Exclusief

Het beste van het AD

In AD+ vind je een selectie van onze beste verhalen. Elke dag alles van het AD lezen? Neem dan een abonnement.

Volledig scherm
© anp

'Toen Poels vorig jaar won, voelde ik zelfs wat jaloezie'

BoogerdAls telt niet in de sport. Toch vragen wielrenners en fans zich af: Wat als...? Was die koers dan wél gewonnen? AD Sportwereld gaat voor de monumentale klassiekers langs bij een Nederlandse renner die mijmert over die ene keer. Aflevering 4 (slot): Michael Boogerd over Luik-Bastenaken-Luik van 2004, waarin hij tweede werd achter winnaar Davide Rebellin.

Quote

Het was misschien wel de beste dag in mijn carrière

Michael Boogerd
Volledig scherm
© anp

Met elf podiumplekken in de Amstel Gold Race en Luik-Bastenaken-Luik is Michael Boogerd koning van de ereplaatsen in de klimklassiekers. ,,De Amstel Gold Race vond ik het leukst, met al die mensen langs de kant. Maar 'Luik' vond ik de mooiste en de zwaarste. Zo slopend. In Luik kun je in de laatste 500 meter nog een klap  krijgen. Dat heb ik zelf ook ondervonden.''

Meer dan eens, want Boogerd is in zijn carrière vaste klant in de finale van La Doyenne. In 1999 wordt hij geklopt door Frank Vandenbroucke, wiens carrière nooit tot volle wasdom komt door doping, drank en drugsgebruik en die tien jaar later overlijdt in een hotelkamer in Senegal. In 1999 was winst eigenlijk niet zo dichtbij als het lijkt, zegt Boogerd. ,,Vandenbroucke kwam uiteindelijk een halve minuut eerder binnen.''

Als Boogerd al een excuus kan aanvoeren voor die tweede plek is het zijn materiaal. Hij wil starten op lichte wielen, maar moet op last van ploegbaas Jan Raas op de zwaardere wielen van de sponsor rijden ,,Ik reed alleen weg en weet nog dat ik dacht: ik ga gewoon 'Luik' winnen. Maar opeens was Frankie daar. Ach, ik denk niet dat het destijds aan de wielen heeft gelegen.''

Vier jaar later, in 2003, rijdt Boogerd opnieuw alleen op kop in de finale.  ,,Ik dacht weer: die is binnen. Het regende, was koud en opeens komt Tyler Hamilton voorbij. Ik wilde aanzetten om in zijn wiel te komen, maar was helemaal leeg.''

Over die twee ereplaatsen maakt hij zich weinig illusies. Als Boogerd de winst naar zich toe had willen trekken, dan had hij dat moeten doen op zondag 25 april 2004. Een week eerder is hij op de Cauberg, met de finish van de Amstel Gold Race in zicht, geklopt door de Italiaan Davide Rebellin. Maar in de finale van Luik-Bastenaken-Luik komen de twee elkaar weer tegen, in het bijzijn van Alexander Vinokoerov.

,, Alles liep perfect die dag, maar op Sart Tilman, voor de beklimming van de Saint Nicolas, rij ik in een put en breken allebei m'n wielen. In de volle finale heb ik een fietswissel gedaan. Onderaan de klim kwam ik terug. Daarvan heb ik later wel gedacht: dat is te veel geweest. Voor mij is dat de grote Wat als? Daarna reed ik op een zwaardere fiets. Het was misschien wel de beste dag in mijn carrière. 'Vino' ging twee keer en ik moest het gat dichten, want ­Rebellin bleef zitten. Maar ik voelde me zo sterk dat ik het lef had om te reageren.''

Volledig scherm
© anp
Quote

Later heeft Rebellin tegen me gezegd dat hij kraakte. Had ik nog twee trappen gedaan, dan was hij misschien gebroken

Michael Boogerd

Eindsprint
Als Boogerd zelf versnelt, moet Vinokoerov lossen. Maar Rebellin krijgt hij niet afgeschud. Ook niet in de eindsprint ,,Toen ik uit de laatste bocht kwam en omkeek, zag ik hem toch in mijn wiel zitten. Later heeft Rebellin tegen me gezegd dat hij kraakte. Had ik nog twee trappen gedaan, dan was hij misschien gebroken.''

Negen jaar na die tweede plek, in het voorjaar van 2013, bekent Boogerd dat hij gedurende zijn hele carrière doping heeft gebruikt. Ook alle renners tegen wie hij het af moest leggen in Luik-Bastenaken-Luik zijn dan al betrapt. ,,We streden met gelijke middelen. Al zullen er jongens zijn geweest die meer risico namen. En ik weet dat het misschien stom klinkt, maar ik heb nooit een probleem gehad met de UCI. Nooit een telefoontje van: joh, we houden je in de gaten.''

Boogerd betwijfelt trouwens of het massale dopinggebruik het karakter van de wedstrijden heeft beïnvloed. ,,Ook wij hadden maar één pijl om af te schieten.''

Zijn carrière mag dan besmet zijn, voor Boogerd doet het niets af aan zijn liefde voor de koers en Luik-Bastenaken-Luik. ,,In deze weken zit ik elke zondag voor de buis. Als ik naar de koers kijk, vergeet ik alles en ben ik nerveus, net als vroeger. En verleden jaar, toen Wout Poels in Luik als winnaar over de streep kwam, was ik zelfs wel klein beetje jaloers. Op een prettige manier. Had ik dat ooit maar eens meegemaakt.''

Volledig scherm
© anp