Volledig scherm
© Anne Stalinski

Diet Groothuis over haar verhaal ‘Daten op je 50ste’: “Ik kreeg zo veel leuke reacties van lezers”

HoeFreelance journalist en schrijver Diet Groothuis (57) beschreef in AD Magazine haar ervaringen met daten ‘op leeftijd’. Een onderwerp dat, getuige de reacties, veel lezers bezighoudt. “Daten is meestal helemaal niet leuk. Maar ik wilde laten zien dat, als je doorzet, het toch goed kan uitpakken.”

“Ik zou nooit uit mezelf over mijn ervaringen met daten hebben geschreven als de redactie me dat niet had gevraagd. Ik stond er gewoon niet bij stil dat het een onderwerp voor de krant zou zijn. Maar Anniek van den Brand, de chef van AD Magazine die ik nog ken uit haar tijd bij Trouw, had op Facebook gezien dat ik een nieuwe liefde heb gevonden door daten en vroeg me een verhaal te schrijven over mijn ervaringen.” “Ik moest er wel even over nadenken. Mijn vriend zag het in eerste instantie niet zo zitten. Het is best persoonlijk. Maar ik weet dat het onderwerp veel mensen van mijn leeftijd bezighoudt. Er zijn veel singles die op zich een prima leven hebben, maar op zeker moment toch een partner willen. Net als ik worstelen ze met vragen als: waar vind je die? Hoe pak je het aan? Wat zijn de valkuilen? Voor die mensen heb ik mijn verhaal geschreven. Ik heb het onderwerp eerst even laten bezinken. Wat wilde ik vertellen en waarom? Toen ik ging schrijven kwam het er in een keer uit. Mijn vriend, die vetorecht had, was uiteindelijk erg enthousiast over het artikel.”

Ik wilde een eerlijk verhaal vertellen

”Ik vond het belangrijk een eerlijk verhaal te vertellen door te laten zien dat daten vaak helemaal niet leuk is. In ieder geval niet op deze leeftijd, als je op zoek bent naar meer dan een one night stand. Dan is daten hard werken en gaat het gepaard met een hoop stress en gedoe. Met een grote kans op frustratie en een kleine kans op succes. Want zo is het gewoon.”

Maar toch heb ik niet alles opgeschreven

“Toch heb ik een aantal zaken niet benoemd in mijn artikel. Omdat ze te persoonlijk waren of teveel afleidden van wat ik wilde vertellen. Ik heb het bijvoorbeeld niet gehad over het feit dat ik gelovig ben en dat ik het belangrijk vind dat een man daar respect voor heeft. Ik wilde dat zoveel mogelijk mensen zich in mijn verhaal zouden herkennen en vreesde dat ze zouden afhaken als ik het geloof aan de orde zou stellen.”

Autobiografisch

“Maar ik heb wel een aantal eerdere date-ervaringen in mijn artikel verwerkt om te laten zien dat het heel lastig is iemand te vinden die echt bij je past. Want je maakt rare dingen mee hoor! Sorry dat ik het zo zeg, maar onder datende mannen zitten ontzettend veel rare droeftoeters. Zoals de man die me bij de tweede afspraak, vanuit het niets, bij mijn borsten greep. Of dat volkomen logisch was. Ik was er te verbouwereerd over om er iets van te zeggen. Of de man die niet kwam opdagen op de eerste afspraak en vervolgens een filmpje stuurde van zijn auto in de wasstraat. Ik bedoel: hoe verzin je het?! Waarom zou ik daarin zijn geïnteresseerd? Bij één man werd het op zeker moment zelfs een beetje eng, omdat hij me maar bleef lastigvallen, hoewel we eerder allebei tot de conclusie waren gekomen dat het niets tussen ons zou worden. Na een aantal van dat soort ervaringen ben je geneigd er maar mee op te houden: dat wordt niks, ik vind nooit iemand. Dat dacht ik op zeker moment ook. Toch heb ik doorgezet, want ik wilde toch wel heel graag een partner.”

Stormachtig

“Waarom eigenlijk? Ik was tien jaar alleen geweest en dat beviel me op zich prima. Mijn laatste relatie was heel stormachtig, met veel hoogte- en dieptepunten. Dat wilde ik beslist niet meer. Ik heb die tien jaar alleen ook gebruikt om voor mezelf dingen uit het verleden op te lossen die mij nog parten speelden. Nu was ik klaar voor een evenwichtige relatie, op basis van gelijkwaardigheid. Dat moest toch mogelijk zijn?”

“Met mijn huidige vriend heb ik zo’n relatie. We zijn graag bij elkaar en hebben het leuk samen. Maar we geven elkaar ook alle ruimte om onszelf te zijn. Misschien gaat het zo goed, omdat we het vanaf het heel rustig aan hebben gedaan. We hebben alle tijd hebben genomen om elkaar te leren kennen en niets overhaast. Nu nog ontdekken we iedere keer nieuwe dingen aan elkaar, wat ik heel mooi vind. Dat is natuurlijk niet zo gek, want we dragen allebei onze geschiedenis mee van meer dan een halve eeuw.”

“Dat zo’n bevredigende, inspirerende relatie mogelijk is, is voor mij een openbaring. Ik zag zoiets wel eens bij vriendinnen, maar dacht dan: dat is niet voor mij. Ik ben er nog verbaasd over dat me dit alsnog is overkomen. We zijn zeven maanden samen maar we hebben nog geen enkele keer ruzie gehad, terwijl mijn vorig relaties van de conflicten aan elkaar hingen.”

Wat ik wilde vertellen met mijn verhaal 

“Wat ik met mijn verhaal vooral heb willen laten zien is: het kán ook goed uitpakken, daten op leeftijd. Sterker: het kan ontzettend leuk zijn! Maar het is wel belangrijk dat je zelf stevig in je schoenen staat en weet wat je wilt. Ik had een duidelijk wensenlijstje van wat ik wilde in een man. Dat heeft me geholpen bij het daten. Maar je moet ook jezelf kennen en je grenzen afbakenen. Dat geldt trouwens voor vrouwen én mannen. Ik denk dat er tussen die twee weinig verschil is. Maar voor mannen die daten zou ik daar nog het volgende aan willen toevoegen: als het om fysieke toenadering gaat, doe alsjeblieft rustig aan. Vrouwen zijn zeker niet minder fysiek ingesteld dan mannen. Maar ze zijn wel voorzichtiger, alleen al vanwege het feit dat ze minder sterk zijn. Dus als je een succesvolle date wilt: vlieg er niet meteen bovenop en geef haar de tijd en de ruimte om haar eigen tempo te bepalen.”

  1. Moet dan nou? Een strip met God?
    Waarom

    Moet dan nou? Een strip met God?

    Lezersvraag - Moet dat nou? De afgelopen maand was er veel te doen rondom twee strips van Dirkjan waarin God voorkwam. Dirkjan is een morsige stripfiguur die elke dag nogal onbehouwen door het leven gaat, op de achterpagina van de krant. God is… dat mag u geheel zelf invullen. Ieder heeft daar zijn eigen beeld en gedachten bij, zijn eigen overtuiging, en daar wil de krant zich niet mee bemoeien. Behalve door op te komen voor de vrijheid je geloof te belijden of niet te belijden, zoals ieder zelf wil. De grondwet in Nederland is er duidelijk over, en dat koesteren wij.
  2. Lezers sturen ons aangrijpende brieven over de Hongerwinter: toen suikerbiet en bloembol een ‘delicatesse’ waren
    Podcast

    Lezers sturen ons aangrijpen­de brieven over de Hongerwin­ter: toen suikerbiet en bloembol een ‘delicates­se’ waren

    ,,Het is een taboe-onderwerp,” stelt verslaggever Bob van Huet in de podcast Achter het Verhaal. Veel overlevenden van de Hongerwinter hebben nooit met hun kinderen gesproken over hun ervaringen tijdens de winter van 1944-1945. ,,Dat merkten we ook aan de brieven die we binnenkregen op de redactie. Het is 75 jaar geleden gebeurd. Veel overlevenden voelen ook wel dat als zij hun verhaal nog kwijt willen, dit wellicht het moment is.”