Volledig scherm
Aniek Rooderkerken hoopt in september de snelste vrouw ter wereld te worden. © Foto Ruud Voest

Wordt Utrechtse Aniek de snelste fietsster ter wereld?

De 30-jarige wielrenster Aniek Rooderkerken uit Utrecht heeft als doel in september in de 'woestijn' van de Amerikaanse staat Nevada het wereldsnelheidsrecord op de fiets voor vrouwen te verbeteren.

Recordpoging
Het is niet voor het eerst dat het Human Power Team zich aan de start meldt van de World Human Powered Speed Challenge. Sinds 2010 reizen studenten van de TU Delft en VU Amsterdam elk jaar naar de Nevada-woestijn voor een recordpoging op snelheid op de fiets. Het hoogtepunt is 2013 toen het team met een snelheid van 134 km/u het wereldsnelheidsrecord voor mannen binnenhaalde.

Rooderkerken ontdekte de oproep voor 'de snelste vrouw van Nederland' vorig jaar zomer op de Facebookpagina van het studententeam. ,,Anderen wezen mij erop en zeiden: ,Jij bent zo gek, dat is echt iets voor jou!' En wielervereniging CS030 uit Utrecht, waar ik lid van ben, gaf aan dat het mooi zou zijn als een van haar rensters meedoet.''

De Utrechtse rolde vervolgens door de selectieprocedure waarin zij diverse testen moest ondergaan, haar resultaten onder de loep werden genomen en haar motivatie werd besproken. ,,Ik houd van tijdrijden. Het maximale van jezelf geven en voortdurend proberen jezelf te verbeteren.''

Topprestatie

Rooderkerken gaat deelnemen aan het het Human Power Team; een 'dreamteam' dat bestaat uit studenten van de TU Delft en VU Amsterdam. Het team werkt aan de VeloX: een aerodynamische fiets die extreem hard kan, tot ruim 130 kilometer per uur. Wat Rooderkerken vooral aanspreekt in het Human Power Team, is de combinatie van mens en techniek. ,,De beste fiets ontwerpen en daarnaast een wielrenner mentaal en fysiek zo sterk mogelijk maken, om tot een topprestatie te komen. Leuk is ook de samenwerking met de studenten. Mooi om er deel van uit te maken.''

De recordpoging wordt ondernomen op een speciaal door studenten van TU Delft ontwikkelde ligfiets, de VeloX 7. Volledig afgesloten onder een kap, zelfs een raam ontbreekt, en vastgezet met gordels, fietst Rooderkerken in september ruim acht kilometer in de Nevada-woestijn over een kaarsrechte en vlakke weg waarop in de laatste tweehonderd meter de snelheid wordt gemeten. Die telt uiteindelijk voor de recordpoging.

Quote

Ik heb bijna een jaar lang begeleiding gehad en mijn sprintsnelheid is duidelijk toegenomen.

Wielrenster Aniek Rooderkerken

Schermpje

Uiteraard is er al volop geoefend met de fiets. Op het circuit van Lausitzring in Duitsland onder meer. De fiets is een behoorlijk stuk zwaarder dan een gewone fiets, vertelt ze. En het zwaartepunt ligt ook anders. ,,Op een schermpje zie je net genoeg om te kunnen sturen. Je wordt aangeduwd door een hardloper en een skater. Als ik moet stoppen, dan wordt dat via de oortjes aangegeven en word ik bij de eindstreep opgevangen.'' 

Om het verloop van de wedstrijd in Amerika alvast in te beelden, heeft Rooderkerken elke twee weken een sessie met een mental coach. De Utrechtse wisselt de wedstrijd af met wielrenster Iris Slappendel. Elk team mag meerdere pogingen ondernemen om het record te vestigen. ,,Als ik het niet haal, dan kan Iris het doen. En we kunnen ook elkaars topsnelheid nog verbeteren.'' De te kloppen tijd is 121.81 kilometer per uur. Die werd in 2010 door de Française Barbara Buatois vastgelegd.

Volledig scherm
De VeloX6, voorganger van de fiets van Aniek. © ANP

Voedingsadvies

Rooderkerken doet mee voor de eer. ,,Maar ik heb natuurlijk bijna een jaar lang trainingsbegeleiding gehad en kan nu heel specifiek trainen. Ik ben er beter door gaan fietsen. Mijn sprintsnelheid is duidelijk toegenomen.'' En ze kreeg diverse voedingsadviezen. ,,Onlangs was de diëtiste op de TU Delft. Ik kreeg de bevestiging dat mijn voedingspatroon in orde is, maar ik heb wel geleerd om na het trainen wat meer te eten dan alleen een bakje yoghurt.''

Op 1 september vertrekt Rooderkerken met het team. Voor het overwinnen van de jetlag en voor het trainen onder de specifieke omstandigheden in Nevada, zijn een paar weken uitgetrokken. Sponsoren dragen een steentje bij aan het vervoer van de materialen en de verblijfsaccommodatie. Het worden lange dagen, realiseert Rooderkerken zich. 

,,We rijden 's morgens vroeg om zeven uur en 's avonds om negen uur. Dan is er weinig wind en zijn de temperaturen draaglijk.'' Tot het vertrek naar Amerika volgen er nog meerdere trainingen. ,,Nu het wegrijden en het stoppen goed gaan, bouwen we snelheid en kracht op.''

In samenwerking met indebuurt Utrecht

Utrecht