De cabrio's van Mark staan weer op stal.
Volledig scherm
De cabrio's van Mark staan weer op stal. © Shody Careman

Mark Stroop haalt z'n gestolen auto's terug uit Irak

Autoverhuurder Mark Stroop uit IJsselstein is niet zo bang. Toen twee van zijn wagens werden gestolen en meegenomen naar Iraaks Koerdistan ging hij ze eigenhandig ophalen. Het werd een bizarre tocht die eindigde met een keiharde onderhandeling over de vrijlating van de dief van zijn auto's.

In de bedrijfsloods achter zijn huis staan ze: de zwarte Opel Cascada en de zilvergrijze Volkswagen Golf. Allebei cabrio's. Misschien niet de meest bijzondere auto's uit Stroops wagenpark, maar wel met het mooiste verhaal.

'Ik heb ze aan jihadstrijders verhuurd'
Want hoe bizar was dat eind september, toen Stroop de door ene Sherzad en Mehmed gehuurde wagens via het ingebouwde track & trace-systeem richting het Midden-Oosten zag rijden. 'Soms doe ik dat, op de computer kijken waar m'n auto's rondrijden. Dus ik zie die wagens in Turkije rijden! Terwijl ze een dag later terug moesten zijn. Dan weet je: dat gaat niet goed. En ze gingen ook nog richting Syrië. Ik dacht: mijn god, ik heb ze aan jihadstrijders verhuurd.'

Veel kon Stroop niet doen. Formeel waren de wagens nog niet 'verduisterd', zoals het niet terugbrengen van een huurauto heet. 's Nachts zag Stroop de wagens langs de Syrische grens richting Irak gaan. Een poging ze via de Nederlandse ambassade aan de grens te grijpen, kwam te laat. Maar: het track & trace-systeem werkte nog steeds. In de plaatsen Duhok en Sersink zag Stroop de lange reis van zijn wagens eindigen. In Irak dus.

Niet verzekerd
Maar Stroop had een probleem: niet teruggebrachte huurauto's zijn niet verzekerd. Een kostenpost van 75.000 euro dreigde, wat Stroops bedrijf Silverline - hoe stabiel ook - niet kon hebben. 'Ik móest die wagens terughalen.'

In zijn zoektocht naar een goede begeleider stuitte Stroop daarna op 'meneer Saman', een Koerdische Nederlander die hier voor de politie werkt en in Iraaks Koerdistan helpt een politievakbond naar westerse maatstaven op te richten. 'Die wilde wel mee,' zegt Stroop die aangekomen in de stad Arbil via een kennis van Saman een auto regelde. 'En die kennis gooide ook even een kalashnikov op de achterbank,' zegt Stroop. 'Vond hij belangrijk, die móest mee. Dan weet je wel meteen waar je bent.'

Via Saman kwam Stroop al snel bij een van de hoogste politiebazen in noord-Irak. 'Dat hadden ze nog nooit gezien, een Nederlander die even z'n gestolen auto's kwam zoeken. Daarom waren ze wel geneigd te helpen.'

Maar ondertussen hadden de autodieven het track & trace-systeem uit de wagens gesloopt. De hulp van de politie was nodig, maar kwam pas los nadat Stroop 3 volle dagen lang het ene stempel na het andere had verzameld: van het Iraakse ministerie van Binnenlandse Zaken tot de rechtbank en van de lokale politie tot Interpol. Heel Iraaks Koerdistan keek uit naar de cabrio's uit IJsselstein. Op de terugreis naar Nederland kwamen de verlossende telefoontjes: de wagens én de daders waren terecht.

Stroop sprong een gat in de lucht, maar een meeslepend bureaucratisch gevecht moest nog beginnen: een vrachtlading Iraakse autoriteiten moest vertaalde én ondertekende bewijzen hebben dat niemand anders dan Mark Stroop de rechtmatige eigenaar is van de opgespoorde cabrio's. Toen Stroop in november (met twee vrienden Jos en Jolle voor de terugreis) dan eindelijk z'n wagens mocht ophalen in Duhok, moest het allerbenauwdste moment nog komen.

Politie
Want aldaar dook ineens een kapitein van de militaire politie op: de volle neef van Sherzad, 'het brein' achter de diefstal van de twee auto's. De missie van de kapitein werd snel duidelijk: de auto's mochten mee, maar of Stroop wilde afzien van de aanklacht tegen neefje Sherzad zodat die een jarenlange celstraf kon ontlopen.

'Sherzad bleek 15 jaar gevangenisstraf te krijgen. Ik heb toen uitgelegd dat ik 10.000 dollar aan kosten had gemaakt. Daarvan wilden ze dan na lang onderhandelen 7000 betalen. Toen ik daar uiteindelijk maar mee instemde, ik wilde tenslotte ook levend weg, veranderde de sfeer compléét: we kregen zelfs nog een lunch aangeboden.'

4500 kilometer lang was de reis naar huis. Nu staan ze er weer, in de loods in IJsselstein, tussen enkele nog veel mooiere wagens. 'Maar na dit avontuur, zijn dit echt m'n kindjes,' lacht Stroop.

In samenwerking met indebuurt Utrecht