Exclusief

Het beste van het AD

In AD+ vind je een selectie van onze beste verhalen. Elke dag alles van het AD lezen? Neem dan een abonnement.

Volledig scherm
© rv

Recensies van nieuw verschenen albums

MuziekOnze muziekkenners bespreken elke week een aantal nieuw uitgekomen albums. Deze keer: Gorillaz, The Cranberries, Ray Davies en Charlie Watts.

Tussen brille en brei

Gorillaz - Humanz: drie sterren

Volledig scherm
© rv

Uiteraard, ze bestaan op het podium slechts uit hologrammen. Niettemin is de virtuele band Gorillaz weer helemaal levend. Verantwoordelijk voor die reanimatie: Damon Albarn, voormalig frontman van Blur. Voor het vijfde album van de vier cartoons verzamelde Albarn (Jamie Hewlett is verantwoordelijk voor het visuele deel) opnieuw een kleurrijk gezelschap van rappers, soulzangers en deejay/producers in de studio. Het levert een album op dat bijna onder zijn eigen ideeënrijkdom bezwijkt. Zeker, Humanz kent momenten van brille: de funky disco van Strobelite bijvoorbeeld. Dankzij de gloedvolle soulvocalen van Peven Everett zal deze parel live tot nog grotere hoogten stijgen. Daarentegen is de geluidsbrij van nerveuze beats (Charger) waarboven de stem van Grace Jones te horen is een typisch geval van 'goed plan, slechte uitvoering'. Voor de warrige bijdrage van de hiphopgrootheden van De La Soul geldt hetzelfde als voor de rest van Humanz: hier had meer in gezeten als er beter was gedoseerd. 

Tandeloze Ierse tijgers

The Cranberries - Something Else: twee sterren

Je grootste hits opnemen met een klassiek orkest. Dat klinkt voor een alternatieve rockband als spelen met vuur. De poging van The Cranberries om klassiekers als Zombie, Linger of Dreams van een orkestraal arrangement te voorzien, pakt desastreus uit. De songs, die steunden op krachtige gitaarriffs en het venijn in de stem van Dolores O'Riordan, zijn in de uitvoeringen met The Irish Chamber Orchestra tandenloze tijgers. De kwaliteit van de liedjes is nog hoorbaar, maar er is er niet eentje die opfleurt van deze make-over.

Volledig scherm

Overbodige exercitie

Ray Davies - Americana: twee sterren

Ray Davies (72), voorheen The Kinks, poogt op zijn soloalbum Americana, bijgestaan door The Jayhawks, het Amerikaanse heden en verleden humorvol en melancholisch te bezien. Helaas: verder dan muzikale en tekstuele clichés komt hij niet. En als de opening van het titelnummer ('I wanna make my home, where the buffalo roam') voor een typische Davies-oberservatie moeten gelden, is er van zijn prettig meewarige blik weinig over. Bovendien is Davies simpelweg niet goed meer bij stem. Een overbodige exercitie.

Volledig scherm
© rv

Jazzman in hart en nieren

Charlie Watts meets The Danish Radio Big Band: vier sterren

De Rolling Stones vreesden boven hun macht te grijpen toen ze in 1963 jazzdrummer Charlie Watts probeerden over te halen bij de band te komen. Dat Watts toch een Stone werd, veranderde weinig aan zijn voorkeur voor jazz. Die liefde domineert ook op deze fraaie live-plaat, gemaakt met The Danish Radio Big Band. Voor de Stones-liefhebbers zijn er instrumentale versies van You Can't Always Get What You Want, Satisfaction en Paint it Black. Mooier nog is het swingende Molasses van Joe Newman.

Volledig scherm
© RV