Exclusief

Het beste van het AD

In AD+ vind je een selectie van onze beste verhalen. Elke dag alles van het AD lezen? Neem dan een abonnement.

Volledig scherm
© Pro Shots

Fraser breekt zich het hoofd over Feyenoord

VitesseHenk Fraser (50) kan hoog of laag springen, stoere taal uitslaan of zwijgen, vol op de aanval spelen of juist niet. De complottheorieën rond het duel van zondag tussen Vitesse en Feyenoord overwint hij toch niet. AD Sportwereld kroop in het hoofd van de Vitesse-trainer, kind van Feyenoord én geboren winnaar.

Volledig scherm
© ANP Pro Shots

Godallemachtig, daar piept zijn telefoon alweer. Het zoveelste appje rolt binnen, en Henk Fraser kan wel uittekenen wat erin staat. Dit is de zoveelste Feyenoorder die hem deze week een quasilollig berichtje stuurt, met zo'n blije smiley erbij.

Laat hem raden: of Vitesse het zondag een beetje rustig aan wil doen, want, nou ja, dat snapt Henk natuurlijk zelf ook wel. ,,Bedankt vast hè pik. Ha ha ha. Nou doei.''

Fraser kan er niet echt meer om lachen. Tot vorige week ging het nog wel, maar nu begint het een beetje te jeuken, en steeds een beleefd berichtje terugsturen, is zinloos geworden. Alles is multi-interpretabel. Elk woordje kan weer nét anders worden uitgelegd.

Maar ze weten verdomme toch wel dat hij een winnaar is? Juist hij, Henk Fraser uit Paramaribo, opgegroeid in Rotterdam-West, haalde de top door nooit compromissen te sluiten. Een verdediger van Hollands-Surinaams graniet, trots en onverschrokken. Streng voor anderen, nog strenger voor zichzelf.

Quote

Ja, hij benadrukte nog maar eens dat Vitesse vol voor de winst gaat tegen Feyenoord, zoals in elke wedstrijd. Com­plot­the­o­riën? Onzin. Cadeautjes? Over mijn lijk

Volledig scherm
© Photo News
Volledig scherm
© Photo News

Huidige generatie
Als trainer is hij bedachtzaam en inlevend als het kan, maar ook hard als het moet. Hij heeft er al geregeld over verteld, over de moeite die hij soms heeft zich in te leven in de huidige generatie. De jonge voetballers die leven in een door en door individualistische wereld. Die 'erkenning' niet zien als iets wat je verdienen moet, maar als iets vanzelfsprekends. Jonge gasten die niet meer in staat zijn zichzelf écht pijn te doen.

Hij stopt al zijn energie in dat gevecht, in die worsteling, in het raken van steeds opnieuw de juiste snaar bij zijn spelers. Elke dag van de week. Elk uur opnieuw. En dan zou hij nu, zo kort voor een prestigieuze eredivisiewedstrijd in eigen stadion, opeens van diezelfde spelers vragen of ze het een beetje rustig aan doen?

Wat denk je nou zelf? Denken de mensen werkelijk dat voetballers dat niet feilloos zouden ruiken; als hun trainer nu opeens gaat schipperen met zijn principes, al is het maar een beetje? Dat zoiets puur zelfmoord is voor de geloofwaardigheid van een coach?

Van de andere kant: die bekerfinale, hè. Volgende week. Het kan de eerste prijs worden in de geschiedenis van Vitesse, geelzwarte Arnhemse voetbalclub sinds 1892. Zijn eerste prijs als coach ook. In Arnhem gaat het al weken nergens anders meer over, op straat en bij de benzinepomp. Het is de Kuip voor en de Kuip na. Iedere speler in zijn selectie wil dat meemaken, topfit zijn.

De wedstrijd van zondag tegen Feyenoord in het Gelredome, een weekje voor de wedstrijd van de eeuw; natuurlijk is die belangrijk om nog vierde te kunnen worden. Maar eerlijk is eerlijk: het is ook weer geen kwestie van leven en dood.

Toen de pers er afgelopen weekend weer eens naar vroeg, moest Fraser even diep zuchten. Niet dat hij de vragen niet begreep - maar wat moet je nou zeggen? Ja, hij benadrukte nog maar eens dat Vitesse vol voor de winst gaat tegen Feyenoord, zoals in elke wedstrijd. Complottheoriën? Onzin. Cadeautjes? Over mijn lijk.

Maar toen hij het zei, werd hij ergens ook een beetje moe van zijn eigen woorden. Het klonk allemaal zo open deurderig. Zo logisch. Zo gratuite. Bovendien: alsof hij zichzelf zou moeten verdedigen voor iets, puur omdat de bühne dat wil. Het liefst zou hij gewoon zijn schouders ophalen. Zwijgen. Lachend weglopen. Maar zelfs zwijgen zou weer reacties oproepen vanuit Amsterdam. Het is toch nooit goed.

Die gele kaart die Ricky van Wolfswinkel dit weekend pakte, hielp ook niet echt mee natuurlijk. Je kunt het uittekenen: dat sterkt de complotdenkers alleen maar in hun eigen gelijk. Fraser kan wel betogen dat het vooral scheidsrechter Ed Janssen was die het probleem veroorzaakte, maar niemand gelooft dat. En dan riep journalist Arno Vermeulen zondag ook nog dat Van Wolfswinkel opgroeide in een Feyenoord-familie. Kortom: die discussie win je niet meer.

Ja, zelf komt hij uit een Feyenoord-nest, natuurlijk. Hij is een kind van de club, werd er groot, heeft er tal van herinneringen. Als ze in de jaren 90 met Feyenoord tegen Ajax speelden, maakte dat bijzondere krachten los. Ergernis ook soms. Gevoelens van sluimerende woede. Hij was niet zo uitgesproken als sommige andere jongens uit die tijd, zoals Taument of De Wolf. Maar het sentiment kent hij als geen ander.

Riedeltje
Maar we zijn bijna dertig jaar verder nu. Fraser is een gewaardeerd eredivisie-trainer inmiddels, en het belang van Vitesse gaat nu boven dat van Feyenoord. Vanmiddag op de persconferentie op Papendal gaat hij dat nog eens benadrukken. Pfff, verrek, die persconferentie. Krijgen we het hele riedeltje weer.

Ze gaan vast vragen wat hij zelf zou doen komende zondag, als voetballer van Vitesse, bij een 0-1 achterstand, in een fiftyfifty duel om de bal, een week voor de bekerfinale. Of hij er dan vol en genadeloos in zou klappen, of dat er misschien ergens een klein Henk Frasertje in zijn achterhoofd zou zitten fluisteren, over zijn liefde voor Feyenoord, en over het belang van de KNVB-beker?  

Fraser, de voetballer, zou er keihard in vliegen. Uiteraard. Geen twijfel mogelijk. Het punt is alleen: deze week gelooft even niemand dat.

Volledig scherm
© ANP Pro Shots

Live Voetbal

home logo NAC BredaNAC
37'
0-1
PSVPSV
away logo
home logo Sparta RotterdamSPA
38'
1-1
PEC ZwolleZWO
away logo