Het AD brengt het nieuws dichterbij

Nieuws is overal, hoor je vaak. Maar met nieuws alleen weet je nog niets. Bij het AD lees, zie en hoor je wat de impact van het nieuws op jouw leven is. Dankzij zo'n 900 redacteuren is het AD de grootste journalistieke organisatie van Nederland en belangrijker: we hebben daardoor altijd wel een verslaggever in de buurt. Op deze pagina lees je meer over wat wij je te bieden hebben.  

Hoofdredacteur Hans Nijenhuis
heroHeader image

waarom zij het AD lezen

Lezer Eric Trinthamer

Het AD laat de mens achter het nieuws aan het woord

Voor mijn werk als woordvoerder van een ziekenhuis lees ik alle dagbladen. Terwijl andere kranten zich meer op het politieke beleid richten, kijkt het AD vooral naar het publieke belang. Het laat de mens achter het nieuws aan het woord. 

Neem de discussie over het vaccinatieprogramma voor meningokokken. Daarin werden óók ouders en kinderen geïnterviewd die iets hebben meegemaakt toen de prik nog niet werd gegeven, over de gevolgen die dat voor hen persoonlijk heeft gehad. Het AD is daarmee een spiegel van de samenleving, een graadmeter hoe Nederland denkt en handelt als het gaat over maatschappelijke onderwerpen.

"Doordat ik het AD op de iPad lees heb ik toegang tot alle regiokaternen"

Dat het AD dicht bij huis blijft, vertaalt zich ook in een praktisch gebruik van de krant. Onze zoon is elf en gaat na de zomervakantie naar de middelbare school. In het regiokatern stond een handig overzicht van de scholen in onze regio, met daarin de percentages geslaagden, doorstromers en zittenblijvers. Hierdoor kon ik me een beter beeld van zo’n school vormen en stelde ik op de open dagen veel gerichter vragen.


Ik lees het AD op de iPad, daarmee heb ik toegang tot alle regiokaternen. Ideaal, want ik woon in Den Haag en werk in Utrecht. Ik voelde me erg betrokken bij de aanslag in Utrecht, de slachtoffers werden naar het ziekenhuis gebracht waar ik werk. Sommige informatie konden wij niet prijsgeven omdat het om patiënten gaat en het niet aan ons is om die informatie te delen. Het AD heeft goed uitgelegd waarom deze informatie nog niet naar buiten kon worden gebracht. Zo blijf je als lezer niet zitten met onbeantwoorde vragen. Het AD bracht ook nu in beeld wat de impact van een gebeurtenis op ‘gewone’ mensen is. Zo werd de zoon van een slachtoffer aan het woord gelaten, een aangrijpend verhaal van iemand die zijn vader zojuist heeft verloren. Dat raakte me: het nieuws kreeg een gezicht.


Lezer Joaquim Pereira Calado

Het AD laat zien wat iets voor mensen in de buurt betekent

Ik ben bouwkundig adviseur en volg daarom de stedelijke ontwikkelingen in mijn woonplaats Rotterdam op de voet. De bouwactiviteiten rond het oude postkantoor aan de Coolsingel vind ik echt tof. Er komt een woontoren van honderdvijftig meter hoog: een mooi, ambitieus project waar ik als Rotterdammer trots op kan zijn. Aan zo’n project zitten natuurlijk ook mitsen en maren. Wat betekent zo’n megatoren bijvoorbeeld voor mensen in de buurt? In het AD worden alle voors en tegens tegen elkaar afgewogen en met duidelijke infographics in kaart gebracht. 


Die nuchterheid van het AD werd ook duidelijk zichtbaar tijdens de afgelopen verkiezingen. Alle politieke leiders kwamen aan het woord, naast elkaar op een spread. Daarmee kwam, in één oogopslag, het hele politieke spectrum in beeld. Niet gekleurd, maar vanuit een neutraal standpunt. Dat doet het AD echt heel goed.

"Özcan Akyol is een van de belangrijkste vertegenwoordigers van het vrije woord"

In een wereld waarin je steeds vaker te maken krijgt met fakenieuws is het AD een betrouwbare krant, er wordt secuur met bronnen omgegaan. Op Facebook word je bestookt met berichten die bedoeld zijn om buikgevoelens aan te wakkeren, of die je een bepaalde richting op duwen. Heel gevaarlijk vind ik dat. Of het nu gaat over vluchtelingen, of vermeende onveiligheid op straat: het kweekt een klimaat waarin er wordt geschreeuwd, maar niet naar elkaar wordt geluisterd. 


Terwijl openheid zo belangrijk is in onze maatschappij. Daarin vervult AD-columnist Özcan Akyol in mijn ogen een unieke rol. Op apolitieke wijze stelt hij zaken aan de orde die politici niet durven benoemen. Hij zegt dingen die breed worden gedragen maar die niemand durft te verkondigen. Het is gefundeerde kritiek op zaken waar een open debat over zou moeten worden gevoerd. Maar dat gebeurt niet. Özcan is een van de belangrijkste vertegenwoordigers van het vrije woord – en in het AD kan hij zijn stem laten klinken.

Lezer Raymond van Reeuwijk

Het is een allround krant, die ik elke dag lees

Politiek, economie, sport, cultuur, koken, reizen – ik ben een soort omnivoor in mijn interesses, en dat vind ik terug bij het AD. Het is een allround krant, die ik elke dag lees. Doordeweeks digitaal, in het weekend op papier, voor mij de ideale combinatie. Op zaterdagochtend spel ik de krant twee uur lang, van voor tot achter. Dan moet ook echt niemand me storen. Ik heb weleens een uitstapje gemaakt naar een andere krant, maar ik kwam toch altijd weer uit bij het AD. Dat is gewoon mijn krant. Niet zo gek misschien als je bedenkt dat ik drie jaar AD-bezorger ben geweest in de regio waar ik woon, vanaf dat ik een jaar of zestien was.


"In discussies kan ik de krant aanhalen om mijn mening kracht bij te zetten"

Inmiddels ben ik ondernemer, en voor mijn werk is het van belang dat ik op de hoogte ben van hoe het gaat met de economie, zoals de ontwikkelingen op de arbeidsmarkt, of een onderwerp als de brexit. In een artikel dat ik er laatst over las, werd omschreven hoe de mentaliteit van de Britten tot de brexit heeft geleid. Het verwoordde wat ik onbewust al dacht. Ik ben er dus niet ánders over gaan denken, maar het zette mijn gedachten wel weer even op scherp. Dan is het fijn dat ik de krant kan aanhalen om in een discussie mijn mening kracht bij te zetten.


Van de vaste rubrieken lees ik graag de boekrecensies. Gek eigenlijk, want zelf ben ik helemaal niet zo’n boekenlezer! Maar meestal pik ik er toch heel interessante dingen uit op. Een beschrijving van een boek over Nederland vlak na de Tweede Wereldoorlog maakte me zo enthousiast dat ik het meteen heb besteld. 

Mijn favoriete columnist? Dat is Sjoerd Mossou. Hij weet de sfeer op het voetbalveld treffend te omschrijven. Zoals hij kan schrijven, beeldend en met emotie, daar kan ik wel jaloers op zijn.

Lezer Dorine van Arendonk

De verhalen uit het AD sterken mij in mijn keuzes

Het AD lees ik vooral voor de achtergronden. Het snelle nieuws krijg je via de televisie en de radio wel mee, maar ik heb behoefte aan uitgebreidere informatie. Neem de brexit; voor niemand te volgen, toch? Dan is het prettig dat het AD uitleg geeft, bijvoorbeeld in de vorm van een aantal vragen of Nederland wel klaar is voor een no deal-brexit. 


Ik stel de aandacht voor het milieu in de krant enorm op prijs. Wij hebben zonnepanelen op het dak, en eten vaak vegetarisch. Maar soms bekruipt me een gevoel van: heeft het eigenlijk wel zin als je dit in je eentje doet? Wat schiet de wereld ermee op? Als ik in het AD lees wat deskundigen daarover zeggen, sterkt dat me in mijn keuzes. Het heeft wél zin, al is het misschien een druppel op de gloeiende plaat.

Özcan Akyol is mijn favoriete AD-columnist. Hij kan geweldig analyseren en bekijkt de maatschappij van een afstandje. En hij roept ook anderen op om niet alleen te schreeuwen, maar te kijken waaróm iemand een bepaalde mening heeft.

"Veel rubrieken lees ik puur voor mijn plezier"

Veel rubrieken lees ik puur voor mijn plezier, zoals de tuinrubriek van Romke van de Kaa. Onze eigen tuin is klaar, dus op zoek naar nieuwe planten ben ik niet. Wél heb ik een tuinboek gekocht waarover ik in het AD had gelezen: Makkelijke moestuin. De schrijver is een jonge jongen uit Groningen, die voor een moestuin in vakjes pleit. Heel overzichtelijk, dat sprak me aan. Ik heb zo’n moestuin aangelegd en allerlei groenten gezaaid, van wortelen tot palmkool. Superleuk om te zien hoe die de grond uit vliegen. Zo praktisch is het AD dus ook.


De strips Dirkjan en Single zijn uit het leven gegrepen. En wacht, de strip van die puber. Die las ik graag toen onze zoon nog een puber was. Het was elke keer net alsof ze het rechtstreeks uit ons gezin hadden overgetekend, hilarisch!

Lezer Sara van Deelen

Het is fijn als columnisten nieuwe inzichten bieden

Ik hou ervan om dieper over onderwerpen na te denken, maar een krant moet om te beginnen toegankelijk zijn. Lekker lezen, met een prettige en overzichtelijke opmaak. Elke ochtend is het AD een cadeautje, de start van de dag én rustmoment ineen.


De rubriek van David en Arjan met lessen voor een leuker leven is favoriet. Geen psychiaters die doorwrocht commentaar geven, maar ‘gewone’ mannen die over herkenbare dingen schrijven, zonder dat het oppervlakkig is. Ze zeggen heel zinnige dingen, die echt uit zichzelf komen. 

Het is fijn als columnisten nieuwe inzichten geven. Bij Özcan Akyol weet je van tevoren nooit hoe hij ergens over schrijft. In zijn column uitte hij bedenkingen bij de overwinning van het Forum voor Democratie bij de Statenverkiezingen, maar hij zag ook dat Thierry Baudet een goede campagne had gevoerd en andere partijen geen adequaat weerwoord daarop hadden. 

"Voor mijn werk haal ik informatie over de lokale politiek en sociale regelgeving uit het regiokatern"

Het AD laat minder politieke kleur zien dan andere kranten, en richt zich op een algemene lezersgroep. Dat is ook de kracht. AD is geen schreeuwerige krant, maar ook nooit saai. Ik word geprikkeld zonder dat ik er gestrest van raak.

Voor mijn werk als maatschappelijk werker haal ik informatie over de lokale politiek en sociale regelgeving uit het regiokatern. Mijn cliënten zijn doorgaans mensen met een laag inkomen, die zich in een woud van bureaucratische regels staande moeten zien te houden. Het is belangrijk dat ik weet hoe ik ze daarin kan begeleiden. 


In de rubriek ‘Geld & Geluk’ lees ik elke week over hoe mensen hun geld besteden. Luchtig en leuk, maar ook fascinerend: zo veel manieren waarop mensen in het leven staan. Dat helpt me om open en onbevangen met mijn cliënten om te gaan.

Het AD bericht respectvol over wat er speelt en houdt een open vizier. De aandacht voor zingeving is een grote plus. Tjitske Jansen schrijft poëtisch over diepere thema’s, waarin ze put uit verschillende religieuze of filosofische stromingen en gezindtes. Mooi hoe ze in haar columns openstaat voor hoe het leven op haar afkomt. Dat inspireert me elke keer weer.”

Lezer Nienke van Deuveren

Er verschijnt door het AD vaak een glimlach op mijn gezicht

Ik werk als communicatieadviseur en heb een druk gezinsleven. Om de krant goed te kunnen lezen pak ik elke dag een moment voor mezelf. Dat doe ik met het AD, de krant biedt een onpartijdige blik op de wereld en er is geen sprake van een achterliggende politieke agenda. AD is geen ‘schreeuwkrant’, het nieuws wordt overzichtelijk aangeboden met mooie foto’s en een rustige typografie. Als ik ’s ochtends met een half oog naar nieuwsprogramma’s kijk, valt het me op dat er vaak wordt verwezen naar het AD. Hé, da’s mijn krant, denk ik dan trots. 


Ik ben geboren en getogen in Nijkerk, en door het regiokatern ik op de hoogte van wat er speelt in mijn leefomgeving. Zo kon ik lezen wat er op Koningsdag op stapel stond, toen de Oranjes naar het nabijgelegen Amersfoort kwamen. Ik las in het plaatselijke krantje dat Nijkerk 16.000 euro zou besteden aan een afvaardiging, maar niet wat er precies met dat geld zou gebeuren. In het AD las ik wél uitgebreid over de invulling van die dag. Het is prettig als je weet waar gemeenschapsgeld naartoe gaat.

"Door het regiokatern ben ik goed op de hoogte van wat er speelt in mijn leefomgeving"

Wanneer ik met mensen praat, merk ik dat ik soms beter op de hoogte ben van wat er speelt, al moet ik dat niet hardop zeggen! Ik ken vaak de achtergronden bij onderwerpen en heb het gevoel dat ik daardoor goed mijn mening kan vormen. Ik heb me boos gemaakt over het interview met de Unilever-topman in AD Magazine. Dat de afschaffing van de dividendbelasting een harde eis was om het hoofdkantoor in Rotterdam te vestigen, was een eyeopener voor mij. Zo kan het dus werken in de politiek. 


Maar er verschijnt ook vaak een glimlach op mijn gezicht. Knap hoe Nynke de Jong en Saskia Noort gevoelens die bij veel mensen leven, verwoorden in hun columns. Saskia schrijft heerlijk over de puberperikelen van haar kinderen. Dan denk ik: o jee, dit staat me dus nog allemaal te wachten!

Lezer Carla Timmer

Het AD zet me aan tot denken én handelen

Mijn ochtend begint met een blik op de AD-app. Daar ben ik zo aan gehecht dat ik lichtelijk in paniek raak als de wifi eruit ligt. Eerst lees ik het belangrijkste nieuws, daarna de rake columns van afwisselend Nynke de Jong en Özcan Akyol. Daar laat ik het meestal bij, want de columns bieden me al genoeg stof tot nadenken tijdens het half uur in de auto naar mijn werk. Pas ’s avonds lees ik de rest van de krant, een mooie afsluiting van de dag.


Wat ik fijn vind aan het AD, is dat de artikelen in heldere taal geschreven zijn. Het is een goed leesbare, betrouwbare krant. Niet schreeuwerig ook. In de achtergrondartikelen, die in de dagen na het harde nieuws verschijnen, worden mijn vragen beantwoord. Zoals na het schietincident in Utrecht: hoe heeft het kunnen gebeuren dat iemand vrij rondliep? En neem de overwinningsspeech van Baudet. Het AD legde uit waar hij het over had, inclusief een verklaring van de termen die hij gebruikte.

"Ik lees in het AD dingen waar ik eerder niet bij stilstond"

Door een artikel over het grote aantal Syrische vluchtelingen in buurland Libanon, ben ik anders over het vluchtelingenbeleid in ons eigen land gaan denken. In Libanon bestaat nu bijna een derde van de bevolking uit Syrische vluchtelingen. Dan denk ik: waar hebben we het in Nederland eigenlijk over? Zo leer ik dingen waar ik eerder niet bij stilstond.


Het AD zet me niet alleen aan tot denken, maar ook tot handelen. Zoals een column van Nynke de Jong over het bevolkingsonderzoek baarmoederhalskanker. Ik had het voor me uit geschoven, zo’n onderzoek is natuurlijk niet iets om naar uit te zien. Maar ik las de column en dacht: je hebt gelijk, Nynke. Ze drukte me met de neus op de feiten: ‘even met de benen in de stijgbeugels’, zoals zij het omschreef, kan je leven redden. Ik heb meteen een afspraak gemaakt.

Lezer Martin van der Meer

Qua sport is het AD wat mij betreft de beste krant

Het AD is een no-nonsense krant, die makkelijk wegleest. Zonder overigens oppervlakkig te zijn. Het nieuws wordt genuanceerd gebracht, kwesties worden van verschillende kanten belicht – zo krijg je de ruimte om zelf je mening te vormen. Bovendien heeft het AD de feiten goed op een rijtje. 


Als P&O-adviseur volg ik alles wat er op mijn vakgebied wordt geschreven, juist ook wat er in de krant staat. Want als het over trends gaat, zoals de positie van oudere werknemers, het pensioen, de discussie omtrent de AOW-leeftijd, heb ik misschien nog wel meer aan het AD dan aan een vakblad.

"Als P&O-adviseur heb ik misschien nog wel meer aan het AD dan aan een vakblad"

Er is nog een belangrijke reden dat ik specifiek voor deze krant kies. Of eigenlijk zijn het er twee: sport en het regionieuws. Als het AD geen regionaal nieuws meer zou brengen, heb je hier in Alphen aan den Rijn geen regiokrant meer. Behalve de huis-aan-huisbladen, maar dat is wat mij betreft niet te vergelijken.


Qua sport is het AD voor mij de beste krant. Er staan zelfs weleens nieuwtjes in, over transfers bijvoorbeeld, die zover ik weet nog niet op internet hebben gestaan. Best knap voor een krant in deze tijd! Van de sportcolumnisten lees ik Willem van Hanegem het liefst. Hij loopt niet mee met hypes en is ook kritisch naar zijn eigen club Feyenoord. Hij nuanceert, terwijl andere media bepaalde ploegen omhoogschrijven. En andersom zal hij nooit een ploeg afkraken, puur en alleen omdat ze een keer een slechte wedstrijd hebben gespeeld. Misschien heeft het te maken met het feit dat hij zelf ook in de kleedkamer heeft gezeten, en zelf die spanning heeft ervaren. Al met al zou ik het AD niet kunnen missen. Ik lees ’m van a tot z, inclusief alle bijlages. Alleen het shownieuws sla ik over.