Exclusief

Het beste van het AD

In AD+ vind je een selectie van onze beste verhalen. Elke dag alles van het AD lezen? Neem dan een abonnement.

Volledig scherm
© Angeliek de Jonge

De hipsterboswachter van Utrecht: Tim Hoogenbosch

Tim Hogenbosch (33) is de hipsterboswachter van Utrecht, met zijn baard, tattoo en duizenden volgers die smullen van zijn prachtfoto’s en humoristische tweets. ,,Deze boom is recalcitrant!”

Om met een woordgrap te beginnen: boswachter Tim is een boom van een vent. Lang, breed. En dan heeft hij ook nog het woord ‘bos’ in zijn achternaam (Hogenbosch) en een voorliefde voor alle natuurgerelateerde schoonheid in Nederland. Toen hij zijn vrienden en familie verkondigde dat hij zijn afgeronde sportopleiding liet voor wat-ie was en boswachter werd, reageerde niemand verrast. Meer zo van: ja, tuurlijk Tim, hè hè, dit móét je doen.

Sinds drie jaar is Tim Hogenbosch (33) namens Staatsbosbeheer een van de hoeders van de natuur in de provincie Utrecht. Hij studeerde bos- en natuurbeheer en woont met zijn vriendin en pasgeboren dochter Roosje in Bemmel. Zijn vaste standplaats zijn de veengebieden rondom Tienhoven en Maarssen. ‘Prachtplekken’, noemt-ie ze, met ‘veel charme’. Maar, als hij in de Utrechtse bossen werkt, is hij écht in het paradijs. ,,Nu klink ik vast esoterisch, maar als ik hier aankom, de zon komt op, er hangt een nevellaagje boven het water, nou, dan kan mijn dag niet mooier beginnen.”

Bekraste auto

Deze dag begon ook zo. Stralende zon, heldere lucht. Tim rijdt met zijn Skoda Yeti over het bemodderde pad van de Utrechtse Heuvelrug in Leersum. Soms waarschuwt hij: ,,Flinke kuil.” Of: ,,Oeh, even slim sturen.” Het gaat goed. Hij doet het vaker. En de auto ook. Het zwarte voertuig wordt gekenmerkt door krassen en moddervegen. ,,Hoort bij een boswachtersauto.”

Quote

Het is belangrijk kinderen te laten ontdekken. Het gaat om de beleving, dat ze achter die iPad vandaan komen

Tim Hogenbosch

Tim, gekleed in een legergroene broek en dito blouse, heeft een publieke, educatieve functie. Hij staat vaak journalisten te woord. Vermoedelijk omdat hij het goed doet voor de camera. Een jonge, vlotte boswachter, met een perfecte getrimde baard, stoere tattoo aan de onderkant van zijn bovenarm. Een hipsterboswachter. Zo iemand die je in houthakkersblouse in een folder van een hippe modeketen zou zien staan. Zo iemand die je in The Village in de Voorstraat koffie ziet drinken. Tim glimlacht: ,,Ik ga ook naar zo’n echte barbier voor mijn baard.”

Zijn publieke functie houdt ook in dat hij rondleidingen geeft (binnenkort ook nachtsafari’s) en activiteiten organiseert. Voornamelijk voor kinderen. ,,Hen iets leren over de natuur vind ik het leukst. En dan niet met een opgeheven vinger. Het is belangrijk kinderen te laten ontdekken. Het gaat om de beleving, dat ze achter die iPad vandaan komen en beseffen dat vies worden niet erg is.”

En het gaat om humor. ,,Laatst kocht een collega voor de Boomfeestdag chocolade-eitjes die nét echt leken. Dus ik gooi ze op de grond, die kinderen vinden er één. ‘Weet je hoe we onderzoeken of zo’n eitje bevrucht is?’ vraag ik. Ik neem een hap van dat eitje. ‘Door te proeven!’ Keken die kinderen me met grote ogen aan. Geweldig.”

Volledig scherm
© Angeliek de Jonge

Twitter

Soms helpt Tim met het weghalen van een omgevallen of dode boom. Als er dingen kapot zijn, meldt hij het. Vindt hij drugsafval, dan belt hij de politie. En hij twittert veel, onder de naam @BoswachterTim. Zijn duizenden volgers zien foto’s van de zonsopgang (‘Fijn begin’) en zonsondergang (‘Ik sluit mijn dag af’). Een foto van een mega-scheve boom tussen een verder keurig rechte bomenrij. ‘Deze is recalcitrant!’ Ook meertjes slingert hij de digitale wereld in. Een filmpje van hoe hij in een regenplas springt. Een close-up van een bloeiende lariks. ,,In de lente komt de natuur tot leven. De zomer vind ik geen drol aan; alles is over z’n hoogtepunt heen.”

Terwijl hij dat zegt, trapt hij op de rem. Daar, dáár, een groene specht. ,,Vet hè.” Soms hoort hij ze. Tiktiktik. Op de boom. ,,Vroeger herkende ik alle vogels, ik oefende me suf met een cassettebandje, ingesproken door Henk Westbroek: ‘Je hoort nu… de kraai’.”

De kleine Tim, jaartje of 8, 9, had een kauwtje. ,,Die was uit z’n nestje gevallen. Hansje zat op mijn bed als ik sliep en op mijn stuur als ik naar school fietste. Lang had ik alleen interesse in alle vogels die Nederland kende, van koolmeesjes tot duiven.” Lachend: ,,In mijn puberteit kreeg ik interesse in andere duifjes.”

Kantoor

Soms moet hij een dagdeel achter zijn bureau zitten in het kantoor van Staatsbosbeheer. Of vergaderen. ,,Dat vind ik het saaist. Ik móét iedere dag naar buiten. Dat hoort ook, als boswachter.”

Quote

In de lente komt de natuur tot leven. De zomer vind ik geen drol aan; alles is over z'n hoogtepunt heen

Tim Hoogenbosch

Takjes kraken zacht als hij de vochtige bosgrond betreedt. Hij neemt grote passen. ,,We lopen naar een dassenburcht. Ik ga niet zeggen wáár we nu zijn, want voor je het weet staat half Utrecht hier. Dit is bijzonder.”

In de bosgrond zijn kuilen en bulten te zien. Deze dassenwoning is groot. Heel groot. Tim tuurt in één van de hollen. ,,Deze wordt gebruikt, dat zie je aan de graafsporen.” Er is een kleurverschil in de bosgrond waarneembaar. ,,Ze slapen overdag. We staan nu op hun huis. En dáár is hun wc, te zien aan de uitwerpselen.”

De dassen heeft hij nog nooit gezien. ,,Ik wil een wildcameraatje ophangen”, zegt hij, fluisterend. Alsof de dassen het niet mogen horen. ,,Het lijkt me fantastisch om te zien hoe ze zo’n gangenstelsel uitgraven.” Even verderop ligt een hoopje veren. Werk van een sperwer die een duif heeft geplukt, weet Tim.

Dieren die hij wel vaak ziet, zijn reeën. ,,Ze verschijnen altijd in de ochtend aan de bosrand. Ze herkennen me.” Niet dat ze naar hem toe gaan, maar ze schrikken niet. ,,Ze denken waarschijnlijk: daar hébben we die gek weer.”

Volledig scherm
© Angeliek de Jonge

Foto’s

In zijn auto zitten meerdere opladers, voor zijn spiegelreflex, iPhone, iPad. ,,Ik wil áltijd fotograferen. Iedere keer denk ik hier weer: dit méén je niet, is dit Nederland?!” De meest gefotografeerde plek: het Laantje der Laantjes. Nog nooit kreeg een bospad zo veel aandacht, tot Tim ’m ontdekte. Een twee (!) kilometer lang paadje, met aan weerszijden hoge sparren, die naar elkaar toe buigen. ,,Die optische illusie maakt het laantje mystiek. Net een tunnel. We rijden er nu naartoe.”

Maar eerst moet Tim ‘even iets doen’. Hij stopt de auto bij een weiland. Er staat een man met een drone. ,,Meneer, die mag u niet gebruiken. Het is broedseizoen, de vogels schrikken zich kapot.” Meneer snapt het.

Behalve zijn publieke functie, doet Tim – net als alle andere boswachters van Staatsbosbeheer – aan handhaving. ,,Laatst bekeurden we mountainbikers die over wandelpaden reden. Dat zoemt rond, waardoor andere bosgebruikers zich beter aan de regels houden.” De hardnekkigste bosbezoekers? Hondenbaasjes. Tim ziet er deze ochtend een paar. Ze lijnen hun viervoeters haastig aan zodra Tim passeert. ,,Dat doen ze allemaal. Begrijpelijk, maar irritant. De aanlijnregel is er niet voor niets. Loslopende honden verstoren de natuur, met name vogels, reeën en dassen.”

Als hij over de natuur praat, klinkt hij strijdlustig. Niet te verwarren met agressief, want nee, Tim blijft ‘altijd aardig’. ,,Je kunt veel oplossen door gewoon te praten. Ik wil juist de rust bewaren.”

En dat lukt. Vooral bij het door Tim uitgeroepen Laantje der Laantjes. Inderdaad: mystiek, en net een tunnel. Met aan het eind een beetje licht. Tim doorbreekt de stilte: ,,Iedere keer als ik hier ben, ziet het er weer anders uit.” Hij maakt een foto. Voor zijn twitteraars. En voor zichzelf. ,,Het liefst zou ik mijn bureau hier neerzetten.”

Wat zijn de mooiste bossen in en rond Utrecht? Tims top drie:

1. Het Amerongse Bos. ,,Groot en met veel verschillende bomen die wel honderd jaar oud zijn.”

2. Lage Vuursche. ,,Erg fotogeniek, met mooie fijnsparren en frisgroen mos waar de zon dan op schijnt.”

3. Utrechtse Heuvelrug. ,,Sommige plekjes zijn net als de savanne. En het Laantje der Laantjes is hier.”kjes zijn net als de savanne. En het Laantje der Laantjes is hier.”

In samenwerking met indebuurt Utrecht

Utrecht