Volledig scherm
Trijntje gaat op zoek naar een compleet ander repertoire.
Foto: Carin Verbruggen © rv

Trijntje zingt Nederlands: Wat ik ga doen, voelt zo anders

InterviewZangeres Trijntje Oosterhuis (44) geeft haar loopbaan een nieuwe wending: ze kiest voor volledig Nederlandstalig repertoire. In september begint een uitgebreide tournee. ,,Met het juiste liedje zou ik zo nog een keer meedoen aan het Songfestival.’’

Quote

Wat die liedjes bindt, is dat ze allemaal uit mijn hart komen

Eigenlijk bracht haar publiek haar op het idee, zegt Trijntje Oosterhuis over de nieuwe richting die ze in haar loopbaan inslaat. Vanaf september gaat ze op theatertournee met uitsluitend Nederlandstalige liedjes. Later volgt een album met geheel nieuw geschreven, opnieuw Nederlandstalige, songs. ,,Tijdens mijn laatste concerten, samen met gitarist Leonardo Amuedo, zong ik een blokje Nederlandse liedjes, zoals Telkens weer van Willeke Alberti. Ik vroeg de zaal: moet ik dit vaker doen? De reactie was oorverdovend: ja!’’

Ze noemt het ‘nog net geen tweede carrière’. ,,Toch voelt het wel bijna zo. Wat ik ga doen, voelt zo anders. Ik ga op zoek naar een compleet ander repertoire. Natuurlijk zal ik straks wel mijn bekende Nederlandstalige liedjes zoals
De zee, Nu dat jij er bent, Ken je mij of Vlieg met me mee zingen, maar al het andere is nieuw. Die verandering is toch even wat ingrijpender dan een nieuwe garderobe bij elkaar winkelen.’’

Oosterhuis brak eind jaren 90 bij het grote publiek door met het Engelstalige Total Touch, het duo dat ze samen met broer Tjeerd vormde. De zangeres maakte daarna albums met songs van Burt Bacharach, Michael Jackson en Anouk. Ook verscheen bij het AD het album Sundays in New York, opgenomen met een jazzorkest van John Clayton en Jeff Hamilton. ,, De rode draad in mijn carrière is dat er geen rode draad is’’, vat ze samen. ,,Ik heb heel uiteenlopende stijlen geprobeerd. Maar wat die liedjes bindt, is dat ze allemaal uit mijn hart komen.’’

Zoeklichtje

Volledig scherm
© ANP

Die constatering bracht haar het afgelopen jaar tot nieuwe inzichten over haar eigen loopbaan. ,, Ik kom er steeds meer achter dat mijn sterkste kant bij de interpretatie van liedjes ligt, bij het vertellen van verhalen. Ik ben geen zangeres die makkelijk zelf schrijft, maar kan wel goed het verhaal van een ander vertellen.’’

Met die gedachte in het achterhoofd speurt ze deze dagen met een zoeklichtje door wat ze het Nederlandse songbook noemt. Voor haar theaterconcerten denkt ze aan liedjes van door haar bewonderde grootheden als Frans Halsema (‘Voor haar is werkelijk prachtig’), Frank Boeijen, Henny Vrienten en Marco Borsato. ,,Zie het als jazz-standards. Ook deze liedjes verdienen het uitgevoerd te blijven worden. Ik duik vooraf ook in de ontstaansgeschiedenis en vertel die verhalen op het podium.’’ 

Voor nieuw materiaal komt de tourneepremière in september nog te vroeg. Oosterhuis is voor haar album bezig met schrijfsessies met onder anderen Alain Clark, Paskal Jakobsen van Bløf en John Ewbank. En: ,,Dotan heeft ook een geweldig Nederlandstalig liedje voor me geschreven.’’

Qua thematiek van dat nieuwe materiaal zegt ze zich op alledaagse zaken te richten. ,,Je zult van mij niet snel een zware politieke song horen. Wat mij nu bezighoudt is bijvoorbeeld hoe je als vrouw alle elementen van je leven combineert. Dus in mijn geval: moeder, zangeres, zakenvrouw, maar ook vrouw van, familielid en vriendin. Die mix is iets waar veel vrouwen van mijn leeftijd echt een kluif aan hebben.’’

Jouw laatste album was Songfestival-plaat Walk Along uit 2015. Wilde je daarna bewust tijd nemen om niet in de negatieve vibe van het festival te blijven hangen?

,,Nee joh. Ik ben er eigenlijk alleen die twee weken in Wenen mee bezig geweest. Begrijp me niet verkeerd: ik vond het een eer mee te mogen doen, maar ik had belangrijkere zaken aan mijn hoofd. Ik was zwanger. Daar kwam ik een week voor vertrek naar het Songfestival achter. Ik heb daar in Wenen bijna elke ochtend boven de wc gehangen. Ik kon het aan niemand vertellen, omdat ik niet wist hoe ver ik al was. Ik vermoedde nog in de risicovolle periode te zitten. Ik was toen 42 jaar, dan is het een verrassing dat het lukt zwanger te worden. Pas terug in Nederland hoorde ik in het ziekenhuis dat ik al drie maanden op weg was. Vanaf dat moment heb ik eigenlijk geen moment meer aan het Songfestival gedacht.’’

Je zei direct na je uitschakeling met nadruk: ‘Ik heb er alles uitgehaald wat er op dit moment in zat.’

,,Niemand wist precies waarop ik doelde natuurlijk. Maar dat ging over mijn zwangerschap. Ik heb nog even getwijfeld om die daar ter plekke bekend te maken. Dacht dat mensen in Nederland mijn situatie dan beter zouden begrijpen. Die gekte en die stress van zo’n festival zijn toch minder makkelijk te hanteren als je zwanger bent. Maar ik wilde mijn privéleven niet vermengen met wat daar gebeurde. Terugkijkend is het natuurlijk niet handig om vol zwangerschapshormonen op zo’n groot podium gaan staan. Maar het was nu eenmaal zo. Het echte leven ging voor.’’

Quote

Vanaf dat moment dat ik wist dat ik zwanger was, heb ik eigenlijk geen moment meer aan het Songfestival gedacht

Volledig scherm
© Ad Vorm

No hard feelings

Anouk, die Walk Along schreef, uitte na afloop felle kritiek op onder meer jouw kledingkeuze. Jullie waren vriendinnen. Hoe is jullie relatie nu?

,,We spreken elkaar niet vaak meer. Maar no hard feelings, hoor. Ik vind haar een geweldige zangeres en componiste. En tja, ze is heel straightforward. Zegt altijd wat ze vindt. En dat mag ze ook. Vind ik zelfs leuk. Ik zelf zou dat nooit zo doen. Maar wie ben ik om haar iets te verbieden?’’

Als je dit allemaal vooraf had geweten, had je dan ‘ja’ gezegd tegen het Songfestival?

,,Tuurlijk wel. Ik wilde het een keer meemaken. Maar ik had achteraf gezien had ik misschien andere keuzes gemaakt. De kermis rond het Songfestival is toch mijn wereld niet. Marco Borsato zei later nog tegen me: ‘Je had met Ken je mij moeten gaan’. Zo’n soort liedje is natuurlijk een compleet vreemde eend in de bijt op het Songfestival, maar misschien had hij ergens wel een punt. Bij dat soort songs ligt mijn kracht. Als ik met zo’n waarachtig, klein liedje zou mogen gaan, zou ik zo nog een keer meedoen aan het festival.’’

Volledig scherm
De veelbesproken scheurjurk die Trijntje tijdens een repetitie van het Songfestival droeg. © Songfestival.nl

Je hebt spijt van je liedkeuze?

,,Nee, hoor. Ik zing Walk Along nog regelmatig in een akoestische versie. Die vind ik eigenlijk leuker. Het festival heeft me niets slechts opgeleverd. Maar ook niet veel extra’s. Achteraf hadden we het album nooit Walk Along moeten noemen. Het was een te gekke plaat, die geen eerlijke kans meer kreeg omdat het ondersneeuwde bij alle publiciteit rond het Songfestival. Zo gaat het blijkbaar: als je niet doorgaat naar de finale, is de juiste aandacht zo weg.’’ 

Ze schiet in de lach. ,,Behalve voor die jurk dan. Die is wel lekker lang blijven hangen!’’

De Nederlandstalige theatertournee van Trijntje Oosterhuis begint op 22 september. Het album verschijnt in 2018.