnaart

De drie, die sinds enige tijd op zichzelf wonen, proberen hun moeder en vader - die het zo persoonlijke songfestivallied samen met Shelleys vriend schreef - zoveel mogelijk te zien. Lisa: ,,Het lukt me om een paar keer per week lang te gaan.’’ Amy en Shelley gaan gemiddeld een keer per week naar het Brabantse Fijnaart waar hun ouders wonen. Amy, zonder aarzeling: ,,Onze moeder gunt ons dit avontuur. En ze weet dat we, waar dan ook, altijd aan haar denken en in geen geval onze carrière boven haar gezondheid plaatsen. Mama vindt het geweldig dat we met ons songfestivallied Lights and Shadows iets positiefs met haar ziekte doen. Dat past ook bij haar: een hulpvaardige vrouw die zich altijd heeft weggecijferd voor anderen. Die iets negatiefs altijd ombuigt in iets positiefs.’’

Of ze het lastig vinden om straks, ver van huis en voor een miljoenenpubliek, het emotionele Lights and Shadows te zingen? Best wel, zeggen de zussen in koor. De persoonlijke ballade is, zo benadrukken ze, bedoeld om iedereen die in een moeilijke situatie zit de boodschap mee te geven: er zijn ook in zware tijden lichtpuntjes. Amy: ,,Het is geen sneu lied waarmee we iedereen depressief willen krijgen.’’ Shelley: ,,En we barsten heus niet in tranen uit als we het zingen.’’ ,,Het geeft juist hoop en kracht als we het brengen’’, aldus Lisa. ,,Zoiets van: samen zijn we supersterk en overwinnen we alles.’’

Parfumverslaafd

Hoe dan ook zien de drie erg uit naar hun tot in de puntjes geregelde verblijf in Oekraïne waar ze, zo verwachten Amy, Shelley en Lisa, best wel eens ‘woorden’ zullen hebben. Amy: ,,We hebben van die typische zussen- of meidenruzietjes. Ik ben een beetje deo- en parfumverslaafd en spuit het onbewust op terwijl m’n zussen naast me in een auto zitten. Effe dimmen, krijg ik regelmatig te horen. We hebben nu de afspraak dat we dergelijke dingen nooit in wagens of kleedkamers doen.’’ Maar ondanks hier en daar wat gekibbel dat nooit langere dan een uurtje duurt kunnen ze prima met elkaar door één deur, vinden ze zelf. Ze genieten van hun succes en hun vriendjes Stan Jansen (van Amy), Ergin Arslanbas (Lisa) en Rory de Kievit (Shelley) zien ze vaak genoeg. 

Lisa: ,,Nu in de aanloop naar Kiev wat minder, maar ze hebben nog niet geklaagd. En als die van mij dat wel had gedaan, had ik tegen hem gezegd: ‘maak je borst maar nat voor de komende twintig jaar.’’ 

Een speciaal oproepje van het muzikale trio bekijk je hierboven.

Volledig scherm
Amy, Lisa en Shelley © ANP