Volledig scherm
© ANP XTRA

Deeltijdontslag: laat vaste mensen minder werken als er minder te doen is

Werkgevers moeten de mogelijkheid krijgen om vast personeel tijdelijk minder te laten werken als er minder opdrachten zijn. Werknemers krijgen in die periode minder loon uitbetaald.

De invoering van deeltijdontslag is een van de voorstellen die de commissie Regulering van werk doet om de doorgeschoten flexibilisering van de arbeidsmarkt terug te dringen. Zij concludeert dat flexwerk nu te goedkoop is en werknemers met een tijdelijk contract te weinig beschermd zijn tegen baanverlies, ziekte of kennisveroudering. ,,De zwakste schouders dragen daardoor nu de zwaarste lasten’’, stelt commissie-voorzitter Hans Borstlap.

Tegenwind

Volledig scherm
Hans Borstlap. © Erik van 't Woud

De inhuur van flexibele krachten moet in de eerste plaats duurder worden, bijvoorbeeld door hogere premies te heffen, het minimumloon voor flexwerkers te verhogen of door de invoering van een flextoeslag bovenop hun salaris. Omdat bedrijven blijvend behoefte hebben aan flexibiliteit, stelt de commissie daarnaast voor de wet zo te wijzigen dat zij met hun vaste personeel sneller kunnen inspelen op veranderingen in de markt.

Afgezien van werknemers minder uren te laten werken, zouden zij ook op andere locaties of voor andere taken ingezet moeten kunnen worden. Bij tegenwind kunnen gedwongen ontslagen op die manier voorkomen worden, denkt Borstlap. Bovendien zullen werkgevers door een ‘grotere interne wendbaarheid’ eerder geneigd zijn om personeel een vast contract aan te bieden, verwacht hij.

Heilige huisjes

In het rapport, dat vanmiddag wordt overhandigd aan het kabinet, worden flink wat heilige huisjes omver getrapt. Zo pleit de commissie er ook voor om fiscale voordelen voor zelfstandigen, zoals de zelfstandigenaftrek en de mkb-winstvrijstelling, volledig af te schaffen. Iedereen die werkt moet op dezelfde manier over de inkomsten uit arbeid worden belast.

Hierdoor verdwijnt volgens Borstlap de financiële prikkel waardoor regulier werk steeds vaker door zelfstandigen wordt gedaan. Mensen die eerder in loondienst waren, zoals pakketbezorgers, beginnen (al dan niet daartoe gedwongen) voor zichzelf, terwijl hun werk hetzelfde is gebleven. Vervolgens lopen zij meer risico, doordat ze zich vaak niet hebben verzekerd tegen arbeidsongeschiktheid en geen pensioen opbouwen.

Borstlap stelt verder voor het arbeidsrecht zo aan te passen dat niet langer de contractvorm, maar de feitelijke werkzaamheden bepalen of iemand als werknemer in een dienstverband of als zelfstandig ondernemer moet worden gezien. Daarnaast moet er voor iedereen die werkt een collectieve arbeidsongeschiktheidsverzekering worden opgetuigd en krijgt iedereen bij de geboorte de beschikking over een gelijk, persoonlijk ontwikkelbudget dat gedurende de gehele loopbaan kan worden gebruikt om bij te blijven of op tijd om te scholen.